Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VI.Fo.

Fo.CLIII.

deplorat. ⁊ reatum ſuū confitet̉. At ille ſignū crucis eius manui imp̄ſſit ⁊ cōſuetudini pͥſtine deſeruire p̄cepit: admonēs illū diebus dn̄icis ⁊ feſtiuisa ſeruilibus abſtinere: ⁊ eccleſiam viſitare. Cū igitur rothomagū ꝑueniſſet: ſub vna die ordinati ſipariter andoenus eiuſdē ciuitatis ep̄s ⁊ ſanctꝰ eligius nouiomenſis ep̄s. Suſcepto igit̉ epiſcopatu multis ꝟtutibus claruit. corde humilis: verbograuis. doctrina p̄cipuus. deuotōe armatus. ī coloquio ſapiens. in cōſilio prudēs. in corrigēdo vehemens. in diligendo ardens. in aduerſis patiēsAbſtinētie rigorē ora pallida demōſtrabāt. Maxille lachrymis humecte cōtritionē cordis indicabant. Lactea colla circuli ferrei p̄mebant. vētreꝫ⁊ brachia ferrū eque ſtrīgebat. Ip̄ius etiā lecti cōgeries nō ex mollibus plumis pictiſue tapetis: ſꝫex aſꝑis cōſtruebatur ꝟgultis. Et ſepiſſime in cubiculo lux immēſa celitus emiſſa a diſcipulis eiuſeſt viſa. Uoces quoqꝫ angelice cū eo colloquētesaudiebant̉ Interea quidā diuitijs ⁊ ſeculari dignitate ꝓpellens. iudicio dei morbo ꝑcuſſus acerbo in extaſi mentis iā pene mortuus rapitur. multaqꝫ infernal̓ ſupplicij tormēta cōtemplat̉. ſed a beato andoeno viſitatur. Qui orōnem fundēs ſuꝑeo pͥſtine eū reſtituit ſanitati. p̄cipiens ei vt locumillum in quo iacebat: deo cōſecraret. Et ne tāti pōtificis admonitio caſſa fieret: iteꝝ admonet̉ a ſancta eulalia vt iuxta pōtificis iuſſionē in eodē predio vbi dudū iacuerat cenobiū cōſtrui faciat. ⁊ inhoc mūdo adhuc viginti ānos habere debeat meruit audire. Quodam tēpore vt vir ſanctus ꝑrochiā ſuam p̄dicando illuſtraret. ⁊ ꝑ locū qͥ nundicitur crux ſancti andoeni iter ageret curru ſedē(nō enī nimio ſenio feſſus equo vehi poterat) eoqͥ currū trahebāt: ſubito ſubſtiterūt. quos aurigaꝑcutiens nullo modo a loco auellere potuit. Sentiens aūt vir dei nutu aīalia manere immobilia extimplo ocl̓os ad celū reflexit. ac vexillū crucis amplo ſplendore choruſcas aſpexit. Cūqꝫ ſpiritu ſibi reuelante intelligeret ꝙ eūdem locū ad ſibi ſeruiendū dn̄s elegiſſet. ſubito arantē quēdā inuenitcuius ſtimulū ſumēs ſignū crucis exp̄ſſit. eaqꝫ defixa in terra: ſanctoꝝ etiā reliqͥis ſuꝑpoſitis diſceſit. Cūqꝫ ſol occūberet: columna ignea in ip̄o locoꝑ totā noctem viſa ē: cuius ſplendor ſolis claritatem vincere videbat̉. ⁊ a totius ꝓuincie hominibus cernebat̉. Ibiqꝫ ꝯfluebat multitudo populorū vota ſua dn̄o offerētium: diuerſis languoribuſdetēti ſanabant̉ ibidem. Illic ergo beatus leufredus eccīam cōſtruxit dedicatam in honore ſanctecrucis ⁊ ſancti andoeni: vbi multitudo monachorū regulariter viuētiū vſqꝫ hodie deo deſeruit.Idē apoſtoloꝝ limina viſitans rome: ſingulisapl̓oꝝ ⁊ martyꝝ memorijs ſe ꝓſternēs tam ꝓ ſe qͣꝫꝓ pace eccīe p̄ces obtulit. lachrymas tamē magisqꝫ ꝟba fudit. Deinde cū ad cōfeſſionē beati Petrihūc ꝟſum inciꝑet. Exultabūt ſācti in gl̓ia. Reſpōſū eſt ei diuinitꝰ Et letabūtur ī cubilibꝰ ſuis. Quimutū per vndecim annos obuium habuit. ⁊ eiuscapiti ſignū crucis imp̄ſſit: loquelam ei plene reſtituit. Exinde ppl̓is pͥus diſcordantibus pacis federe ſociatis ad vrbem virdunenſem venit. vbi cum

