Capitulū .IIII.

ſpecies. Prima ⁊ maxima ē admiratio maieſtatꝭq̄ reqͥrit cor purgatū. Scd̓a ē inſpectio iudiciorūdei q̄ ſunt abyſſus multa. Tercio ē recordatio bn̄ficioꝝ dei: q̄ ne dimittat ingratū: ſollicitat memorantē ad amorē bn̄factoris. De talibꝰ dicit̉. Memoriā abundātie ſuauitatꝭ tue eructabūt. Quarta ē meditatio ꝓmiſſoꝝ: q̄ ea q̄ retro ſunt obliuiſcēs: in ſola expectatione requieſcit.Idē Sernardꝰ. §. XVIſuꝑ Miſſus ē. Porro deū hmōi decebat natītasqͣ nō niſi de virgine naſceret̉. Talis ⁊ cōgruebatvirgini ꝑtus. vt nō pareret niſi deū. Proinde factor hominū vt hō fieret naſciturꝰ de hoīe: talemſibi debuit ex oībus eligere: īmo ꝯdere mr̄em qͣlē⁊ ſe deceret. Sciebat ⁊ ſibi nouerat placituram.Uoluit itaqꝫ eē virginē: de qͣ īmaculata īmaculatus ꝓcederet oīm maculas purgaturus. Uoluit⁊ humilē de qua mitis ⁊ humilis corde prodiret.Haꝝ in ſe virtutū neceſſariū oībꝰ ſaluberrimūqꝫexemplū on̄ſurus. Dedit gͦ virgini partū qͥ ei iaꝫante ⁊ virginitatis inſpirauerat votū: ⁊ humilitatis p̄rogauerat meritū. Ut igit̉ q̄ ſanctūſanctorū ꝯceptura erat pariter ⁊ paritura ſancta eēt corpore accepit donū virginitatis vt eēt ⁊ mēte humilitatis. His nimiꝝ virgo regia gēmis ornata:virtutū geminoqꝫ mentis pariter ⁊ corporis decore p̄fulgida: ſpecie ſua ⁊ pulcritudine ſua in celeſtibꝰ cognita celi ciuiū in ſe ꝓuocauit aſpectumita vt ⁊ regis animū in ſui ꝯcupiſcētia inclinaret⁊ celeſtē nunciū de ſuꝑnis educeret. Unde euangeliſta cōmendat angelū a deo deſtinatū ad virginē .i. ab excelſo ad humilē: a dn̄o ad ancillam: acreatore ad creaturā. Quāta dignatio dei? Quāta virginis excellentia? Et infra. O admirādam⁊ om̄i honore digniſſimā virginē. O feminā ſingulariter venerandā ſuꝑ oēs feminas admirabilem: ꝑentū reꝑatricem: poſteroꝝ viuificatricem.Miſſus ē angelus ad virginē carne: virginē mēte: virginē ꝓfeſſione: virginē de qua ait apoſtolmente ⁊ corꝑe ſanctā. Nec nouiter: nec fortuitu inuentā: ſed a ſeculo electā: ab altiſſimo p̄cognitam⁊ ſibi p̄paratā: ab angelis ſeruatā: a patribꝰ preſignata: a ꝓphetis ꝓmiſſam. Scripturas ꝓba qͣsdico. Quid ꝟga aaron florida nec humectata niſi ip̄am ꝯcipientē: nec tn̄ viꝝ ꝯgnoſcenteꝫ. Huiusmagni miraculi maius myſteriuꝫ yſaias edixeritdicēs. Egrediet̉ virga de radice ieſſe: ⁊ flos de radice eiꝰ aſcendet. Uirgā virginē: flore ꝟginis ꝑtūNullū aūt ē incōueniēs de diuerſis rebꝰ ex cauſxp̄m figurari. Et in virga quidē potentiā: in florefragrātiā: in fructu ſaporis dulcedinem: in frondibus ſedulā eiꝰ intellige ꝓtectionē ⁊ filij ⁊ matrisUide qͣꝫ ſtupendū ſit hoc vnū de virgine ⁊ ī virgine factū miraculū: qd̓ tot miracula p̄uenerunt.tot oracula ꝓmiſerūt: qd̓ moyſi monſtratū in rubo ⁊ igne: aaron in virga ⁊ flore: gedeoni ī vellere ⁊ rore. hoc aꝑte ſalomon p̄uidit in forti muliere ⁊ precio eius: apertius hieremias de femina etviro: apertiſſime yſaias de virgine ⁊ deo. ¶ Audiamus que reſpondit dei mater que eligebatur.

