Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
XCVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .III.Fo.

XCVII

ſacerdotis cuſtodiūt ſcīam: ⁊ legē requirūt ex oreeius .ſ. hoīes: qꝛ angelus dn̄i exercituū eſt. Quidergo miruꝫ ſi illos pietas veſtra dignet̉ honorarequibus in ſuo eloquio dn̄s honorē tribuens: autdeos aūt angelos appellat deus. Eccleſiaſtica qͦꝫnarrat hyſtoria. qꝛ cum pie memorie conſtantinoprincipi ſcripto oblate accuſationes cōtra epiſcopos fuiſſent. Libellos accuſationis accepit: ⁊ eoſdem qui accuſati fuerant ep̄os cōuocans: in eorūconſpectu libellos quos acceperat incendit dicēsIte ⁊ inter vos cauſas veſtras diſponite quia dignum nō eſt vt iudicemus deos. In qua ſententia ſibi magis ex humilitate qͣꝫ illis aliquid preſtitit ex reuerentia impenſa. Ante eū quippe paganiin republica principes fuerūt: qui verū deū neſcientes. deos lapideos ⁊ lingneos colebāt: ⁊ tameneorū ſacerdotibus honorē maximū impendebāt.Quid igitur miruꝫ ſi xp̄ianus imꝑator vir dei ſacerdotes honoret: dum pagani principes eorū ſacerdotibus honorē impendere nouerunt qui dijsligneis ⁊ ſaxeis ſeruiebāt. hoc ergo nō tantū ſpecialiter .ſ. de bonis quantū generaliter ꝓ omnibꝰ.ſ. etiā malis aſſerimus ſacerdotibꝰ: qm̄ adhuc neſcimus quis interribili iudicio dei qualis futurusſit. Etenim egregius p̄dicator paulus dicit. Nolite ante tempus iudicare qͦuſqꝫ veniat dn̄s. Namſunt multa que de illius iudicio hoīes ignorant.qꝛ fortaſſe qͦs vos laudatis ille rep̄hendit: ⁊ quosvos vituperatis ille laudabit. hec ille.Contra arro/­ .§. XVI.gantes ſeu ſuꝑbos ⁊ adulatores greg. in. xxiij. li.moral̓ Et di. xlvj. ſic ait. hoc habet ꝓpriū doctrina arrogantiū: vt humiliter neſciāt inferre qd̓ docent: ⁊ recta que ſapiunt etiā recte miniſtrare nonpoſſunt. In verbis enī eoꝝ ꝓditur ꝙ cum docentquaſi in quodā ſibi vident̉ ſūmitatis culmine reſidere. eoſqꝫ quos docent vt longe infra ſe poſitoſvelut in imo reſpiciunt: quibus nō conſulendo loqui: ſꝫ vix dominādo dignant̉. Recte his ꝑ ꝓphetam dn̄s dicit. Uos cum auſteritate imꝑabitis etcum potentia. At cōtra vera doctrina tanto vehementius hoc elatōnis vicium fugit ꝑ cogitationēquanto ardentius ſuoꝝ verboꝝ iaculis ip̄m magiſtrum elationis inſequitur. Idem in paſtorali.et di. xl. hinc etenim ait. Senſus humane cognitionis ſi ſtultū ſe peccatorēqꝫ intellegit cognitionem intime claritatis apprehendit. Si aūt candorem ſibi ſapientie ſeu iuſticie tribuit: a luce ſe ſuꝑne cognitōis excludit. ⁊ eo claritatē veri luminisnequaqͣꝫ penetrat: quo ſe apud ſe ꝑ arrogantiā exaltat. ẜm illud. Ro. j. dicentes ſe eſſe ſapiētes ſtulti facti ſunt. Idem ſuper ezech̓. ait. de pe. di. iij.Qui ſeduci. Sepe homo multis occulte peccatiſinuoluitur ⁊ in vna aliqua virtute magnus videt̉.Que ip̄a quoqꝫ virtus inaneſcens deficit qꝛ duminnoteſcit hominibꝰ: ꝓculdubio laudat̉: eiuſqꝫ fauor inhianter appetitur. Et infra. Plerūqꝫ enī latet ſuꝑbia ⁊ caſtitas innoteſcit: atqꝫ oſtenſa diu caſtitas circa finem vite ꝑditur: quia cooperta ſuꝑbia vſqꝫ in finem incorrecta retinet̉. Quādo ergobene agere vident̉ reprobi: quaſi planū iter electꝰ

