Capitulū IIIIFo. .XX.

ergo. ⁊ peſſime ſeruitutis iugū nō tm̄ caue: ſꝫ etiāhorre. An ideo nō iugū qꝛ nō vni ſeruis: ſed oībNec mihi nūc apponas apoſtoli vocē: qͣ ait. Cumeſſem liber ex oībus: omniū me ſeruū feci. Lōgeeſt iſtud a te. Nūquid hac ille ſeruitute hominibus inſeruiebat in acquiſitione turpis queſtus.Nūquid ad eū de toto orbe ꝯfluebant ambitioſi.auari. ſymoniaci: ſacrilegi. ꝯcubinarij. īceſtuoſi. ⁊quecūqꝫ iſtiuſmodi mōſtra hoīm: vt ip̄ius apl̓icaauctoritate. vel obtinerent honores eccl̓iaſticos:vel retinerēt. Ergo ſeruum ſe fecit hō: cui viuerechriſtus ē ⁊ mori lucꝝ. vt ſcꝫ pl̓es lucrificaret xp̄onō vt lucra augeret auaricie. Audias apl̓m dicētem. Precio inquit empti eſtis. Nolite effici ſeruihoīm. Quid ſeruilius indigētiuſqꝫ p̄ſertim ſummo pontifice. quē nō dico omni die: ſed pene omni hora inſudare talibꝰ rebus ⁊ pro talibus? Deīde qn̄ oramus. qn̄ docemus populos: qn̄ edificamus eccleſiā: qn̄ meditamur in lege. ⁊ quidē quotidie ꝑſtrepūt ī palacio leges: ſed Iuſtiniāi. nondn̄i Iuſte ne eē iſtd̓ tu videris. Nam certe lex dn̄iimmaculata. He āt nō tā leges qͣꝫ lites ſūt ⁊ cauillationes ſubuertentes iudicium. Tu ergo paſtor⁊ ep̄s aīarum. qua mente obſecro ſuſtines corā teſꝑ ſilere illā: garrire āt iſtas. fallor ſi nō mouet tibi ſcrupulū ꝑuerſitas. puto ꝙ interdū ꝯpellat clamare ad dn̄m cū ꝓpheta. Narrauer̄t mihi iniqͥ fabulationes: ſꝫ nō vt lex tua. An ⁊ te audes liberūꝓfiteri ſub tāgraui mole incōuenientie huiꝰ. ⁊ cuifas nō ſit ceruicē ſubducere. Nā ſi potes ⁊ nō vismultomagis ſeruus es huiꝰ ip̄ius tāperuerſe voluntatis tue. Nā ⁊ſi coacta ſeruitus miſerabiliorſed affectata miſerior ē ¶ Et qͥd me vis facere inquit: vt tibi ab his occupationibꝰ ꝑcas. Impoſſibile fortaſſis eē reſpondebis. Faciliuſqꝫ cathedrevaledicere poſſe. Recte em̄ hoc ſi rūpere ⁊ nō magis interrūpere iſta hortarer. Audi ergo quid redarguā: quidue ſuadeā. Si ꝙ viuis ⁊ ſapis totūdas actioni: ꝯſiderationi āt nihil: laudo te: in hocnō laudo. Certe nec ipſi actioni expedit ꝯſideratione nō p̄ueniri. Si totus vis omniū eē. inſtar illius qͥ omnibꝰ oīa factus ē. lando humanitatem.ſed ſi plena ſit. qūo āt plena te excluſo? Et tu homo es: ergo ⁊ colligat te intra ſe ſinus: qͦ oēs recipit. alioquin quid tibi prodeſt ſi vniuerſos lucreris: te vnū perdes? Ꝙͣobrem cū te oēs habeāt: ⁊tu eſto ex habentibꝰ vnus ſapientibꝰ ⁊ inſipientibus debitores: ⁊ ſoli negas te tibi. Clericꝰ ⁊ laycus. iuſtꝰ ⁊ impius: oēs pariter ꝑticipant te. ⁊ defonte publico bibūt pectore tuo: ⁊ tu ſeorſum ſitiens ſtabis. Si maledictꝰ eſt qͥ partē ſuā fecit deteriorē: quid ille qͥ ſe penitꝰ reddit exꝑtem? Hemēto ꝓinde nō dico ſepe: ſꝫ interdū reddere teip̄m tibi. vtere tu quoqꝫ te inter multos: aut certe pꝰ ml̓tos Audi paulū apl̓m qͥd hmōi ſentiat. Ad ignominiā inquit vobis dico. ꝯtemptibiliores qͥ ſūt ineccīa illos ꝯſtituite ad iudicādū. Itaqꝫ ẜm apl̓mindigne tibi vſurpas tu apoſtolicus officiū vile:gradum ꝯtemptibilium. Unde ⁊ dicebat epiſcopus ep̄m inſtruens. Nemo militans deo implicat ſe negocijs ſecularibus

