XXXII

Nflammatio de qua Leuitici. vi. Heceſt lex holocauſti. Cremabitur in altari tota nocte per ſingulos dies. Et recto ordine ſubſequitur gradus iſte NōAlem̄ ſufficit mētem adornare. ſed oportet etiā eam ad actualē deuotionē inflāmare. Quopotiſſimū. vt in Beatus vir dicitur in duobus cōſiſtit. putareuerentia et timoreindeſiderio ⁊ amoreIn pͥmis ergo īflāmabit ſe cōicaturꝰ ad timorēdei altitudinē ⁊ ſacr̄i digītatēEt hoc ſi ꝯſideratſui indiſpoſitionem ⁊ vilitatēindigne ſūptionis ꝑicl̓a ⁊ aſtātium ſublimitatem.¶ Primo dicimus vt hō cōcitetur ad reuerentiamE et timorem dꝫ cōſiderare dei altitudinē q̄ ex ml̓tꝭ pꝫeius eſſentia ⁊ diffinitione.attributis ꝓprijs ⁊ varia denōiationeExvniuerſali dn̄io ⁊ creaturaꝝ atteſtatōe.ſctōꝝ reuerētia cultū ⁊ oīm ſubiectiōe.Eſſe dei nomē. ꝓprium. ꝓperata. vel altaFacta. poli. baratꝝ ſācti metuūt. qꝛ iudex.¶ Quis queſo eſſentiā eius dicet cum ſit ineffabil̓:Quō diffinietur cum oīa ipſe tranſcendat; Deſcribitur tamen. Deus eſt quo maius: meliuſ ve nil cogitari poteſt. O qui debite hanc deſcriptionē cōciꝑet.vere magnifice de deo ſuo ſentiret. Porro attributa cōmunia. ꝓpria. ⁊ aꝓpriata qui reuolueret nomendei in corde exaltaret. De his agunt doctores ſuperprimū Et Bonauc̄. in ꝑ. bo. Relucet deniqꝫ dei altitudo in ſpeculis creaturarū. Que oīa atteſtanturpotentiā. ſapientiam. et bonitatē. vt pulchre in ſuobreuiloquio idē doctor ſeraphicus deducit. Poſtremo ſi inualidi ſumus aciē figere in tā exceſſiuum lumen ſi per nos dei altitudinē nō poterimus cōtemplari. vel ſaltem quātum ſancti ⁊ vidētes dei altitudinē ⁊ maieſtatē venerent̉ ⁊ honorent attēdamꝰ vtex hoc et nos ad timorē ⁊ reuerētiā eius inclinemuiIs enī ip̄e idem eſt quem baptiſta tangere cōtremiſcebat. Is ille quē apoſtoloꝝ verter petrus pre formidine a ſe expellebat dicens Exia me dn̄e qꝛ homopeccator ſum Is quē ſumpturus accedis ille eſt corā quo cōtremiſcunt columne celi. angelicas loquorpoteſtates. Hunc enī adorant dominationes ⁊ tremunt poteſtates Is eſt ſub quo curuātur viri a cuius cōtactu fugiunt etiam ſanctiſſimi. vt Marcus.Criſoſt. et ceteri plures. qui onus ſacerdorij ſuſciꝑepre reuerentia noluerūt. Is eſt vt ad ſummā dicaꝫille quem tremūt impia tartara. colit qͦꝫ. quē abyſſus infima. Etenī (iacobo teſte) diaboli credūt ⁊ contremiſcūt Qꝭ ſi hec om̄ia te adhuc nō permouent. cogita ⁊ firmiter crede ꝙ iſte quem ſumpturꝰ es. erit

