Capitulū .IIII.Fo.
Fo.CXLI.
dit. Igit̉ ppl̓o dei laudāte potētiā: gl̓oſꝰ qͦꝫ auguſtus erūpēs in laudibꝰ ait O crux ſplēdidior aſtrꝭ⁊c̓. Hec cū dixiſſet p̄cioſū lignū illud ī loco ſuo reſtituit Eo tꝑe terremotus magnus factꝰ eſt demenſe auguſti. ⁊ ſecuta eſt clades in ppl̓o: ꝑcuſſio.ſcꝫ ſcabieꝝ: ita vt nullꝰ poſſet agͦſcere mortuū ſuūInno heracliiᵐ. §. IIII.imꝑatoris. xxj. inter romanos ⁊ ſaracenos belluꝫexortū eſt hac de cauſa. Nam cū quidā ſpado heraclij imꝑatoris more ſolito togas militibꝰ diſtribueret. Inter alios etiā ſaraceni imꝑatoris ſtipendijs militantes ad acciptendas togas venirēt. etſpado illos ſaracenos importune petētes aſpice̓tindignās dixit. Uix ſufficit imꝑator militibꝰ daretogas qͣꝫto magis canibus iſtis? Qd̓ illi audiēteſpudore ⁊ dolore cōmoti a curia recedētes ad ſuoſredierūt. vbi totam ſaracenoꝝ gentē cōtra romanum imperiū cōmouerūt. Qui oēm multitudinēcongregantes romanoꝝ regiones depopulare ceperūt. Quibus occurrētes heraclij duces bello victos fugarūt. MHeraclius aūt imꝑator poſt tot ⁊tātas victorias ⁊ immēſos triumphos qͦs diuinagr̄a obtinuerat ei fauēte a cyro alexandrīo ep̄o ſeductus a catholica fide aberrauit ẜm vincēt. ſpec.hyſto. ⁊ Ioh̓. de col̓. ⁊ Mar̄. in cron̄. Lapſuſqꝫ ēin hereſim monochelitaꝝ qͥ tm̄ vnā naturā in xp̄oꝑtinaciter aſſeuerāt. Inſuꝑ cū eēt lr̄is ſufficiētiſſime inſtructus aſtrologus efficit̉. atqꝫ diuinationibus ⁊ aſtroꝝ ſignis cepit vacare. Et agnoſcēs ſydeꝝ ſignis romanoꝝ imperiū a ppl̓o circūciſo eſſevaſtādū. exiſtimans hos ꝓculdubio iudeos forevbiqꝫ ꝑ totū imꝑium mādauit iudeos qͥ nollēt cōuerti deb̓e int̓fici. Inſuꝑ ꝑ nūcios regē frācoꝝ dagobertū rogauit: vt oēs in ſuo regno iudeos fierichriſtianos iuberet: nolētes aūt morte damnaret.Quibus dagobertus obaudiuit. Quare ml̓ti eotꝑe ex iudeis cōuerſi ſūt ad fidem ⁊ multi occiſi qͥſcꝫ noluerūt cōuerti. Sed heraclius in ſua aſtrologia deceptus eſt ẜm Ioh̓. de col̓. ⁊ Mar̄. in cron̄.qꝛ nō ad iudeos: ſꝫ ad arabes ⁊ ſaracenos qͥ ex mādato illius abhominabilis ꝓph̓e machometh circūciſionē accipiūt ſe extendit. ſicut ſiatim rei probauit euentus. Nam vt docēt veteꝝ hyſtorie ⁊ idip̄m habent orienta orientaliū traditōes. Homarfilius cathapa p̄dicto ſeductore machometh tercius erroris ⁊ regni ſucceſſor. cū infinitis arabū copijs ſyriam ingreſſus: pͥmo egregiam philiſtinoꝝvrbem gazam obſeſſam violēter occupauit. Poſtmodū damaſcenoꝝ fines cū ſuis legionibꝰ ⁊ infinita multitudīe quā ſecū trahebat ingreſſꝰ damaſcū ciuitatem populoſiſſimā violenter effractā expugnauit. Hec cū heraclio imꝑatori qui tunc inſycilia erat nūciata fuiſſent .ſ. ꝙ arabes in tantamelati ſuꝑbiam de ſua multitudīe p̄ſumentes romanoꝝ fines inuaderent. ⁊ ꝓuincias ſibi vendicarenō vererent̉. ⁊ videns ꝙ vires ei nō ſu ppeterēt adoccurrēdū tāte multitudini: maluit ſoſpes redireqͣꝫ viribus imparibꝰ belloꝝ dubijs caſibus ſe committere. Sic ergo diſcedēte qui afflictis ſubditistenebat̉ patrociniū p̄ſtare: arabū inualuit violentia. ita vt ſubito ⁊ infra modicū tēpus a loodicia
