Titulus.XXIII.

aliquando etiam alte dicebat. Deus propitiꝰ eſtomihi peccatori. Et iterum in pſal̓. Quoniam humiliata eſt in puluere anima noſtra: conglutinatus eſt in terra venter noſter. Et ad hunc fratresexhortans modum inducebat exemplum magorum: qui procidentes adorauerunt puerum ieſū:Adijciens ꝙ ⁊ ſi ip̄i peccata nō haberent pro alijsreducibilibus ad penitentiā exorarent. ¶ Tercimodus erat ſtando erectus ⁊ cum diſciplina ſe inſpatulis cum cathena percutiendo dicens. Diſciplina tua correxit me in finem ⁊cͣ. ⁊ in memoriam⁊ imitationem aliqualē huius exempli ſtatuit ordo in profeſtis diebus diſciplinas dari virgulis ligneis cum pſal̓. Miſerere. pro peccatis ſuis ⁊ alienis pro elemoſynis eis collatis. ¶ Quartus modus erat genuflectendi ſeu genuflexionis frequētandi: ſicut leproſus euangelicus ẜm Marcū genuflexo ante ieſum dicebat. Domine ſi vis potesme mundare. Et Stephanus poſitis genibus interra orabat dicens. Domine ieſu ſuſcipe ſpirituꝫmeum: ⁊ ne ſtatuas illis hoc peccatum. Et nō poterat continere aliquando vocem ſuam. Sed audiebatur a fratribus dicens. Ad te domine clamaui deus meus ne ſileas a me. ⁊c̄. Quandoqꝫ loq̄batur in corde ⁊ vox penitus nō audiebatur: ⁊ qͥeſcebat in genuflexiōe ſtupefactus animo aliquado diu valde. Et aliquando videbatur ī ip̄o modo aſpectus eius intellectu penetraſſe celum: atqꝫcito videbatur exhylaratus gaudio extergens lachrymas defluentes: et multū compoſite atqꝫ agiliter mouebatur: etiam ſurſum erigendo ſe ⁊ genuflectendo. ¶ Quintus modus orandi eſt quiaſtabat aliquando erectus ante altare toto corpore ſuper pedes ſuos non appodiatus nec herensalicui rei: habens aliquando ante pectus ſuū manus expanſas admodum libri aperti. Et ita ſe habebat in modo ſtandi quaſi ante deū legeret valde reuerenter ⁊ deuote. Et videbatur tunc in oratione meditari eloquia dei ⁊ velut ſibip̄i dulciterenarrare. Ad quod facit id pſal̓. exemplum. Stetit phinees ⁊ orauit ⁊ ceſſauit quaſſatio. Quādoqꝫ iungebat manus inuicem extendens fortiter etante oculos comploſas conſtringens ſeip̄um. Etaliquando manus ad humeros ſicut moris eſtſacerdotis cum celebrat miſſam ac ſi vellet auresfigere ad aliquid percipiendum diligentius.¶ Sextus modus ē ꝙ aliquando manibus ⁊ vlnis expanſis ad ſimilitudinem crucis vehemēterextenſus ⁊ rectus ẜm poſſibilitatem ſuaꝫ: quomodo orauit quando reſuſcitauit ne apoleonē a mortuis rome in eccleſia ſancti Sixti. Eleuatus etiaꝫa terra fuit ab aſtantibus viſus. hoc modo chriſtus orauerat quando pendens in cruce cum lachrymis ⁊ clamore valido: ẜm apoſtolum ad hebre. Exauditus eſt pro ſua reuerentia. Et id pſal̓.Tota die expandi ad te manus meas. ¶ Septimus modus erat: ꝙ aliquando orando totus erigebatur ad celum per moduꝫ ſagitte electe de arcu extenſo proiecte ſurſum in directū eleuatis ma

nibus ſurſum ſupra caput fortiter extēſis atqꝫ cōiunctis inuicem: vel aliquantulum ampliatis: qͣſi ad aliquid recipiendum de celo. Et creditur ꝙaugebatur tunc ei gratia: ⁊ rapiebatur ⁊ impetrabat a deo pro ordine dona ⁊ gratias. In illo autēmodo orandi ſanctus pater non diu ſtabat: ſed reuertebatur in ſeipſum quaſi de longinquo veniens: ⁊ velut peregrinus mūdo videbatur. Orāsautem ſic: aliquando auditus eſt a fratribus dicens. Exaudi vocem deprecationis mee dum oroad te: dum extollo manus meas ad templū ſanctum tuum. Yꝰ Octauus modus erat ꝙ poſt horas canonicas vel ſumptionem cibi ⁊ gratias delibutis ſpiritu deuotionis: quem hauſerat ex diuinis verbis dictis in horis vel in lectione menſe: cito ponebat ſe ad locum aliquem ſolitudinis ī cella vel alibi: vel legeret vel oraret ⁊ ſedebat quietus ⁊ expandebat librum aliquem ante faciem ſuam munitus ſigno crucis: ⁊ legebat ⁊ afficiebat̉mente dulciter ac ſi audiret dominum loquenteꝫ:Sicut in pſal̓. dicitur. Audiam quid loquatur inme dominus deus. Et quaſi cum ſocio diſputaret nutibus ⁊ mente modo impatiens videbatur:modo quietus auditor: diſceptare ⁊ luctari ⁊ arridere ſimul ⁊ flere ⁊ intuitum figere ⁊ ſubmittere:⁊ iterum loqui ſilenter ⁊ pectus tūdere. Mos iſteerat viro dei ex lectione ſuperferri ad orationem:⁊ ex meditatione ad contemplationem. Et cumſolitarius legeret venerabatur librum: inclinabatſe libro. Et aliquando oſculabatur precipue euāgelia. Aliquando ponebat faciem in manibꝰ quādoqꝫ caputio velabat: ¶ Nonus modus ē quando diſcurrebat de patria ad patriam maxime ī locis ſolitarijs: ludebat cum meditatiōibus ſuis dicens aliquādo ſocijs. Scriptum eſt in Oſee. Ducam eam in ſolitudine ⁊ loquar ad cor eius. Unde ⁊ a ſocio declinabat vel preibat vel potiꝰ ſequebatur eum a longe. Et mos erat ei in tali oratione⁊ meditatione ac ſi abigeret fauillas vel muſcas:a facie ſua ⁊ muniebat ſe ſepe ſigno crucis. Et putabant fratres ꝙ in iſto modo orandi pater ſanctus adeptus ſit medullam intelligentie ſacrorumeloquiorum. Ex his modis orandi deprehenditur: quia vere hic homo iuſtus erat. Multum autem valet oratio iuſti (inquit Iacobꝰ. v. c.) aſſidua. ¶Hic vocabitur magnus in regno fortitudinis. Huius officium eſt aggredi ardua ⁊ aduerſa equanimiter ferre. De ipſo patre Dominico dici poteſt illud. Prouerbio. vltimo. Fortitudo etdecor indumentum eius. Decor honeſtatis vtiqꝫmanum ſuam miſit ad fortia quando ordinem inſtituit ad tantum officium deputatum. Et qͣꝫuisſemel quos congregauerat iam diſcipuli temptatos a ſathana ab eo receſſiſſent tribus tantum cūeo remanentibus: non tamen propter hoc turbatꝰeſt aut ab inceptis reſiliuit ⁊ quos verbis retinerenō valuit: or̄onibꝰ reuocauit: ſciebat enī qꝛ vt aitGregorius. vij. q. j. Aduerſitas que bonis votisobijcitur probatio virtutis eſt: non indicium re-