Capitulū .IIII.Fo. .XXI.

aſpectū. ⁊cͣ. Uerba tua hͨ. Quis ea tenet vl̓ tenuit? Fallerꝭ ſi teneri putas. Si nō putas ip̄e peccaſti: aut ſtatuēs q̄ nō tenerent̉: aut q̄ nō tenēt̉ diſſimulās. Cleꝝ illū romanū .ſ. ordinatiſſimū eē decet: a qͦ p̄cipue in oēm eccl̓iam cleri forma ꝓceſſit.Quid de ppl̓o romano. loqͣr? Quid tā notū ſecul̓qͣꝫ ꝓteruia romanoꝝ? gēs inſueta paci: tumultuiaſſueta: gens īmitis ⁊ intractabil̓: ſubdi neſcia: niſi cū nō valet reſiſtere. En plaga tibi incūbit curahec. Noli diffidere etiā ſi incurabilis ſit. Curamem̄ exigeris nō curationē. Curā inqͥt illius habe.Ueꝝ dixit qͥdā. Non eſt in medico ſꝑ: vt cureturegrotꝰ. Plus oībꝰ laboraui ait apl̓s. nō ait plusoībus ꝓfui. vnuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet ẜmſuū laborē. Nō dicit ẜm ꝓuentum: ita ⁊ tu fac qd̓tuū ē. Nā deꝰ qd̓ ſuū eſt ſatis abſqꝫ tua ſollicitudine curabit. Reddet deꝰ mercedē laboꝝ ſanctoꝝſuoꝝ. Securꝰ labor: quē nullꝰ pōt euacuare defectus. Scio vbi habitas. Increduli ⁊ ſubuerſoresſunt tecū romani: impij in deū: temerarij ī ſanctaꝑſeditioſi in inuicē: emuli in vicinos: inhumani īextraneos: qͦs neminē amātes nemo amat. Suꝑioribus infideles: inferioribꝰ importabiles: inuerecundi ad petendū: ad negādū frontuoſi: ingraticū acceperint grandia loquunt̉ cū exigua operēt̉Blandiſſimi adulatores: mordaciſſimi detractores. Uiꝝ circūſpectū ⁊ amicū ꝓprie ꝯſcīe calūniātur ypocritā. Porro quietis amatorē ⁊ ſibi interdū vacātē inutilē dicunt. Taliū tn̄ tu paſtor. Utilis ꝯſideratio quomodo ſi fieri poſſit ꝯuertas eoſne ip̄i ſubuertāt te. Petrꝰ: cuiꝰ ſed ē tenes neſcituraliqn̄ ꝓceſſiſſe vel gēmis ornatus: vel ſericis: nectectus auro: nec vectꝰ equo albo: nec ſtipatus milite: nec circūſtrepentibꝰ ſeptus miniſtris. Abſqꝫhis tn̄ ſatis credidit poſſe illud mādatū impleri:ſi diligis me paſce oues meas? In his ſucceſſiſtiꝯſtantino: nō petro. Cōſulo tolerāda ꝓ tꝑe: nonaffectāda pro debito. Ad ea te potiꝰ incito: quoꝝte ſcio debitorē. Opus inquā fac euangeliſte: paſtoris nomē īpleſti. Dracones īqͥs me mones paſcere ⁊ ſcorpiones nō oues. Propter hͦ inquā magis aggrede̓ eos: ſꝫ ꝟbo nō ferro. Quid enim denuo vſurpare gladiū tēptes: quē ſemel iuſſus esponere in vaginā? Qui tn̄ gladiꝰ .ſ. material̓ tuē: etiā tuo nutu ip̄e: ſꝫ nō tua manu euaginandus.Alioqͥn ſi ad te nō ꝑtineret aliqͦ modo: dicentibꝰapl̓is: ecce duo gladij h̓: nō rn̄diſſet dn̄s ſatis ē: ſnimis ē. Uterqꝫ gͦ gladiꝰ eccl̓ie ē: ſꝫ vnꝰ ꝓ eccl̓ia: alter ⁊ ab eccl̓ia exercēdus: h̓ ſacerdotis: ille militisInſta gͦ oportune īportune. Clama ne ceſſes. Sꝫdura fronte ſunt: indura tu ecōtra tuā. Nihil tamduꝝ qd̓ duriori nō cedat. Dedi inquit dominꝰ frōtem tuā duriorem frontibus eorum.De conſidera §. XIIII.tione eoꝝ: qui ſunt circa te. Ueniā inqͥt bernardꝰad collaterales tuos: qui tibi intimi ſūt. Ꝙobreꝫſi boni ſūt tibi potiſſimū: ſi mali eq̄ plus tibi. Nete dixeris ſanū latera dolentē .i. ne bonuꝫ dixerismalis innitentē. Aut ſi bonꝰ ſis: quē fructū afferre poteſt bonitas tui ſolius? Sed nec tuta tibi bo