ſyrie vſqꝫ in egyptū vniuerſas occupauerūt ꝓuīcias. Cooꝑabat̉ ſane ad eoꝝ ꝓpoſitū ꝙ paucꝭ ante annis cōſdrōe rex ꝑſarum. de quo ſupra eandēſyriam violenter ingreſſus vrbes diripuerat ⁊ ſuccenderat ſuburbana ¶ Ingreſſi igitur arabes terram ⁊ habitatoribꝰ inueniētes vacuā maiorē ſibiinuenerūt capiendi opportunitatem Sic ergo deoamabilem hieroſolimaꝫ paribꝰ calamitatibꝰ inuolutam cōprehendētes. populo qͥ illic erat modico⁊ illis facto tributario extremis cōditionibꝰ deẜuirent peꝑcerūt: ꝑmittentes eis ſuū habere pontificem ⁊ religionē libere ſeruare xp̄ianā. Dū aūt ineadē ciuitate pͥnceps ſupͣnoīatus homar morā faceret: cepit diligenter a cinibꝰ percūctari. ⁊ maxīea viro Sempronio qͥ modeſto ſucceſſerat. vbi nāeſſet locus in quo tēpluꝫ dn̄i qd̓ a tyto romano pͥncipe cū vrbe diruptū fuerat. Quem oſtenderūt ꝑꝑ aliqͣ ſigna vetuſti oꝑis adhuc extātia. vbi ſumptis qui ad hoc ſufficere poſſent deſignatis ad impenſaꝫ artificibus templū reedificari cepit. Quoinfra modicū tempus feliciter cōſumato quale hodie hieroſolymis eē dignoſcitur: multis poſſeſſionibus dotauit. Sicqꝫ ciuitate deo amabili ⁊ ſāctarūſancta peccatis hoīm exigētibꝰ infideliū ſubiecta hoſtiū ditioni: iugū indebite ẜuitutis cōtinuiſlaboribus paſſa eſt cōdititionibus alternis ꝑ annos. ccccxc. vſqꝫ quo ꝑ occidētales populos libeata eſt. Sed poſtea ab infidelibus iteꝝ capta etnūc poſſeſſa. ¶Adhuc imperāte heraclio quidaꝫmauritius cartularius ad cuius ſuggeſtionē yſatius patricius abſtulerat thezauros eccl̓ie. ꝑtemmittens ad imꝑatorē. ⁊ ꝑtem ſibi retinens multisſibi adherentibus. Hic mauricius cōſpirauit contra yſatiū volēs ſibi regnū ytalie acqͥrere. Qd̓ cūaudiſſꝫ yſatiꝰ cū ml̓to exercitu dōnū mgr̄m militūmiſit romā. ad cuiꝰ pͥmū aduētū oēs qͥ mauriciuꝫſeq̄bant̉ eo relicto: dōno mgr̄o militū adheſerūtTimēs igit̉ mauriciꝰ fugit ad eccīam beate mariead p̄ſepe. ex qͣ violēter extractꝰ ⁊ cathenis ligatuſmittebat̉ rauēnā ad yſatiū qͥ ibi erat Sꝫ an̄qꝫ ꝑueniret rauēnā. xij. miliario lōge ab eo iuſſu yſatij d̓collatꝰ ē mauriciꝰ. qͥ thezauros eccīe auferri ſugeſſerat. Sꝫ ⁊ yſatiꝰ q̄ hoc executꝰ fuerat nō ml̓topꝰdiuīo iudicio ꝑcuſſus interijt. vt diſcant hͦ exēplocūcti res eccīe auferētes male fortunari. Adoloaldo rege lōgobardoꝝ a regno eiecto. regnū eoꝝaccepit arōaldus rex eoꝝ. xvj. ⁊ regͣuit ānis. xij. ⁊ſyrōis rex ꝑſaꝝ creatꝰ ē. qͥ filiꝰ pͥmogenitꝰ coſdrōefuit. Et h̓ ex eo ꝙ pr̄ cōſdrōe corōauerat ī regē aliuꝫ filiū ſuū minorē: indignatꝰ adheſit eraclio imꝑatori ad pugnādū ꝯͣ prēm. Lōgobardoꝝ. xvij.rex fuit rochariꝰ ānis. xvj. qͥ arriao dogmati īheſit. vn̄ rex iſte rochariꝰ volebat ī ciuitatibꝰ ſuis duos ep̄os vnū arrianū ⁊ vnū catholicū. Hic legū ſuarū codices ſcribe̓ fecit qͦs edictū appellauit. A qͦtꝑe lōgobardi ſine lege ſcpͥta fuerāt ſꝫ ab iſto ceperūt in ſcp̄tis redigi vn̄ ⁊ allegat̉ qn̄qꝫ lex lōbardapoſt hūc regnauit ſuꝑ longobardos rodo aldꝰ filius rocharij annis. v. qͥ fuit in ordine regum eoruꝫxvij. Poſt quē regnauit. xviij. Ariptus annis. ixAnno autem .5. .
§. V.ſ 5