¶ Titulus ſextus

V A XTII

Hoc igit̉ dꝫ hō quaſi ſenſibiliter imaginari. ⁊ cū ſūmo tremore ⁊ reuerentia accedere.¶ Quomodo mēs inflāmetur in deſideriū et aōremErū qm̄ hͦ ſacr̄m amo­ ¶ Mēbꝝ ſecūdūris ē pignus. ⁊ charitatis ſignū. Ideo ceter¶ Aparibꝰ aōr timori p̄ponderare debet. Naꝫ ⁊panis iſte ẜm Augꝰ. querit eſuriē hominis interioris. Un̄ poſtqͣꝫ mens reuerētia affecta fuerit. deſiderio ⁊ aōre eſt inflāmanda. Deſideriū aūt ⁊ amor inflāmatur.Inſtitutiōis rōcinia ⁊ dei pietatēSi ꝯſideres dei paſſiōeꝫ. bn̄ficia. ⁊ eius amorem.acceſſus īuitatoria fructū ⁊ ncc̄itateꝫ.Inflāmatur Primo deſideriū ⁊ amor ſi cōſideres īſtitutiōis rōcinia. Quia ſi oēs inſtitutiōis cauſas reuolueres. nihil aliud īuenies qͣꝫ ꝙ xp̄s hoc tibi ī vſuꝫdederit ⁊ crebrius a te accipi voluit. vt pulcre ī. iiij.ꝑte declarat Ubertinꝰ ¶ Sūt aūt plures inſtitutiones cauſe quaꝝ ſingule ſūt valde deuotiōis inflammatiue. Ponūtur autē hic nūero decem.Solet̉. ſociet. meores. guſtes. det amoreꝫTe paſcat. ſae̓t. ſit et hoſtia. tres. pleoſcpͥta¶ Prima inſtitutiōis rō qͣre xp̄s inſtituerit hoc ſacramētum eſt. Solet̉ .i. ꝯſolatio ſue ſpōſe .i. eccl̓ie.vel aīe fidelis. ne ſcꝫ oīno ſponſi qͣſi viduaret̉ corꝑalipn̄tia. Et ſic ſtat quaſi poſt ꝑietē tenuē ſacramētalium ſpēꝝ. O quali amore: quali deſiderio tal̓ ē ſponſus aplexandus Secūda cā eſt ſociet .i. cōueniētiaac ncc̄itas realis pn̄tie capitis chriſti cū mēbris eccl̓ieDecet em̄ vt mēbra aliqͦ modo caput cui vniant̉ habeant: O vnionē: o cōiunctiōeꝫ deſiderabilē mēbroꝝcū capite tali ¶ Tertia ē memores .i. cōmemoratioſue acerbe paſſiōis. que merito nr̄m oīm ſibi vendicat amorem. Nā quia ſine fide paſſionis chriſti nūqͣꝫfuit vel erit ſalus. Iō oportuit ſicut an̄ eiꝰ aduentuꝫp̄figuratiua ita nunc rep̄ſentatiuū eiꝰ aliqd̓ eſſe qd̓quotiēs videremꝰ amiciciaꝝ eiꝰ meōres toti in eiusamorē raꝑemur. Hīc ait. Hoc facite in meā ꝯmeōrationē. Et ꝑꝓphetaꝫ. Recordare pauꝑtatis mee.trāſgreſſionis abſinthij et fellis. Hāc em̄ vltīaꝫ memoriā ait Hieroni. reliqͥt. quēadmodū ſi qͥs peregre ꝓficiſcēs aliqd̓ pignꝰ ei quē diligit reliquerit. vtquotiens viderit poſſit eius beneficia ac amiciciascōmemorari. Quē ſi ille ꝑfecte dilexerit ſine ingentideſiderio vel fletu illud videre non poteſt. Hoc igit̉cū accipimus. recordemur cōmemoremur. qꝛ caro etſanguis eſt chriſti ne ingrati ſimꝰ beneficijs tantis.¶ Quarta eſt guſtes .i. vt per guſtū hūanitatis te inuitaret ad dīnitatis amorē. Per ſenſibilia: viſibiliaem̄ ī inuiſibiliū rapimur amorē. Ꝙ dignationē Siliquis vix digni ſumꝰ. ⁊ ad angeloꝝ cibū inuitamur¶ Quinta cauſa eſt. Det amorem .i. vt amorē ſuuꝫ