eccīam ingrederet̉ mulier q̄dā a ſpū immūdo vexata: frendenſqꝫ dentibꝰ viꝝ dei rapido curſu inuadere nitebatur. qui caput eiꝰ manu ſtrinxit: ſtatimqꝫ demonē effugauit. Quadragintaqͣtuor annis eccīam rothomagenſem rexit. ⁊ nonagenariꝰad dominum migrauit.Sanctus .§. XVIII.quoqꝫ philibertus (vt ſcribit Uincen. li. xxiiij. ca.xciiij. cū eēt bone indol̓ adoleſcēs) regi dagoberto nūciatus aduocat̉ in palatiū receptuſqꝫ in ordine nobiliū adeptus ē andoeni conſortiū. Qui ſubaureo baltheo deū valde diligens: poſtmodū prefulgentibus vite meritis cathedram ſubijt rothomagenſis eccīe. Cum aūt eēt Pͣhilibertus annorūxx. diuina p̄cepta audiens elegit chriſti diſcipuluſfieri. Agnitoqꝫ dei milite agilo qͥ preerat reſ bacēſi cenobio illuc veniens comā diſpoſuit. om̄ibuſqꝫſuis in elemoſynas erogatis iugū xp̄i ſuaue ſuſcepit. vbi cū multo religionis ⁊ abſtinentie culmineexcreſceret. ita vt viris ꝑfectioribus imitabilis fieret: antiquꝰ hoſtis inuidens pulſare animū cepitvt ampliora edulia ſumeret. Sꝫ dei nutu detectꝰviro dei ꝑ ſomniū eſt oſtenſus. Nā cum quadamnocte fuiſſet cibo refectus ille ventrē eius palparecepit ⁊ dicere. Modo hic bene. Tūc ille inimici iacula cognoſcens. rigorem abſtinētie cepit triplicare: ⁊ ꝯtra arma tyranni dei auxiliū implorare. Cūqꝫ ſingulis noctibus eccl̓iam frequētaret. in tribꝰcōtra ip̄m temptationibus ſe dirus anguis exarſit. Nā vrſi ſpecie eū intra eccīam temptauit pͥmūterrere. ⁊ nocte alia de ferro cādelabri viſus eſt eūtranſfigere: ⁊ nocte tercia oſtiuꝫ eccl̓ie expāſis brachijs voluit ꝓhibere. Sed oīa eius machinamenta philibertus expulit ꝟtute diuina ꝑ ſancte cruciſp̄ſidia. Cū aūt beatus agilꝰ obijſſet in chriſto. fratrum cōſenſu philibertus regiminis curam ſuſcepit. Cepitqꝫ domū ſibi traditam ſtrenue gubernare. nullius ꝑſonā acciꝑe: inuenta vitia radicitꝰ extirpare. Tūc quidā e fratribus aſſūpta rebellioneſanctū dei de eccl̓ia p̄ſumpſerunt extrahere. Sꝫ vltrix manus domini hoc impunitū nō ꝑtulit Namvnus ex eis ictu fulguris interijt. alius etiam more arrij in ſterquilinium oīa inteſtina eiꝰ depoſuitindignāqꝫ vitā indigna morte finiuit. Reliqͥ timore ꝑcuſſi veniā petentes eū reuocare ſtuduerunt.⁊ deinceps charitatis ſtudio deſeruire. Cūqꝫ deꝰin corde eius poſuiſſet. vt ex ꝓprio labore templūdomini edificaret a rege francoꝝ clodoueo ⁊ batilde regina ſuggeſtiōe ſupplici locū in pago rothomagenſi gemeticū appellatum obtinuit. vbi nobile cōſtruxit monaſterium. ¶Cū aūt cauſa monaſterij ad ebroniū frācoꝝ pͥncipē vellet quēdā monachum deſtinare inueniens eū valida febre proſtratum: iniunxit ei obedientie cauſam in virtutechriſti. Uade inquiens ⁊ reuertere: ⁊ ampliꝰ nolifebricitare. Qui ſtatim ſanus effectus iuſſa cōpleuit. Aliquando pariſius exigente cā diſcordieꝑrexit pacē reformare: obtēto qd̓ voluit. latro qͥdāgͣuantos eius furari p̄ſumpſit. Quos ille ī craſtīonō inueniens patientiam habuit. Sꝫ infelix ille ꝑcuſſus a domino: furtū qd̓ fecerat patefecit. arde-