Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
CXLr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .IIII.Fro.

CXL.

re nō valeret p̄ multitudine ſanguinis effuſi. Ibiigit̉ in ip̄o certamine viſus fuit angelꝰ dn̄i euaginato gladio ſuꝑ ip̄m ppl̓m. Lotharius aūt rex leſum videns exercitū ſuū in fugaꝫ delapſus: ſecusfluuiū ſecanā miclicone caſtrū ingreſſus exīde pariſius venit. Theodoricꝰ aūt regionē deuaſtans illam: reuerſus eſt cuꝫ ſpolijs multis. ¶Brunichildis ꝟo ſepius peiora cōſilia nepoti ſuo theodorico ſubminiſtrabat dicens. Cur negligis ⁊ nō reqͥris thezauros pr̄is tui ac regnū eiꝰ de manu theodeberti: cum certiſſime ſcias eum nō eſſe frēm tuūqꝛ filius eſt meretricis cōcubine pr̄is tui ⁊ in adulterio fuit natus. Cum audiſſet hec theodoricꝰ rexacerbus vt erat moribꝰ exercitū plurimū mouit cōtra theodebertū frēm ſuū germanū ⁊ ad culpiacūcaſtrū cōuenerūt. Illis igit̉ inter ſe confligentibꝰ.theodebertꝰ leſum cernens exercitū in fugā cōuerſus eſt. ⁊ coloniā ingreſſus eſt ciuitatē. Theodericus aūt totā terrā ribuaricenſem ſuccēdit atqꝫ vaſtauit. ppl̓s aūt illiꝰ regionis eius ditionibꝰ ſe ſubdunt dicētes. Pax nobis pijſſime rex. Iam enī tibi ſubditi ſumus. Noli nos ampliꝰ opprimere. Atille ait. Aut adducite mihi viuū theodebertū: autcaput eius amputātes mihi afferte: ſi vultis vt vobis parcā. Illi aūt audiētes ip̄am ciuitatē ingreſſi. ei alia ꝓ alijs mentientes dixerūt. Sic mandatfrater tuus. Redde thezauꝝ pr̄is tui quē apud teretines: ⁊ poſt hec cuꝫ exercitu reuertet̉. Cūqꝫ hocmentientes dicerent. ille cū eis in palatiū thezauri ſui eſt ingreſſus: vbi cū vnus euaginato gladioa retro in ceruicē ꝑcuſſit. ⁊ caput eius amputauitSuſtulerūtqꝫ illud ꝑ murū ciuitatꝭ colonie. Theodoricus aūt hoc videns. ip̄am ciuitatē comp̄hendit cū thezauris multis. Cūqꝫ ſacramenta ab ip̄ifrancoꝝ ſublimibꝰ ſuſcepiſſet in baſilica ſancti gereonis martyris. viſum eſt ei ꝙ ꝑcuſſus fuiſſet inlatere doloſe. At ille ait. Obſeruate oſtia. Neſcioquis de his ꝑiuratis ribuarijs me ꝑcuſſit. Cunqꝫreuoluiſſent veſtimēta eius nihil aliud reppererūtniſi ſignū ꝑuulū purpureū. Inde reu̓ſus eſt theodoricus rex cū ſpolijs multis: ⁊ cum filia theodeberti fratris ſui ſimulqꝫ cum duobus ꝑuulis filijsquos metis ciuitatē adueniens interfecit: vbi etbrunichildis regina tūc erat. Uidens aūt theodoricus rex filiā theodeberti neptem ſuā ꝙ eſſet pulchra. voluit eam ſibi copulare ad ꝯiugiū. Cui brunichildis ait. Qūo acciꝑe poteris filiā frat̓ris tuiAt ille ait. Nunqͥd nō tu dixiſti mihi ꝙ nō eſſet fr̄meus. Cur inimica dei ⁊ inuentrix maloꝝ ⁊ auctormortis: cur induxiſti ſuꝑ me hͦ pctm̄ vt frēm ⁊ parentes interficerē? Et euaginato cultro voluit eaꝫtranſuerberare: illa ꝟo a circūſtantibꝰ erepta euaſit. Poſt hec odio nimio interfectrix potionē venenatā ꝑ manus miniſtroꝝ ei direxit. Qui neſciens hunc dolū veneni ebibit illud Ac deinde deficiens iniquū efflauit ſpiritū. Illo qͦꝫ mortuo ꝑuilos filios eius p̄fata regina nequiter iugulauit: ſꝫet minorē filiū eius in albis eliſo cerebro ad petrāinterfecit. His regibꝰ mortuis burgūdiones etauſtraſij cum francis pace facta. lothariū filiū hilperici regē in totis tribꝰ regnis ī monarchā ſuperſe ſtabilierūt. Rex igit̉ lothariꝰ cōmoto exercitu ī

