Chiropſalteriū
ratū. Hoc enī angeli ⁊ hoīes. hoc demones ⁊ brutahonorant Aſſiſtunt oī. angeli in ip̄a īmolatiōis hora. vt Grego. ait veneratōe grādi Hīc etꝭ Leo ſuꝑilld̓ Math̓. xxiij. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ illic cōgregabūr̄ aquile. dicit Circa corpus dn̄i aquile ſunt q̄ ſpūalibꝰ alis circūuolant. angelice .ſ. virtutes. Hoc abapoſtolis deuote exceptū. digne frequētatū. reuerēter predicatū Hoc a ſūmis pontificibꝰ ſolēniſatumHoc a xp̄i fidelibꝰ vndiqꝫ adoratū Et vt nihil illiuscultui deſit. hoc demones verētur ⁊ bruta venerāturquēadmodū in exemploꝝ libris late ptꝫ. videlicet inCeſario et alijs ¶ Sextū eſt ſignatū .i. dignitas ſacramēti pateſcit ex antiquitate figuratū. ⁊ ꝓphetiarū multiplicitate Hoc enī a cūctis exoptatū. hͦ rebus ⁊ ſignis varijs p̄ſignatū. hoc aꝓphetis magnifice ꝓphetatū. hoc in ſcripturis ſublimiter p̄conizātum. Ponit magiſter figuras aliqͣs in qͣrto. ponūt̉⁊ infra folio ¶ Et albertꝰ vbi ſupra plures adducit ¶ Septimū dictū .i. ex ſublimi ⁊ varia denōiation q̄ eſt denōiatuꝫ. Nā pro ſui magnitudīe vno nomine nō potuit denōiari. de his infra folio ¶ Scripſit de ſeptem nōibꝰ huiꝰ ſacr̄i Albertꝰ tractatū. quimultoꝝ iudicio oēm ſuꝑat laudē ¶ Octauū qͣꝫ dulce. i. ex magnitudīe ſuauitatis Nullus qͥppe huiusſuauitatē exprimere pōt vbi ſpiritualis dulcedo ī fōte guſtatur Hinc d̓r Sapͥ. xvi. Panē de celo preſtitiſti eis: oē delectamentū in ſe hn̄tem. Suꝑ qͦ dicitIoānes de ſctō geminiano ꝙ ſeptē ſunt differentieſapoꝝ que oēs in hoc ſacr̄o reꝑiuntur. vt allegat̉ inſumma Anthonini ¶ Nonū perutile .i. patet ex magnitudine vtilitatis Eſt enim vtile exn̄tibꝰ in ſeculopurgatorio. ⁊ in celo De primo ait Auguſti. ꝙ nihilvtilius viuis qͣꝫ hoc ſacr̄m quo mīa ⁊ gr̄a preſtaturDe ſecundo idē ait Nō eſt dubiū ſacrificio altarꝭ defunctoꝝ aīas releuari. ſicut etiā Grego. iiij. dyalo.per multa exempla deducit. De tertio Grego. in cōplenda Sūpſimus dn̄e dīna miſteria que ſicut tuisſctīs ad gl̓iaꝫ. ita nob̓ ad veniā ꝓdeſſe ꝑficias Decimū eſt finis .i. dignitas huius ſacr̄i ex hoc patet. qͥaeſt finis ⁊ cōſummatio oīm ſacrificioꝝ ⁊ ſacramētorū Finis āt potior ē his que ad finē ordinātur. Adhoc aūt ſacramētum. vt ait diuinꝰ Dyoniſius omnia ſacr̄a ordinari ⁊ in eo ꝯſummari dicūtur. ita vtſit oīs cōſummatiōis finis. Has dignitates partiIoānes de turre cremata. partim alij ponūt Quasqͥ rite cōſideraret nō ſine metu ⁊ reuerētia ad illd̓ accederet ſumendom¶ De reuerētia ex cōſideratiōe ꝓprie vilitatis. §. 2ꝰEcūdo ē regione debet hō cogitare ſui indiſpoſitiōem ⁊ vilitatē cōferendo ⁊ ꝯꝑando eāad ſacr̄i dignitatē O quātum ꝓfundabit̉. qͣꝫto timore reuerenciali concutietur ſi cōſideret primo ſui vilitatem.
