TitulusA

.XII.

radices vicioꝝ euelleret. virtutes plantaret. om̄sconſuetudines quas cōtra apl̓icam traditionē nouiter pullulaſſe in eccīa cognouerat anathematisinterminatōne damnauit. A cubiculo ſuo omnesſeculares amouit. Clericoruꝫ vl̓ monachoꝝ prudentiſſimos familiares ⁊ ꝯſiliarios ſociauit. Ip̄etiam ſtatuit dicens in generali ſynodo. ij. q. vij.Cum paſtoris vita exemplo debeat eſſe diſcipuliſplerūqꝫ clerici qualis ſit vita ī ſecreto ſui paſtorisneſciūt. De qua re p̄ſenti decreto ſtatuimꝰ vt quidam ex clericis vl̓ etiā ex monachis electi miniſterio cubiculi pontificalis obſequantur: vt eis qͥ inloco regiminis eſt tales habeat teſtes: qͥ verā eiusin ſecreto cōuerſationē videant ⁊ ex ſedula viſione exemplū ꝓfectus ſumant. ¶Ipſe ſanctiſſimꝰpontifex ad ieiuniū quadrageſimale qd̓ a btō petro dicit̉ inſtitutū ⁊ inchoabat̉ a lacis ſecunda feria poſt primā dominicaꝫ quadrageſime addiditgreg. quattuor dies ieiunandos ante ip̄am dominicam vt in hoc conformaremꝰ nos xp̄o in ieiunioxl. dierū. Nam a prima dn̄ica vſqꝫ ad paſcha nonſunt niſi. xxxvj. Et in ip̄o ieiunio quadrageſſmali declarat nō ſolū a carnibꝰ: ſed ⁊ ouis ⁊ caſeo abſtinendū: vt patet di. iiij. Deniqꝫ. ¶Ipſe grego.indixit cōtinentiā ſub dyaconibꝰ: ſtatuens ꝙ nullus d̓cetero ꝓmoueret̉ ad ſb̓dyaconatū niſi ꝓmiſſa cōtinentia implicite et ſi nō explicite: ita ꝙ poſtea nō poſſunt cōtrahere matrimoniū ⁊ cōtractūde facto nō tenet. vt patet di. xxxj. Ante trienniū¶ Ipſe etiā rep̄hendit ſacerdotes habitare cū feminis dicens conſpitio qd̓ nephariū eſt dicere vl̓audire et cōtra ſanctoꝝ canonū ſancita. vbi talisfuerit cōmorantiū habitatio antiqͥ hoſtis ſtimulinō deſunt. Ideoqꝫ admonendi ſunt: vt nō antiohoſtis decipiant̉ fraude: quatenus iuxta apl̓i vocem nō vituperet̉ miniſteriū nr̄m. di. lxxxj. Oportet. ¶ Idem di. e. legit̉ ꝙ beatus aug. cum ſororeſua habitare nō conſenſit dicens. Que cum ſorore mea ſunt: ſorores mee nō ſunt. Docti ergo viricautela magna debet eſſe nobis inſtructio. ¶ Cōtra ſymoniacos ſic ait in regiſtro ⁊ j. q. j. Preſbꝰter ſi eccl̓iam ꝑ pecuniā obtinuerit. nō ſolū eccl̓iapriuet̉: ſed etiā ſacerdotij honore ſpaliet̉ qꝛ altaredecimas ⁊ ſpiritūſanctū emere vel vendere: ſymoniacam hereſim eſſe nullus fideliū ignorat: ⁊ benedictio illi in maledictionē cōuertit̉: qui ad hoc vtfiat hereticꝰ ꝓmouet̉. Et infra. Qui ſacros ordines vendunt vel emunt: ſacerdotes eſſe nō poſſūtvnde ſcriptū eſt. anathema danti. anathema accipienti hec grego. Que verba ſunt multū obſcuraTalis enī ſymoniacus in bn̄ficio ip̄m retinere nōpoteſt .ſ. ſine diſpenſatōe: ⁊ ſi eſt curatū eſt ſuſpēſus ab executōne officioꝝ ſuoꝝ ⁊ ordinū. Et ſic intelligit̉ ꝙ dicit̉. qꝛ ſacerdotes eſſe nō poſſunt quiordines emunt. etiā quoſcūqꝫ. qꝛ ſcꝫ exequi actuseoꝝ nō poſſunt: ⁊ ſic intelligunt̉ anathematizati.id eſt ſuſpenſi. nam ẜm antiqua iura nō erant ip̄oiure excōmunicati: ſed ſuſpenſi. Altare dicit̉ velip̄a capella: vel p̄ſentatio ad capellā: qd̓ eſt patronorum ius: vel ip̄e patronatus. Pro quolibꝫ hordare vel acciꝑe pecuniā ſymonia eſt. Decima dicitur hic ius ꝑcipiendi decimas. Spiritūſanctū vē

