Titulus.AI
XIII.
larē ꝑuenimus: ⁊ mox iubēte illo in or̄one ꝓſtraticapitulo dicto ſurreximus omnes. Tunc ille eleuans manꝰ contra ingentes flamas vexillū crucꝭiniecit: ⁊ mox mirumimmodū tanqͣꝫ celitus ꝑcuſſus nil alibi nocens. infra parietes in ſemetipſuꝫtotus retrorſus ignis interijt. Illico autem vni exfratribus talis apparuit viſio: intuens in celum vidit tāqͣꝫ flamā ignis ſigͣculū crucis depictū ⁊ ſtatīę celo vox facta eſt dicēs. Cernis hoc ſignuꝫ: hacnocte Arnulſus epiſcopus ꝑ ip̄m totam ciuitateꝫab incendio liberauit. MPoſt hec beatus arnulſus: relictis cunctis rebus ſeculi vt nouus helyasad heremū ꝓperās: relicto pontificatu vt dictumeſt ſupra: inter beſtias ⁊ feras ſilueſtres morans.quotidianas laudes deo ꝑſonabat. Ibiqꝫ ad euꝫvenientibus leproſis ⁊ alijs infirmis ſeruiebat inomnibꝰ ⁊ poſt mortē etiā miraculis claruit. Sed⁊ clodulſus filius dicti arnulfi metenſiū epiſcopſanctitatē patris imitat̉. Doda quoqꝫ mater ip̄iclodulfi treueris incluſa xp̄o ancillatur.Anno domini. §. XIIII.ſexcēteſimo quadrageſimotertio. Imperij autemcōſtantini ſecundi filij heraclij anno pͥmo. Oſualdus rex nordanimbroꝝ a pēda mercioꝝ rege perimit̉. Et vt dicit Uincen̄. ſpe. hiſto. poſt helinādūHuius dextera ⁊ multaꝝ elemoſynarū largitrix:hodie quoqꝫ cū brachio ⁊ cute ⁊ neruis incorrupta iacet: toto corꝑe in cineres diſſoluto. Excitatarebellione a penda rege merciorū: cum ip̄e Oſualdus ſuꝑatam ſiluā in pectore gereret: ꝓ animabſidelium ſuorū deo ſupplicabat. Huius defunctibrachia cū manibꝰ ⁊ capite inſatiabil̓ victoris iradeſecta ⁊ ſtipiti ſunt appenſa. Brachia cum manibus adhuc durant inuiolata que a fratre oſuinoapud vrbē lamburch cōpoſita mōſtrant̉ ꝓ miraculo. Caput lindifari humatū a fratre nūc durelīeē dicit̉ inter brachia ſancti Guthberti. Oſſa reliqua regis corporis cū regina oſtricula vxor chelredi regis mercioꝝ filia regis oſum charitate patrui ducta hordonio monaſterio ſuo qd̓ ē in region mercioꝝ inferre vellet: repulerunt eam monachi inuid ētes mortuo quietē oſſiū: qꝛ ſuꝑ eos bellico iure regnū acceꝑat. Sed nocte intēpeſta perlucernā de celo ſuꝑ reliquias emiſſā: vltro petierūt qd̓ ante reijcerant. Ibi ex cadēte ſanguine reuiruit ceſpes: qͦ ſanatus ē ſonipes. Puluiſculꝰ lauature reliquiaꝝ eiꝰ mētis īpotes ſanat. Stipesqͥ recētē cruorē ſuſceꝑat: lotura ſua ſanitatē tribuit deſperatis. huiꝰ filiꝰ oſū regnauit poſt eū ānisxxvij. ¶ Sigiſbertꝰ. Eo tꝑe Iudachail rex brittonū gr̄am dagoberti ſibi redimit. Uirgo xp̄i reginulpha ſanctitate claret in galliaHaudinar admiras tēplū ſibi hierl̓m edificat: ⁊ qꝛ nullo modoſtructura conſiſtere poterat: ſuggeſtione iudeoruꝫ crucem deſuper montem oliuēti tolli imperat⁊ ſic ſtructura templi ſtare potuit. ¶ Anno huius cōſtantini nepotis heraclij dagobertꝰ rex frācoꝝ morit̉. de qͦ ꝑ viſionē cuidā reuelatū ē: ꝙ aīaeius ad iudiciū rapta ē: ⁊ multis ꝯͣ eā ꝓ expoliatione ſuaꝝ eccleſiaꝝ reclamantibus: cū eā iā maliangeli vellent ad penas inferni raꝑe: interuentu