iudex tuꝰ. ⁊ eiꝰ tribunali aftabis iudicādus. ip̄e illeeſt in cuius manꝰ anīa tua hinc egreſſura deueīet abco pro meritis receptura O qͣꝫ toruis illā aīam diſtrictus arbiter oculis ſpectabit que indigne ⁊ irreuerēter illum tractauit. Uere qui his ad reuerendū nōinducitur. male cecus ⁊ inſenſibilis eſt. Quis enī nōtimebit te ait ꝓpheta o rex glorie:¶ De reuerētia ¶ § primus.dEniqꝫ vt ampliori reuerētia ꝯcitemur. n̄ mōattendere debemꝰ dei ip̄ius altitudinē. ſed etip̄ius ſacramenti ſub qͦ nobis datur. ſub quo ſumit̉pōderare dignitatē Que potiſſimū ex his decē r̄lucꝫNobile. fontanū. mirū. gratū. veneratuꝫSignatū. dictū. qͣꝫ dulce. perutile. finis.¶ Primo dignitas ſacr̄i relucet ex eius nobilitateContinet enī in ſe nobiliora in omni gn̄e entis. ⁊ idqd̓ eſt nobiliſſimū in fine nobilitatis Cōtinet enimxp̄m in quo tres ſubſtātie cōcurrūt .ſ. Caro ſctā. rōnalis aīa. deitas bn̄dicta. que ſuperāt vniuerſa Nādeū cūctis preſtare liquet. Corpus qͦꝫ iſtud ſpūſſctīartificio ex puriſſimis marie ſanguine et carne formatū. atꝫ dīnitati hypoſtatice vnitū: facile ſuperatoēm reliquā corporeā ſubſtantiā ⁊ illi preſtat. Anīavero xp̄i diuinis ſplēdoribꝰ cādidata. oīqꝫ ꝟtute ⁊ ſapientia pleniſſima. ⁊ cui ſpūs nō datur ad mēſuramoēm ſpūalem crcaturā nobilitate et perfectiōe indubie tranſcendit ¶ Secūdo fontanū .i. dignitas ſacr̄ipatet ex fontalitate oīs virtutis ⁊ gr̄e. ⁊ plenitudineſcītatis Cōtinet̉ enī hic fontalis origo oīm gratiaꝝ⁊ mare ꝟturum. ⁊ ꝓfluxus oīm bonoꝝ. Eſt eī fonshortoꝝ Cōtinet quoqꝫ nō ꝑticularē ſetīficatīaꝫ quādā ꝟtutē. aut inſtrumētalē: veluti cetera ſacr̄a hr̄e dicūtur. ſed fontalē plenitudīem oīs ſctītatis. vtpoteeū in qͦ ẜm apl̓m hītat oīs plenitudo diuinitatꝭ corporaliter In quo ſūt omēs theſauri ſapīe ⁊ ſcie reconditi Et de qͦ Eccl̓s d̓t In plc̄itudine ſanctoꝝ detentio mea ¶ Tertium eſt miꝝ .i. tertio pꝫ dignitaseiꝰ ex ſingl̓aritate miraculoꝝ qͥbꝰ ſplendet dignitaseius Tātis em̄ ⁊ tot hoc āmirabile ſacr̄m fulget miraculis vt hūana intelligētia oīno obtūdat̉ tāto ſplēdore maieſtatis Enūerāt̉ aliqͣ ex his infra. folio¶ Scribūt paſſim de his docti Sꝫ ⁊ ſāctꝰ Tho. tractatulū edidit de iſtis q̄ nos breuitati ſtudētes trāſimꝰ ¶ Quartū eſt gͣtum .i. dignitas pꝫ ex maioritate valoris et gͣtitudīe acceptabilitatis. Nulla eī oblatio hoc ſacrificio acceptior: ī qͦ agnꝰ innocētiſſimꝰdei filiꝰ deo pr̄i offert̉. Hīc Malachie. iij. Placebitdn̄o ſacrificiū iudā ⁊ hierl̓m ſicut dies ſcl̓i Un̄ etiaꝫd̓r de cōſe. diſ. 2ª. Nihil in ſacrificio maius eſſe p̄t qͣꝫcorpꝰ ⁊ ſāguis xp̄i Nec vlla oblatio potior eſt. ſꝫ oēshec excellit Cuiꝰ rōnem pulchre aſſigͣt Albertꝰ ī ſuode corꝑe xp̄i ¶ Secūduꝫ ē veneratū .i. dignitas eiꝰptꝫ ex ſingularitate cultus et veneratiōis qͣ eſt vene

I