dere eſt pecuniā acciꝑe ꝓ ſacramentis in quidꝰ recipitur ſpūſſanctus vt preciū eoꝝ: qd̓ eſt ſymoniacum. Et dicit̉ ſymonia hereſis nō ꝓprie ſed ꝑ ſimilitudinē: qꝛ ex eo oꝑe videt̉ oſtendere ſe: vt dn̄meius poſſe vendere ſpm̄ſanctū: qd̓ eſt hereticū credere. Et ly. fiat hereticꝰ vt tenet̉ ꝯſecutiue nō cauſatiue: qꝛ ex ip̄a ꝓmotōe ſymoniaca ſequit̉ iſte effectus vt cenſeat̉ qͣſi hereticꝰ mō dicto. Idē intractatu euangelioꝝ. ⁊ .j. q. j. Sūt nōnulli dicit. Cuꝫvirum iuſtum ꝓph̓a deſcriberet ait. Qui excutimanus ſuas ab omni munere: nō dixit a munere.ſed ab omni munere: qꝛ aliud eſt munus ab obſequio. aliud a manu. aliud a lingua. Munꝰ ab obſequio eſt ſeruitꝰ indebite impenſa. Munus a manū eſt pecunia. munꝰ a lingua fauor. Ille ergo ſacros ordines tunc ab omni munere manus excutit: quando in diuinis rebus nō ſolū nullā pecuniam: ſed nec etiā humanā gr̄am nō requirit Idemin regiſtro. ca. ſequen. inquit. Si quis neqꝫ ſanctꝭpollens moribus: vel neqꝫ a clero ppl̓oqꝫ vocatusvel pulſatione coactus impudenter xp̄i ſacerdotium iam quolibꝫ facinore pollutus. iniuſto cordisamore: vel ſordidis precibꝰ oris. ſiue comitatu. ſiue manuali ſeruitio ſeu fraudulento munuſculo.ep̄alem ſeu ſacerdotalē nō lucro animarū ſed inanis glorie auaritia vultus dignitatē acceꝑit ⁊ in vita ſua nō ſponte reliquerit. eumqꝫ inſperata morte penitentē nō inuenerit: ꝓculdubio in eternū ꝑibit. Iſtam tn̄ materiā de ſymonia que multum regnat in eccl̓ia: diffuſe habes declaratū in ſcd̓a parte. ti. j. c. j. ꝑ totū. ¶ Idem grego. in omel̓. xiij. Et.j. q. iij. Uendentes ait cōtra iudices pecunia iudicantes. etiam iuſte. In templo vendentes ſuntqui hoc qd̓ quibuſdā iure competit ad premiū largiuntur. Iuſticiā enī vendere eſt hanc ꝓ premij aceptione ſeruare. Ementes vero in templo ſunt. qͥdum hoc qd̓ iuſtū eſt ꝓximo ſoluere nolunt: dumqꝫ rem iure debitā facere contemnūt: dato patronis p̄cio emittur pctm̄. Ideꝫ grego. xj. q. iij. Qurecte iudicat ⁊ premiū remūeratōis expectat fraudem in deo ꝑpetrat: qꝛ iuſticiā quam gratis imꝑtire debuit: acceptōne pecunie vendit. Bonis male vtunt̉: qui ꝓ tꝑali lucro iuſte iudicant. Talequippe ad veritate nō defenſio iuſticie ſed amorp̄mij ꝓuocat: quibꝰ ſi ſpes nūmi ſubtrahit̉: ꝯfeſtima iuſticie confeſſiōe recedūt. Acceptio munerū p̄uaricatio veritatis eſt: vnde ⁊ ꝓ iuſto dicit̉: qui excutit manꝰ ſuas ab omni munere. Idem. q. e. Sūmoꝑe precauendū eſt: vt rectores eccl̓ie ⁊ qui publica iudicia exercent. in dictandis ſententijs nullatenus leuitate aut furore ducti ſint p̄cipites: ſedcauſis prius diligenter ventilatis cū res que ignorabatur pleniter ad noticiā venerit: tunc diuina ⁊humana lex reſoluat̉. ⁊ ẜm ꝙ ibi conſtitutū eſt remota ꝑſonarum acceptione: diffinitiua ꝓferaturſententia. ¶ Idem in lib. moral̓. xx. diſ. xlv. ait.Omnis qui iuſte iudicat ſtaterā in manu geſtat.et in vtroqꝫ penſo iuſticiā et miſericordiaꝫ portat̉.Sed ꝑ iuſticiā reddit peccati ſententiā: ꝑ miſericordiam peccati temꝑat penā vt iuſto liberaminequedā ꝑ equitatē corrigat: quedaꝫ ꝑ miſerationeindulgeat. Qui dei iudiciū oculis ſuis preponit: