Capitulū .III.Fo.

XCV.

meo ſeripondepijſſime dn̄e rogo ſeruo tuo. quid venienti et hecdicenti reſponſurus es iudicio domino tuo. Requirat rogo dominus meus: quis prior imꝑatorhanc legem dederit: ⁊ ſubtilius extimet ſi dari debuit. Idem theodoro medico. Peccatis meis facientibus inquit greg. ex quoꝝ conſilio vel ſuggeſtione neſcio talem in republica ſua legem ꝓtulitimꝑator: qualem primū ſic vt hi dicunt qui legesveteres nouerunt iulianus ꝓtulit: de quo ſcimusomnes quantū deo aduerſus fuerit. ¶ Cum autēquidā iohānes ex monacho regie vrbis factus antiſtes. qui tꝑe ſuo greg. cōſtantiuopolim morabatur apocriſarius pape. fugere ſūmum ſacerdotiūquaſi humiliter finxerat. eo ſuſcepto a deo in ſuꝑbiam ſit elatus: vt ex cauſa alia occaſionē querēsſynodū faceret: in qua ſe vniuerſalē appellare cōnatus eſt. Qd̓ audiens pelagiꝰ papa directis epiſtolis eiuſdem ſynodi acta caſſauit: btūs gregorius ſententiā pelagij ſequens predictū iohannē ſepe monitū acqͥeſcere differentē pari ſentētia mulctauit ſub interminatōne ꝓprij honoris oībꝰ ep̄ismandauit ne vnqͣꝫ vniuerſalis ꝓphanū vocabulūaut ſcriberent aūt ſuſciꝑent. Sꝫ ioh̓. ille ml̓tis fallacijs ad ſuā ypocriſim cōſenſus auariſſimi principis redimens obtinuit. vt imꝑator greg. ſcribeberet quo ſibi pacificꝰ extitiſſet. Quapropter ip̄egreg. inter alia ꝯſtantine imꝑatrici ſic ſcribit ſabiniano dyacono reſponſali meo ſcribente cognouiin cauſis beati petri apl̓oꝝ principis: cōtra quoſdam ſuꝑbe humilis ficte blandos quanta ſe iuſticia veſtre ſerenitatis impendat. Unde adhuc peto vt nullius p̄ualere cōtra veritatē ypocriſim ꝑmittatis. Quia ſunt quidā iuxta apl̓i vocem: quiꝑ dulces ſermones ⁊ benedictōes ſeducunt cordainnocentū. qui veſte quidē deſpecti ſunt corde autem tument. ⁊ quaſi in hoc mundo cuncta deſpiciunt: ſed ea que mundi ſunt cuncta ſimul adipiſciquerunt. Qui indignos ſe omnibꝰ hominibꝰ fatētur: ſed priuatis vocabulis cōtenti eſſe nō poſſuntqꝛ illud appetunt vnde omnibꝰ digniores eſſe videantur. Et poſt pauca Preterea indicio qꝛ pijſſimidn̄i ſcripta ſuſcepi vt fratri ⁊ cōſacerdoti modo iohāni debeā eſſe pacificus. Equidē ſic religioſumdn̄m decuit vt ſacerdotibꝰ iſta preciꝑet. Sꝫ cuꝫ ſenoua preſumptōe atqꝫ ſuꝑbia iſdem frater meusioh̓. vniuerſalem ſe appellet ita vt p̄deceſſoris meiſancte memorie tꝑe aſcribi ſe ī ſynodo tali ſuꝑbohoc vocabulo faceret: qͣꝫuis cūcta illliꝰ ſynodi apoſtolica ſede cōtradicente ſoluta ſint: triſte aliquidmihi ſereniſſimꝰ dn̄s innuit ꝙ eum nō corripuit: qͥſuꝑbit. ſed me potius ab intentōne mea declinarevoluit: qui in hac cauſa euangelioꝝ ⁊ canonū humilitatis ⁊ rectitudinis veritatē defendo. Qua inre a p̄dicto fratre ⁊ cōſacerdote meo ꝯtra euangelicam ſententiā: cōtra beatū qͦꝫ petrū: cōtra om̄eseccl̓ias canonūqꝫ agitur. Sed eſt omnipotēs dein cuius manu ſunt omnia de quo ſcriptū eſt. Nōeſt ſapientia. nō eſt prudentia. nō eſt cōſiliū cōtradn̄m. Ęquidē ſepefatꝰ ſanctiſſimꝰ frater ſereniſſimo dn̄o multa ſuadere conat̉. ſꝫ bene noui qꝛ tante ille oratōes eius ⁊ lacrime nil ei a quoqͣꝫ contra