nobis oſtēderet̉. ⁊ vt eximij amoris ſui ⁊ charitatisteſtimoniū apud nos ſemꝑ eſſet: ⁊ ſic noſtrū ſibi alliceret amorē. Hic doctiloqui elingues in hoc exprimēdo amore. etiam Maronis muſa ebet. Ecce prenimio amore nō fert ſuam pn̄tiā abeſſe nobis. vt ſicgaudeamus de eo ſub ſacromēto quēadmodū āgeli de viſione in celo. ¶ Sexta eſt. te paſcat .i. vt cibū etalimoniā ſpūalem eccleſie ſue ⁊ animabus prouideret. Sicut em̄ vita naturalis eget cibo nō ſolum adquātitatis augmentū. ſed et ad naturā ſuſtentandāne propter reſolutiones cōtinuas diſſoluatur ⁊ pereat Ita et neceſſariū eſt cordi humano ꝓ vita ſpūali ſpūale alimentū. cuiꝰ incorꝑatione ⁊ inuiſceratiōefidelis animus virtutibꝰ creſcat ⁊ cōſeruetur. O dilectionē carnē ⁊ ſanguinē dare in cibū ⁊ potū. ¶ Septima eſt. Sanet .i. vt efficax eſſet in eccl̓ia eius medicina quotidiane infirmitatis curatiua. Hīc Greg.Corpus chriſti medicina ſpūalis eſt. vulnꝰ quod habemus eſt qd̓ ſub peccato ſumꝰ Qui vulnꝰ habꝫ medicinā querat. O qͣꝫ dulce ⁊ charū emplaſtrū de chriſti carne ⁊ precioſo eius ſanguīe cōfectum. Octauaeſt. Sit et hoſtia .i. vt eccleſia iuge placatiōis ſacrificiū hr̄et. quod ꝓ quotidianis offenſis verret. Utſic haberet hō quo placaret̉ deus. vel ꝓ delictis delendis. aut gratitudine repēdenda ¶ Nona eſt. Tres. hͦeſt pro actuatione triū theologicarū virtutū .ſ. fideiſpei et charitatis. Hic em̄ ſūmum eſt fidei meritumteſte Auguſtīo. Laus fidei eſt credere qd̓ non videsHic ſubleuatio ſpei de obtinēdo qͥcqͥd neceſſariū ſalati. Nā ad nos ipſe inuocatus venit Et ex ꝑceptiōemunerū pn̄tium firma eſt ſpes futurorum. Hic deniqꝫ dilatatio ⁊ actuatio charitatis. Nō em̄ eſt validioris virtutis incendiū ad diuinū amorem nutriēdum. qͣꝫ memoriale paſſiōis eius ſignū: quod totumnoſtꝝ ſibi exigit amorem. ¶ Decima eſt. Pleoſcpͥta .i. ad implēdo ſcripturaꝝ. De hoc em̄ dictū erat inPsͣ. Erit placēta in ſūmis monciū iuxta hebraicaꝫveritatē. teſte magiſtro Paulo burgēſi in additiōe.Itēqꝫ Tu es ſacerdos ineternū ẜm ordinē melchiſedech: qui obtulit panē ⁊ vinū Itē in euāgelio. Egovobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſummationē ſeculi. Nō ſolūſcꝫ per pn̄tiam maieſtatis. aut inhabitanteꝫ grām:ſed et per corporalem in ſacramēto preſentiā. Quisqueſo his attentis nō ſuccēdet̉. qͥs non deſiderio flagret.¶ Quomodo inflāmetur mens ex cōſideration diuine pietatis ¶ Paragraphꝰ primusEd ne timore nimio retraharis. magiſqꝫ ad accedēdum inflāmeris. cōſidera dei tui ⁊ dominiieſupietatem. Eſt em̄ ei propriū parcere ⁊ miſereriEt quis inuocauit dn̄m et ꝯfuſus eſt abeo. Queritoccaſiōes ait Cryẜ. miſerendi inuitus cogit̉ indigͣriEſt igit̉ ad tam piū dn̄m cōfidēter accedendū. ⁊ de eꝰpietate confidendum. Et hoc vt ait Soccus