ſequentibus monſtrat. Quando vero in laqueuꝫnequicie corruunt electis poſt ſe ꝑgentibus quaſicauendā ſuperbie foueam oſtendunt. ¶Idem libro moral̓. Et de peni. di. ij. c. fi. ait. Idcirco tammira in quibus fuit: et que amiſit de primo angelo in ſcriptura ſacra dicunt̉. vt homini oſtendat.quid ipſe ſi ſuꝑbiat. de elationis ſue culpa paſſurus ſit: ſi feriendo illi parcere noluit: quem creādoin gloria tante claritatis eleuauit. Cōſideret ergohomo elatus quid in terra mereat̉: ſi angelis p̄latus in celo ꝓſternitur. Idem in moralibꝰ de inobedientia. viij. q. j. Sciendū ait. Si quaſi pctm̄ariolandi eſt repugnare: et quaſi ſcelus ydolatrienolle acqͥeſcere. ſola eſt que fidei meritū poſſidetobedientia: ſine qua quiſquis infidelis eſſe cōuincitur: etiam ſi fidem tenere videat̉. Contra auaros ⁊ cupidos idem ait. di. xlvij. Bonoꝝ auctoriinherere aliter nō valemꝰ niſi cupiditatē a nobisque radix eſt omniū maloꝝ abſcidamꝰ. Idē. xix.moral̓. Et di. xlvij. Omnes huius ſeculi dilectores in terrenis rebus fortes ſunt in celeſtibꝰ debiles. Nam ꝓ temporali gloria vſqꝫ ad mortē deſudare appetunt: ꝓ ſpe ꝑpetua nec parum in laboreſubſiſtunt. Pro terrenis lucris quaſlibet iniuriastolerant: ꝓ celeſti mercede vl̓ tenuiſſimi verbi ferre contumelias recuſant. Sepe nuditatē deiectionem famem: ꝓ acquirendis diuitijs atqꝫ honoribus tolerant: ⁊ earum ſe rerum ꝑ abſtinentiā cruciant: ad quas adipiſcendas feſtinant. Supernalaborioſe querere tanto magis diſſimulāt: quātoea tardius retribui putāt. Idem ex regiſtro. et.j. q. j. ait. Cū oīs auaricia ydoloꝝ ſit ſeruitus: qͥſquis hāc ⁊ maxime in dandis eccleſiaſticis honoribus vigilanter nō p̄cauet infidelitatis vicio ſubijcitur: etiam ſi tenere fidem quam negligit videatur. Idem ſiagrio epiſcopo ſcribēs dicit. jͣ. q. j.Non eſt putanda elemoſyna ſi pauꝑibus diſpenſetur quod ex illicitis rebus acquirit̉. Qꝛ qui hacintentione male accipit vt bene diſpenſet: grauatur potius qͣꝫ iuuet̉. Ne ergo ſub obtentu elemoſyne: cum peccato aliquid ſtudeamus acquirere:ꝓhibet ſcriptura dicens. Hoſtie impioꝝ abominabiles ſunt dn̄o que offeruntur ex ſcelere. Quicquid enim in dei ſacrificio ex ſcelere offertur: omnipotentis irā non placat ſed irritat. Hinc rurſusſcriptuꝫ eſt. Honora deum de tuis iuſtis laboribꝰHinc et ꝑ ſalomonem dicit̉. Qui offert ſacrificiūde ſubſtantia pauꝑis. idem̄ facit ac ſi victimet filium ante conſpectū patris. Hinc facile cognoſcit̉quantus apud deum dolor exaſperat̉ quando eiſacrificiū ex rapina offertur. Nimis ergo declinādum eſt ſub obtentu elemoſyne peccata ſymoniace hereſeos ꝑpetrare. Idem ex regiſtro. ⁊. xiij.q. ij. Ianuario ep̄o ſardinie ſcribens ait. Queſtaeſt nobis nereida clariſſima femina. ꝙ ab ea ſolidos ꝓ filie ſue ſepultura fraternitas tua velit exigere. Hoc autē vicium poſtqͣꝫ deo auctore: ad epiſcopatus honorē acceſſimꝰ: de eccleſia noſtra omnino vetuimus: ⁊ ꝑ prauam denuo conſuetudinēnequaqͣꝫ vſurpari ꝑmiſimus. Hoc igitur auaricievicium ne denuo temptari preſumat̉ admoneo.Sed ſi quando in eccleſia veſtra aliquem ſepeli-