burgundiā veniens: finxit doloſe quaſi vellet brunichildē ad cōiugiū copulare. Et data fide venire illa accelerat ornata cultū regali. Qui cū illā vidiſſet ait. Inimica dei cur tāta mala ꝑpetrare voluiſti. vt tanobilē regū ſobolē maleficijs tuis interimere nō formidares. Tantūqꝫ nephas agere nōdubitaſti. Tunc adunato agmine francoꝝ ⁊ burgundionū cūctus ppl̓s clamabat voce magna brunichildē dignā eſſe morte turpiſſima. Tunc iubēte lothario rege ī camelū leuata ⁊ ꝑ totū exercitūdeducta eſt: ac deīde equoꝝ pedibꝰ indomitoꝝ alligata diſſipatꝭ membris obijt. ad poſtremū ignicōbuſta ſepulchro caruit. Rex ꝟo pace ꝑ circuitūfacta reuerſus eſt: hec brunichildis cū filio childeberto regnū gubernans vt ait ſigiſbertꝰ ꝓpter inſolentiā morū a deo intolerabilis erat francis: vtmerito crederet̉ ſibillā vaticinatā de ea fuiſſe. Ueniet ait bruina de ꝑtibus hyſpanie. ante cuiꝰ ꝯſpectum gentes vel gentiū reges ꝑibunt. Ip̄a ꝟo calcibus equoꝝ diſrupta ꝑibit. Que qͣꝫuis eēt ita inſolens: eccl̓ias dei honorabat: plura etiā ſctōꝝ cenobia fundauit ⁊ bn̄ficia mirandi oꝑis cōſtruxit.vt miraculo fuerit tanta ab ea fieri potuiſſe. Sꝫ ⁊deſideriꝰ viennenſis ep̄us cōſilio brunichildis hꝰa theodorico rege lapidibꝰ obrutꝰ martyrizat̉. Etſanctꝰ colūbanus abbas a theodorico rege p̄fatoinſtinctu brunichildis auie ſue expellit̉ de frācia.De heraclio.§. II.imꝑatore. Cum focas imꝑator. vt refert vinc. ſpe.hyſtor̄. li. xxiiij. c. j. poſt hug. in ſuos crudeliter deſeuiret. ip̄e qͦꝫ heraclij africe patricij iuſſu ꝑemptꝰeſt. Qui poſt eius necem rempublicā. ſibi vendicauit. Heracliꝰ gͦ romano potitꝰ imꝑio eſt. Hic inuenit rempublicā valde diſſolutā ⁊ attritā. Si quidem europā auares vaſtauerūt: ⁊ ꝑſe aſiam. Sūpſit aūt imꝑium heraclius. Anno dn̄i. dc. xiij. Abinitio aūt mundi quater milleſimo. d. lxvj. vt aitſigiſbertus ẜm aliā cōputationē ab initio mundiquinqͥes milleſimo. dccc. x. Hic heracliꝰ ẜm Ioh̓.de col. imꝑauit annis. xxx. Corꝑe vtiqꝫ decorꝰ armis ſtrenuus lingua eruditꝰ. Et qͣꝫuis rebus bellicis deditꝰ ⁊ mente ferociſſimꝰ eſſet: tn̄ fide catholicus ꝓ certo tꝑe. ⁊ erga ſeruos dei beniuolus ⁊ deuotus. ſed demū in hereſim incidit vt dicet̉ infraHuius imꝑij anno pͥmo virtus et nomen ſancti iohannis baptiſte miraculis declarat̉ apud vrbemzallie mauriennā de reliquijs eiꝰ mirabiliter illuſtrata hoc mō. In ea mulier quedā ſcō iohāni baptiſte nimiſ deuota expetebat a d̓o ſibi donari aliquid de reliquijs ioh̓. baptiſte ⁊ in hac orandi inſtantia ꝑ trienniū ꝑſeuerauit. ⁊ cū alter quiuis intanta expectatōe deſꝑare poſſet ī hmōi: ip̄a ſpemponens in deo iurauit ſe nō comeſturaꝫ donec qd̓petebat acciꝑet. ⁊ ſic ꝑ. vij. dies ieiunans ſeptimatandē die deſuꝑ altare eccl̓ie vbi erat ipſa pollicēmiri candoris apparere videns: leta donū dei accepit. Ad quē adorandū tres ep̄i venientes: cum dehoc ſctō pignore ꝑtem elicere vellent: tres ſanguinis guttas ex eo ſtillare ī lintheo ſuppoſito ſtupuerunt: ⁊ ſinguli ſingulas ſe meruiſſe letati ſunt. Anno heraclij quinto paleſtina a ꝑſis capit̉: et

ſ 4