Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CLIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIII.

ctu ferientis ꝓdijt: tamimmenſū ſplendorē edidit: vt noctē illā valde tenebroſam q̄ iā media tranſacta erat ꝑ plurimamꝓuincie ꝑtem verteret in diē. vnde multi de ſtratis ſuis cōſurgentes ad opus ſeruile ſicut in dieex more feſtinabant. Sed ꝓcedente tꝑe claritasq̄ ꝓ re ſignifera fulſit: dato ſigno receſſit. Tūc ſanctus eligius corpus ſacrū cum lachrymabili gaudio deoſculās: reliquias ſibi vndecunqꝫ voluit ſegregauit: ex quibus etiā multa loca condiuit: medelaqꝫ diuerſis morbis eas in ꝑtiendo p̄buit. Dētes etiā ꝓ medela languentiū ex maxilla abſtulitquod dum faceret: ex radice vnius dentis guttaſanguinis exiuit. Deinde corpus ſanctū cum diligentia ſumma oloſerico obuolutum: retro altaretranſpoſuit: tumbamqꝫ ex argento ⁊ auro ac gēmis deſuꝑ miro oꝑe fabricauit. Eccl̓iam qͦꝫ q̄ exigua erat ampliatā decorauit. ¶Latro quidamequū preſb̓ri cū furtim abſtuliſſet: inuentus a preſbytero iudici manifeſtat̉: apprehenſuſqꝫ ⁊ vinctꝰopus ſuū confitens patibulo diiudicat̉. Sed preſbyter metuens ne ob damni ſui cām anima hoīsauferet̉ iudicem deprecatus eſt: vt cōceſſa illi vita reus abſolueret̉: dicēs iā ſibi eē ſatiſfactum: qp̄ tot genera tormentoꝝ latro declaraſſet q̄ geſſerat. Seueritas autem iudicis nullis p̄cibus inflecti potuit: ſed reum patibul̓o iudicauit. Tūc preſbyter proſtratus ad beati martyris tumulū: ſuppliciter p̄cabat̉: vt pauperē illum quem aſperitashumane nequicie abſoluere renuit: ipſe de morteclementer arriperet: ne ſibi hoc in obproprium fieret: ſi per eius accuſationē homo moreret̉. Hec eocū lachrymis dep̄cante: diſruptis vinculis patibuli ad terrā reus ruit. Quod audiens iudex timore perterritus: ⁊ diuinam admirans virtutē: nil eivltra nocere p̄ſumpſit. Et hecˡ narrat Gregoriusturonenſis. ¶Fuit ⁊ quidam nobilis ⁊ diues nomine Mulericus: qui per ſuperbiā ⁊ morū intemperantiā deum offendebat: ſed eū ſanctus qͥntinſepe admonēs in ſomnis eius ꝑtinaciā redarguebat: qui cū nollet acqͥeſcere monitori: quadā eumnocte verberibus afflixit. ip̄amqꝫ cedem vt omnippl̓o oſtenderet p̄cepit. Tunc ille qͣꝫuis coactꝰ paiam oībus vulnera oſtendit. Deinde ꝯuerſus aberrore ſuo multa donaria in illa eccl̓ia contulit. Alter falſus teſtis noīe Bernuinus in rebꝰ ip̄ieccl̓ie beati martyris falſū p̄bebat teſtimoniū: volens quandā ſiluam de p̄diqͦ nogarido penitꝰ auferre. Quem ſanctus martyr in ſomnis redarguit: apprehendens naſum eius falſatorē proclamauit. Ad qd̓ dictum ip̄e expergefactus pedibꝰ calciatus cū faciē ſuam aqua linire deberet accerſitacōiuge cepit ei exclamare quid in ſomnis vidiſſetvt autē ꝑuentum ē ad hoc qualiter ip̄e martyr naſum eius tenens falſatorē eū vocauit: extenta manu naſum ſuū ceſum recepit: ſtatimqꝫ in vaſe quoaqua de manibus eius diffluebat cecidit. Qui nimium territus ad palaciū quo ip̄a die ꝓ p̄fata ſilua debebat ire diſtulit: nec tamē hoc ſupplicio cōhercitus inſuꝑ ob ſuꝑbie faſtū aureū ſibi naſū fabricare cathenuliſqꝫ aptare aureis conatꝰ ē. Quēiterū idem ſanctus viſu admonuit dicens. Nōne