Triſte tn̄valde eſt vt patienter ferat̉ quatenꝰ deſpectis omnibus p̄dictus frater ⁊ coep̄s meꝰ ſolꝰ canet̉ nūcupari ep̄us. Sed in hac eius ſuꝑbia quid aliud niſi ꝓpinqua iam antixp̄i tꝑa eſſe deſignat. qꝛ illumvicꝫ imitatur qui ſpretis in ſociali gaudio angelorum legionibꝰ ad culmen conatus eſt ſingularitatis erumꝑe dicens. Suꝑ aſtra dei exaltabo ſoliuꝫmeū: ſimilis ero altiſſimo: vnde ꝑ oīpotentē dn̄mrogo ne pietatis veſtre tꝑa ꝑmittatis vnius hominis elatōne maculari nec tam ꝑuerſo vocabulo vl̓lum quo qͦ modo p̄beatis aſſenſuꝫ atqꝫ in hac cauſa nequaqͣꝫ me pietas veſtra deſpiciat. qꝛ etſi peccata grego. tanta ſint que iſta pati mereant̉: petriapl̓i nulla ſunt pctā vt veſtris tꝑibꝰ pati talia mereatur. Unde iterū atqꝫ iterū ꝑ omnipotentē dominū rogo: vt ſicut priores principes ſancti petriapl̓i gr̄am queſiuerūt. vos qͦꝫ hanc vobis ⁊ querere ⁊ ſeruare curetis: ⁊ ꝓpter pctā noſtra qui ei indigne ſeruiuimꝰ: eius apud nos honor nullatenminuat̉. Qui ⁊ modo vobis in omnibꝰ adiutor eſſe valeat: ⁊ poſtmodū veſtra valeat pctā dimittere. Uiginti aūt iam ⁊. vij. annos. ducimꝰ ꝙ in hacvrbe inter longobardoꝝ gladios viuimꝰ. Quibꝰqͣꝫmulta ab eccl̓ia quotidianis diebus erogant̉ vtinter eos viuere poſſimus: ſuggerenda non ſunt.¶ Mauricio aūt imꝑatori ſuꝑ huiꝰ ſcribēs greg.ait. Ecce claues regni ſceleſtis haut dubiū petruſaccepit: poteſtas eligādi ſoluendi tribuit̉ cura totius eccl̓ie ⁊ principatꝰ cōmittit̉. et tn̄ vniuerſalisapl̓us nō vocat̉: ⁊ vir ſanctiſſimꝰ iohānes coep̄usmeus vocari vniuerſalis ep̄us conat̉? Exclamarecompellor ⁊ dicere. O tꝑa. o mores. Ecce in europe ꝑtibꝰ barbaroꝝ viri ſunt. tradita oppida deſtructe vrbes euerſa caſtra. depopulate ꝓuincie. nullus terrā cultor inhabitat ſed ſeuiunt ⁊ dominant̉quotidie in nece fideliū cultores ydoloꝝ. et tn̄ ſacerdotes qui in cinere in pauimēto flentes iaceredebuerunt. vanitatis ſibi nomina expetunt: ⁊ nouis ⁊ ꝓphanis vocabulis gloriant̉. Nunquid egoin hac re pijſſime dn̄e cauſam ꝓpriā defendo. Nūquid ſpūalem iniuriā vindico. Cauſam omnipotentis dei: cauſam eccleſie vniuerſalis. Quis eſtiſte qui cōtra ſtatuta euangelica. cōtra canonū decreta nouū ſibi nomen vſurpare p̄ſumit? Utinā ſine imminutōe ſit vnus: qui eſſe appetit vniuerſusEcce multos eccl̓ie conſtantinopolitane in hereſeos voraginē cecidiſſe nouimꝰ ſacerdotes ⁊ nō ſolum hereticos: ſed hereſiarchas factos. Et infra.Ille gͦ magis pijſſimoꝝ dominoꝝ p̄ceptōe flectendus: qui p̄ceptis canonicis obedientiā p̄bere contemit. Ille cohercendus eſt. qui ſancte eccl̓ie vniuerſali iniuriā facit: qui corde tumet. qui gauderede nomine ſingularitatis appetit: qͥ honori quoqꝫveſtri imperij ſe per priuatu vocabulū ſuꝑponit.Ecce omnes de hac re ſcandalū patimur. Ad vitam rectā reuertat̉ auctor ſcandali: ⁊ omnia ſacerdotum iugia ceſſabunt. Ego cunctoꝝ ſacerdotūſeruus ſum in quantū ip̄i ſacerdotaliter viuant.Inimaduer .§. XIII.tens igit̉ gregorius ſe a deo pontificē conſtitū vt