vilis nat̉a ꝯdita. Uilis nat̉a. qd̓Eſt eī hō vilior ex miẜia ꝯtͣcta contrahis. acviliſſiꝰ cl̓pa admiſſa malus addis¶ Quid em̄ eſt hō ex natura cōdita: niſi puluis. putredo ⁊ terra. Ut āt plenius in tua vilitate abiſſerꝭ⁊ qͣꝫ ex natura vilis ſis noſcas. conſidera miſeriasaīeMiſerie aīe ex ml̓tis paex ꝑtecorꝑis teſcunt. pͥmo ex fūdamēvt̓uſqꝫti nihileitate. qꝛ ex nihilocreata. ſcd̓o quia totaliter in pctō originali (vt ita dicā) anīta. Tertio qꝛ nihil ē tota. Et hoc quo ad fieri. eſſe. cogitare velle oꝑari ꝑficere. vt pulchre Niderin ſuo p̄ceptorio declarat. Quarto qꝛ fomite ꝯtaminata tota ſpurca ⁊ īmunda. Quinto qꝛ originali iuſticia ſpoliata. et malis multis onuſta. O quō mutatus eſt color optimꝰ. O quō mūdi dn̄a princeps prouinciaꝝ: ē deſtituta. ¶ Scd̓o ⁊ corpus ſuas vilitateſhabet. quas ſi reuoluere voles. nares ante obſtruasvelim. Quid enī corpus? Sperma prius. mō ſaccusolens. poſt vermibꝰ eſca. De his pulchre in meditationibus ſuis Bernar. ⁊ Uincentiꝰ in ſpeculo morali. Miſeria aūt totius ſic ptꝫ iuxta Innocētiuꝫ inde miſeria humana.cōditiōis ingreſſu.miſerabiliEtculpabili hūane ꝯuerſatōis ꝓgreſſudānabilidiſſolutiōis egreſſu¶ Unde ergo ſuꝑbit hō: cuius cōceptio culpa. naſcipena labor vita. neceſſe mori. Acce hec de miſeriaque eſt ex natura cōdita. Quid queſo ſi dixerimꝰ deꝯtracta. et de ea que fit ex culpa ꝓpria: Quis fctōreꝫferet: quis tam ꝓlixa legere poſſet? Sed ſi iam ceperis cogitare ꝙ cum tali vilitate. tam paꝝ vix mediahora es diſpoſitus. nō credo qͥn reuerentia afficierꝭpreſertim cū credideris ꝙ qͣꝫuis mille annis te p̄paraueris. nullatenus ſufficeres ad cōdignā ſacramenti huiꝰ ſuſceptionē. Etiā ſi oīm ſctōꝝ meritis gauderes. angeloꝝ et hoīm puritate floreres Nulla enīnr̄a p̄paratione. nulla ait Gerſon reddimur digni īduſtria. ſed ſola dei gr̄a. His itaqꝫ duobꝰ per ſe cōſideratis. puta dei altitudīe. ⁊ ſacr̄i dignitate. Itēqꝫtui indiſpoſitiōe ⁊ vilitate. debes hec inuicē cōferre.⁊ exemplo ſctī Franciſci dicere Domīe qͥs es tu ⁊ qͥsſum ego: Au deꝰ altiſſimꝰ. ego hō viliſſimus. Tueſſentia prima. ego creatura nihili ſil̓is: ⁊ de nihilofacta. Que ꝯuētio luci ad tenebras; Tu lux puriſſima. ego abyſſus horrida. Qua igitur frōte. qͣ audacia ad te acccdā Sic ad ſingula dei p̄dicata ⁊ vilitatis tue: deſcēdendo. Qui ſic ſe exercicauerit nō ſine timore ⁊ reuerētia accedet.§ tertius¶ Ertio cogitab̓ indigne ſumentiū ꝑicula ⁊ aſtāAtium ſublimitatē Pericula an̄ ſunt nūerata.De aſtātiū ſublimitate ē firmiter credere ꝙ angeliillic deo aſſiſtant. Iuxta qd̓ eccleſia canit (deus cuiaſtat angeloꝝ chorus) indigne ſumētes ferire ꝑati.
H
E