fancti martyris dionyſij cui ip̄e maxime deuotusfuerat a penis liberata ē. ¶ Anno ꝓximo ſancturemaclus ordinatur traiectenſis ep̄s. Rodo aldꝰfrater vterinus ⁊ auunculus ſcē gertrudis archiep̄atū treuerēſē doctrina ⁊ ſcītate ſua illuſtrat. ſoror qͦꝫ eiꝰ ſeuera abbatiſſa in eadē vrbe a fratrꝭ ſanctitate nō degenerat. ¶ Circa idē tp̄s perſa qͥdāſimulās ſe adorare haumarāmirā ſaracenoꝝ: infixo in ventre eiꝰ gladio peremit eum. ¶ Anno qͥnto ſanctꝰ furceꝰ in hybernia claruit qͥ ꝑegrinatiōꝫꝓ xp̄o aggreſſus ad gallias vſqꝫ ꝑuenit: ⁊ a clodoueo rege honorifice ſuſceptus latiniacū cenobiū fūdauit: quē nō multo poſt frēs ſui foillanus⁊ vlcanꝰ pari ꝑegrinādi voto ſecuti ꝑ gallias claruerūt. E quibꝰ foillanꝰ dono gerdrudis ꝟginisfoſſenſe monaſteriū poſtea fūdauit: vbi etiā martyrio coronatꝰ qͥeſcit. ¶ Anno ſeqn̄ti Eligiꝰ nouionij. Andoenꝰ: qͥ ⁊ dado rothomagi clarent ep̄i. ⁊philibertꝰ de herio inſula. Et rechariꝰ portinēſis⁊ geremarꝰ flamacēẜ abbates. Augaridriſina qͦſacra virgo ſecꝰ beluacū. Augeſilus qͦꝫ clarebat:cui begga ſoror grimoaldi nupſerat. Uitā ꝟo beati eligij ſcripſit ſanctus andoenus. Et de ſingulis his diffuſe ponit Uincen̄. ſpe. hiſto. geſta eoꝝlibro. xxiiij. ca. lxxxv.Hic igitur ſan .§. XI.tus Eligiꝰ ẜm Uincē. vbi ſupͣ ī t̓ritorio lemouicevrbis fuit oriūdꝰ. Pr̄e eucherio: mr̄e ꝟo terrigianatꝰ. Quē cū mr̄ adhuc habe̓t eū ī vtero: vidit inſomnio aqͥlā volitantē ſupͣ lectū ſuū ⁊ ſe t̓tio īclamātē: ⁊ ei neſcio qͥd ꝓmittētē. Que cū ex voce acle euigilaſſet: ꝑterrita nimis cepit cogitare de ſōnio qͥd hͦ eēt. Cūqꝫ poſtea ī ꝑtu ꝑiclitaret̉: mandauerūt ad quēdā ſcm̄ viꝝ vt veniret ⁊ oraret ꝓ ea.Qui cū veniſſet ait illi. Ne timeas mater. qꝛ pueriſte ſcūs erit ⁊ magnꝰ ī eccl̓ia. Cū aūt eēt iuuenisfecit eū pr̄ ſuꝰ ab aurificibꝰ erudiri. Et cū iā ſcireitotā illā artē in frāciā venit ⁊ cuidā aurifici qͥ faciebat oꝑa regis ſe ꝯiunxit. Quodā tꝑe cū rex perqͥſiuiſſet qͥs ſibi ſellā de auro ⁊ argēto faceret pulcerrimā. Rn̄dit ei mgr̄ ſancti eligij: ſe inueniſſe artificē qͥ regi optime face̓t qͥcqͥd vellet ⁊ accipiēs arege auri magnā maſſā tradidit eligio. qͥ ex eodēpōdere duas ſellas pulcerrimas fecit: ⁊ deferensvnā regi alterā retinuit penes ſe. Quā cū oēs mirarēt̉: rex eū copioſe remunerauit. Tūc eligiꝰ alterā ꝓtulit ⁊ regi pn̄tauit dicens ꝙ de reſiduo aurihāc feciſſet: ⁊ rex ampliꝰ ſtupefactꝰ queſiuit ab eoquō ex eodē pōdere ambas facere potuiſſet. Bn̄īquit. Et excreuit fama eligij ī curia regis. Beatus aūt eligiꝰ intātū pauꝑes diligebat ꝙ qͥcqͥd poterat vſqꝫ ad nuditatē ſua eis erogabat:; qͥ intatueū diligebāt ⁊ ſeq̄bāt̉: vt ſiqͥs ſcm̄ Eligiū q̄reret:ad domū vallatā pauꝑibꝰ mitteret̉. ¶ Quādā diedū ꝓpria manu elemoſynā daret: vnꝰ eoꝝ ꝯͣctamhn̄s manū alterā ad elemoſynā extēdit. cui eligAlterā inqͥt tēde: quā cū ꝓpoſſe extēde̓t: cepit eapalpare ⁊ extēde̓: ⁊ ſic eā oleo vngēs ſauauit. qͥdā aūt die cū totū auꝝ ⁊ argētū ſuū pauꝑibꝰ erogaſſet: veniētibꝰ ⁊ alijs pauꝑibꝰ nihil hn̄s qd̓ eisdaret: vnā marchaꝫ auri quā a quodā ſuo vicino