tibi naturalem abſtuli naſum vt te omnibus mōſtrarem falſum teſtimoniū dixiſſe: ⁊ nunc ob ſupbiā auſus es aureū ſuꝑponere: vade nūc ⁊ proiice eū abs te: ⁊ cūctis innoteſcere ſtude te falſū reſtimoniū dixiſſe. Ob iudiciū gͦ fidei naſus ipſe exauro ml̓tis diebꝰ ad memoriā futuroꝝ ibi ẜuatꝰ ⁊.Sanctus an­ §. XVII.doenus cū duobus fratribus Adone ⁊ Radone.ſancto columbano a matre ad benedicendū ē oblatus. Qui futurorū p̄ſcius infantulos bn̄dixit.eoſqꝫ futuros xp̄iane religionis virtutibꝰ eximio⁊ honoribus ſeculi claros ſpiritu ꝓphetico predixit. Nec incaſſum. Mox em̄ vt pubeſcere ceperūtprimū lothario regi: deinde Dagoberto ī cunctiſgratiſſimi inuenti ſunt: deniqꝫ pͥmogenitus nomine adomundū ſpernens monaſtica vitā petijt: rado vero theſauroꝝ regaliū ꝓcurator effectus: iuſto eos ordine diſpenſauit ⁊ cuſtodiuit. Sanctuſvero andoenus qui ⁊ dado ſigillū vel anulū regis cuſtodiebat: ad cuius nutuꝫ cuncta palatinnegocia gerebant̉. Regem qͦꝫ aſſidue hortabaturvt regē oīm xp̄m ſine quo nullus regnat pie coleret: ſubiectorū quoqꝫ populoꝝ ſociū magis qͣꝫ dominū ſe putaret: ſubditis ꝑceret: ſuꝑbos debellaret. Tunc etiā ſanctus Aligius magnis virtutibꝰin aula regis fulgebat. His qͦꝫ duobus cor vnum⁊ aīa vna erat: a quibus cuncti francoꝝ ꝓceres ſumebāt exēpla xp̄iane religiōis: ⁊ hauriebāt monita doctrine ſalutaris. Hi ſub habitu ſeculari militabant regi eterno. Itaqꝫ ſanctꝰ andoenus ſepiſſime veſtibus p̄cioſis ⁊ aureo p̄cinctus: baltheoforis vtebat̉: ⁊ ſubtꝰ cilicio tegebat̉. Perſiſtebatinfatigabiliter in ieiunijs ⁊ or̄onibus ⁊ diuina lectione in pauperū infirmoꝝ miniſterio hoſpitūqꝫſuſceptiōe. In ꝓprio qͦꝫ pr̄imonio monaſteriū cōſtruxit: qd̓ ⁊ poſſeſſionibꝰ opimis ⁊ ornamētis ecclefiaſticis ⁊ libris ⁊ diuerſis rebus ad dei fuitiuꝑtinentibꝰ deuotꝰ īpleuit. Ibiqꝫ ſctōꝝ monachorū multitudinē: eiſqꝫ ſanctū agilū de qͦ infra ex diſcipulis ſancti colūbani p̄fecit abbatē. Cūqꝫ ⁊ ip̄evellet abiectis ſeculi dignitatibꝰ ſoli deo ſeruire:reſiſtebat rex ⁊ optimates: dicētes eū potiꝰ vtilitati plurimoꝝ debere ꝯſulere: qͣꝫ ſue tm̄ ſingularitati ſatiſfacere. Deinde iuſſu regali multiſqꝫ religioſis ſuadentibꝰ tonſurā clericatus accepit: vnoeodēqꝫ tꝑe eligio comā deponēte. Interea defuncto rothomagenſi ep̄o. ſanctꝰ andoenꝰ oīm cōſenſu eligit̉: ⁊ lꝫ humilit̓ renuēs in cathedra cōſtituit̉. Qui etiā ſciēs ſub quāto ꝑiculo neophitusordinet̉: nō ſtatī ſacrū ordinē ſume̓ p̄ſumpſit: ſecrelicta ſede ad p̄dicādū ꝟbū gentibus lōge poſitꝭexul efficit̉. Cūqꝫ in hyſpanijs repperiſſet ppl̓os nimia ſiccitato iā laboraſſe. iaꝫ em̄. vij. annos abſqꝫpluuia trāſierat ꝓſtrauit ſe in or̄one: ſtatīqꝫ tantipluuie abūdātia ſequit̉: vt priorē penuriā recōpeſare videret̉. Cōfortato gͦ hyſpanoꝝ ppl̓o fide verbo miraculo: reuertēs ad regionē ꝓpriā ī andegꝫuēſi regiōe quēdā pauꝑculū obuiū habuit: qͥ cumdie dn̄ico opus ẜuile exerceret ꝯͣ vſū eccl̓iaſticummanū qͣ molā rōtabat aridā ſubito ⁊ inutilē on̄ditProcidēs gͦ ad genua ſancti viri miſeriam ſuam