nitas tua obſeſſa malis: ſic̄ nec ſanitas vicino ſerpente. Siue aūt leuent ſiue grauēt: cui potiꝰ īputandū ē qͣꝫ tibi qui tales aut elegiſti aut admiſiſtiSed nec ptātem habēt: niſi quā tu eis tribueris:vel ꝑmiſeris. Tibi ergo imputa qͥcqͥd patierꝭ abeo: qui ſine te nihil pōt facere. Igit̉ nō inconſiderate eligendi ſiue colligendi ſunt in opꝰ miniſterij huius. Tuum eſt eos vndecunqꝫ euocare exēplo moyſi: nō iuuenes ſed ſenes: non tam etate qͣꝫmoribus. An nō de toto orbe eligendi ſunt orbeꝫiudicaturi? Sane huic negocio nō ſe ingerat rogans. Conſilio nō prece agendum eſt. Pro quorogaris ſuſpectus tibi ſit. Qui autem ip̄e rogatpro ſe: iam iudicatus eſt. Clericuꝫ curiam frequētantem. qui nō ſit de curia ad id genus ambientius pertiuere noris. Adulantē ⁊ ad cuiuſqꝫ placitum loquentē vnum de rogantibus puta: etiam ſinihil rogauerit. Uiri callidi ⁊ doloſi propriū eſſeſolet tunc apprehendere humilitatem: cum aliqͥdobtinere nititur. Uerboſum adoleſcentē ⁊ ſtudētem eloquentie cum ſapientie ſit inanis: nō aliudqͣꝫ iuſtictie hoſtem reputes. Uiros ꝓbatos oportet aſſumere non probandos. Nos in monaſteriis ſpe meliorandi omnes recipimus: at curia bonos facilius recipere: qͣꝫ facere conſueuit. Tractaante factum: quia poſt factum ſera retractatio eſtitaqꝫ non volentes neqꝫ currentes aſſume: ſed cūctantes: ſed renunciantes etiam coge. In talibusrequieſcet ſpiritus tuus: qui ſcilicet non ſint attrite frontis: ſed verecundi ⁊ timorati. Preter deuꝫtamen nihil timeant: nihilqꝫ ſperent niſi a deo.Qui etiam aduentantium nō manus: ſed neceſſitates attendant. Qui ſtent viriliter pro afflictis⁊ iudicent in equitate pro manſuetis terre. Quiſint compoſiti ad mores parati ad obedientiam:manſueti ad patientiam: ſubiecti ad diſciplinam⁊cͣ. De conditionibus ⁊ virtutibus cardinalium⁊ legatorum: vide que habes in tercia parte titulo de cardinalibus. ¶ De compoſitione rei familiaris que pertinet ad conſiderationem eoꝝ queſunt circa ſe. Bernardus. O iſrahel qͣꝫ magna eſtdomus dei ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius. Uacum prorſus a ſollicitudine rerum minimaruꝫ acvilium oportet eſſe animum: tam magnis ⁊ tammultis intentum. Oportet ingenium rectum cautuū: vigilem: firmum: amplum eſſe. Procurandus eſt qui pro te molat. Pro te inquam: nō tecūQuedam enim per temetipſum facies: quedamper te ⁊ alios ſimul: quedam per alios abſqꝫ te.Sub quo ſcꝫ vltimo genere agenda domꝰ tue locanda cenſuerim: per alium igitur illa facies: cuitria neceſſaria ſunt .ſ. vt ſit fidelis ne fraudet: prudēs ne fraudet̉: terciū ē auctoritas qͣ poſſit diſponere queqꝫ ꝓut ſcit ⁊ vult: hͦ ē vt ꝯſtituatur ſuperfamiliā: poſſit mutare mīſtros: trāſferre mīſteria:ad quos ⁊ qn̄ voluerit: ⁊ nullū patiat̉ ꝯtradictorem. Preſit omnibus vt omnibus ꝓſit: ⁊ de oībꝰclādeſtinas ⁊ ſuſurratas delatōes n̄ recipias aduerſus eū. Et hāc velim tibi ꝯſtitue̓ regulā generalē: vt oēm qui palā veret̉ dicere qd̓ in aure locutus ē: ſuſpectū habeas. Ꝙ ſi te iudicāte dicēdū