Conſideratio .S. XIIigitur tua ſeu circa te in tria diuiditur ſcꝫ vt cōſideres quid: quis: ⁊ qualis ſis. Quid in natura.verbi gratia homo: quis in perſona: qualis ī moribus ſeu vita. Conſideranti igit̉ tibi ꝙ homo ſisſcꝫ aīal rōale: mortale: ſic enim diffinit̉: is tibi īdefructus occurrit. vt mortale qd̓ in te eſt: rationalehumiliet: ⁊ rurſum rationale mortale confortet.¶ Deinde quis ſis: ⁊ de quo ſis factus aduertendum. Quid erubeſcas minimus inueniri in magnis: qui te recordaris in minimis magnum extitiſſe. Blanditur cathedra. ſpecula eſt: inde nanqꝫſuperintendis: ſonans tibi epiſcopi nomē nō dominū ſꝫ officium. Quando autem libet gl̓iari vbiociari nō licet. Nō enim eſt locus ocio: vbi ſedula vrget oīm eccl̓iaꝝ ſollicitudo. Domabis qͥdeꝫlupos: ſed ouibus nō dominaberis. Paſcendasvtiqꝫ nō p̄mendas ſuſcepiſti ¶ Tercio cōſiderandum ē tibi qual̓ ſis. Symia em̄ in tecto rex fatuin ſolio ſedens. Et nunc audi canticū meum minus quidem ſuaue ſed ſalutare. Monſtruoſa quidem res eſt. gradus ſūmus ⁊ animus infiſmus.Sedes prima ⁊ vita ima. Lingua magniloqua ⁊manus ocioſa. Sermo multꝰ ⁊ fructꝰ nullꝰ. Uultus grauis ⁊ actꝰ leuis. Ingens auctoritas ⁊ nutans inſtabilitas. Admoui ſpeculū fedus ſe in eovultus agnoſcat ¶. Redeundo ad primū. Conſideranti tibi quid ſis: nihilominus ꝯſiderā dumē quid eras prius. īmo quid es modo. Ut qͥd em̄deſinis intueri qd̓ eſſe non deſijſti. Adhuc eniꝫ esquod eras ſcꝫ homo: deniqꝫ qd̓ natus es: illud reiectum nō ē. ſed hoc adiectū. Cōſidera gͦ maximeqd̓ maxime es ſcꝫ hoīeꝫ. ⁊ qd̓ natus es. nec modoqd̓ natus. ſed qualis. dele fucū fuga cis honorishuius ⁊ male colorate nitorē gl̓ie. vt nude nudūconſideres. quia nudus egreſſus es de vtero matris tue. Nunquid infulatus. nūquid micās gemmis aut floridus ſericis: aut coronatꝰ pinnis: autſuffarcinatꝰ metallis. Sed ſi hec velut nubes matutina velocit̉ diſſipes ⁊ exuffles a facie ꝯſiderationis tue occurret tibi hō nudus ⁊ pauꝑ: miſer etmiſerabiliſ. hō qͦꝫ dolēs ꝙ hō ſit: erubeſcēs ꝙ nudus ſit: plorās ꝙ natꝰ ſit: murmurās ꝙ hō natusſit ad laborē ⁊ nō ad honorē. Hō natꝰ de muliere⁊ ob hͦ cū reatu: breui viuēs tꝑe: ⁊ ob hͦ cum meturepletꝰ multis miſerijs: ⁊ ob hͦ cū fletu. Salubriscōpl̓a vt cogitās te ſūmū pōtificē: attēdas parit̓⁊ viliſſimū cinerē nō fuiſſe ſꝫ eē. Hec te ꝯſideratiotenet in te nec a te auolare ſinit. In te ꝯſiſto: nec īfra te deijci ſinas: nō attolli ſupͣ: nō euadere ī longiꝰ nō extendi in latiꝰ. Tene mediū ſi nō vis perdere modū. Locꝰ mediꝰ tutꝰ ē. Mediū ſedes modi: ⁊ modꝰ ꝟtꝰ. Oēm extra modū manſionē ſapiens exiliū reputat. Propter hͦ nō ē illi habitare īlongo qd̓ vltra modū ſit: ſed nec in lato qd̓ extraſit: nec in alta qd̓ ſupra ſit: nec in imo qd̓ infra ſit.Deniqꝫ lōgitudo exterminiū habere ſolet: ⁊ dilatatio ſciſſurā: ⁊ altitudo ruinam: ⁊ ꝓfundū abſorptionē. Longū dico cum ſibi longiorē ꝓmittit vitam. Qui em̄ longa ſibi metit̉ tꝑa īgreditur iter