Fo. .XXII.Ecce ancilla dn̄i. Fiat mihi ẜm verbū tuū. Fiat ēdeſiderij ſignū: nō dubitationis indiciū. Et per hͦmagis intelligendū ē exprimere affectū deſiderātis: qͣꝫ effectū requirere more dubitātis: qͣꝫuis nilobſtat intelligi fiat verbū eē orationis. Nemo qͥppe orat: niſi qd̓ credit ⁊ ſperat. hoc vtiqꝫ prudēsvirgo intellexerit: quod preueniēti ſe muneri gratuite promiſſionis: iunxit meritū ſue orationis: fiat inquiens ẜm verbum tuum. Fiat mihi de verbo ẜm verbū tuum: verbū quod erat in principioapud deum. Fiat caro de carne mea ẜm verbumtuum. Fiat mihi obſecro verbum nō prolatuꝫ qd̓tranſeat: ſed ꝯceptum qd̓ maneat carne .ſ. indutūnon aere. Fiat mihi nō tm̄ audibile auribus: ſedviſibile oculis: palpabile manibꝰ geſtabile humeris. Nec fiat mihi ꝟbū ſcriptū ⁊ mutū: ſꝫ incarnatū⁊ viuū. Hoc ē nō mutis figuris mortuis in pellibus exaratum: ſꝫ in forma humana meis caſtis viſceribꝰ viuaciter impreſſum ſpirituſſancti operatione. Et modo fiat mihi quo nemini ante factuꝫeſt: nemini poſt me faciendum eſt. Fiat generaliter omni mundo: ſed mihi fiat. ſpiritualiter ſcd̓mverbum tuum.23Ide Gernar/ S. XVIIdus ſuꝑ canticū ſermone ſecundo ait. Ardorē deſiderij patrum ſuſpirantium chriſti in carne p̄ſentiam frequentiſſime cogitans. compungor et confundor in memetipſo: et nunc vix contineo lachrymas: ita pudet tēporis torporiſqꝫ miſerabiliumtemporum horum. Cui nanqꝫ noſtrum tantū ingerat gaudium gratie huius exhibitio: quantumveteribus ſanctis accenderat deſiderium promiſſio. Ecce enim qͣꝫmulti in hac eius que ꝓxime celebranda eſt natiuitate gaudebunt: ſed vtinaꝫ denatiuitate. Illorum ergo deſiderium flagrans etpie expectationis affectum ſpirat mihi vox iſta.Oſculetur me oſculo oris ſui. Senſerat nimirumin ſpiritu quiſqꝫ tunc ſpiritualis eſſe poterat: quāta foret gratia diffuſa in labijs illis: et propterealoquens in deſiderio anime aiebat. Oſculet̉ meoſculo oris ſui: nimirum cupiens omnimodis tāte ſuauitatis participio nō fraudari. Dicebat em̄perfectus quiſqꝫ. Quo mihi ora hec ſemiuerbiaprophetaruꝫ. Ipſe potius ſpecioſus pre filijs hominum ipſe me oſculetur oſculo oris ſui. Nō audio moyſen. Impeditioris ſiquidem lingue facieſt mihi. Iſaie labia immunda ſunt. Hieremiasneſcit loqui: quia puer eſt et prophete omnes elingues ſunt. Ipſe quem loquuntur: ipſe loquatur.⁊ oſculetur me oſculo oris ſui. Non ī eis iam pereos loquat̉ mihi: qm̄ tenebroſa aqua in nubibusaeris. Sed ipſe me oſculet̉ oſculo oris ſui: cuiusgratioſa preſentia: ⁊ admirande fluenta doctrinefiant in me fons aque ſalientis in vitam eternamQuem vnxit pater oleo leticie pre conſortibꝰ ſuis: nūquid nō ex ip̄o mihi vberior nō infūdit̉ gr̄aſi tamē me dignet̉ oſculari oſculo oris ſui. Cuiuſvtiqꝫ ſermo viuus ⁊ efficax oſculū mihi eſt: nō qͥdē ꝯiunctio labiorum: q̄ interdū pacē mētit̉ aīoꝝ.ſed plane infuſio gaudiorum: reuelatio ſecretoꝝ: