Titulus2 L

.XII.

ſis gratias referens deum tibi feceris eſſe placabilem ⁊ que amiſſa ſunt multiplicata reddent̉: ⁊ ſuꝑhec gaudia eterna preſtant̉ Peto aūt ne iniurioſum ducatis ꝙ viginti annos veſtitus ad puerosveſtros ꝑ romanū defenſorē ſcripſimꝰ preberi: qꝛde beati petri apl̓i rebus qͣꝫuis parua ſint que offeruntur: ꝓ magna ſemꝑ benedictione ſuſcipienda ſunt. ¶ Quanta autē fuerit innocentia in eiliberalitate oſtendit̉ ex eius epl̓a. vt refert Ioh̓dyaconꝰ. Pantaleoni enī notario ſcribit ſic. Experientia tua qd̓ vel quale apud ſacratiſſimū corpus beati petri apoſtoli iuſiurandū prebuerit memor eſt. vnde nos quoqꝫ ſecuri ei diſcuſſionis cauſam in patrimonia ꝑtis ſiracuſane miſimꝰ. Oportet ergo te ⁊ fidem tuam: ⁊ eiuſdē beati petri apl̓itimorem ſemꝑ ante oculos habere atqꝫ ita agerevt neqꝫ in p̄ſenti vita ab hominibꝰ. neqꝫ ab omnipotenti deo valeas in extremo iudicio rep̄hendi.Cognouimꝰ autem ſalerio cartulario noſtro narrante quia modiū cum quo coloni eccleſie frumēta dare compellebant̉. viginti ⁊ quinqꝫ ſextarioꝝinueneris. Quod omni modo execrati ſumus. atqꝫ eandem diſcuſſionis cauſam te tarde feciſſe doluimus. Quia vero eundem modiuꝫ te fregiſſe etiuſtum feciſſe cōmemoras: gauiſi ſumus. Sed qꝛp̄dictus cartularius ſūmaꝫ qͦꝫ nobis indicare ſtuduit. que de fraudibꝰ conductoꝝ apud experientiam tuā iā de duobꝰ territorijs eſt collecta ſic te ſtudioſe feciſſe fracto iniuſto modio gaudemꝰ: quisin futuro nobis ita etiaꝫ de p̄teritis peccatis cogitamus. ne ſi ea que fraudulenter cōductores a ruſticis abſtulerūt ad nos ꝑueniunt: peccata que abeis ꝑpetrata ſunt ad nos trahant̉. Et ideo volumus cum omni fide ꝑ vnam quāqꝫ maſſam colonos pauꝑes ⁊ indigentes exꝑientiaꝫ tuam deſcribere: atqꝫ ex eis pecunijs que ex fraudibus ſūt inuente. vaccas. oues. porcoſqꝫ comparare: ⁊ ſingulis colonis pauꝑioribus ea diſtribuere. Qd̓ te facere volumꝰ: cum cōſilio reuerendiſſimi dn̄i Ioh̓.ep̄i adriani cartularij. ⁊ ſi neceſſe eſt etiam cum cōſilio filij mei dn̄i Iuliani. ita vt nullus aliud ſciaꝫſed ſecretū ſit. ¶ Idem petro ſubdyacono ſcribēsait. Cognouimꝰ ruſticos eccl̓ie in frumentoꝝ precijs aggrauari. ita vt inſtituta ſūma eis in comꝑatione abundantie tꝑe nō ſeruet̉. vnde volumꝰ vtiuxta precia publica omni tꝑe. ſiue ampliꝰ ſiue minus frumenta naſcant̉ in eis comꝑatōnis menſura teneat̉. Frumenta aūt que naufragio ꝑeunt. ꝑomnia nobis volumꝰ reputari. ita tn̄ vt a te negligentia ad tranſmittendū minime fiat. ne dū trāſmittendi tp̄s negligit̉: damnū ex vicio veſtro generetur. Ualde aūt iniuſtū ⁊ iniquū eſſe ꝑſpeximvt a ruſticis eccleſie de ſextarijs aliquid accipiat̉et ad maiorē modiū dare compellant̉ qͣꝫ in horreis eccl̓ie infertur. Unde p̄cipimus vt pluſqͣꝫ decēet octo ſextariorū modiū: nunqͣꝫ a ruſticis eccleſifrumenta debeant accipi. Niſi forte ſi quid eſt qd̓naute iuxta conſuetudinē ſuꝑaccipiunt qd̓ minuiin ip̄is nauibꝰ atteſtant̉. Item neqꝫ ſiliquas extralibras neqꝫ librā maiorē exigere debeant. ſed ꝑ extimatione tuā ꝓut virtus ſufficit in ſūmaꝫ penſionis creſcat: et ſic turpis exactio nequaqͣꝫ fiat. Ne

vero poſt obitū meū hecip̄a onera que ſuꝑ peniūillata ſubtrahimꝰ: iterū in quolibet addant̉. Uolumus vt ſecuritatis libellos ita de penſionibꝰ facias: quatenꝰ imprimas dicens. Tantā penſionvnumquēqꝫ debere ꝑſoluere: inibi adiectis ſiliqͥsoneribꝰ vl̓ granaticis. Ante omnia hec te volumſolicite attendere: ne iniuſta pondera ī exigendispenſionibꝰ ponant̉: ſed ſiqua talia inueneris frange: ⁊ noua ⁊ recta conſtitue. Preterea cognouimꝰꝙ prima illatio burdationis ruſticos noſtros vehementer anguſtat: ita vt priuſqͣꝫ labores ſuos venundare valeant compellantur tributa ꝑſoluere.Que dum de ſuo dare nō habent: ab actionarij.publicis mutua accipiant ⁊ grauia cōmoda ex eodem beneficio ꝑſoluunt: ex qua re fitꝭ vt diſpēdijsgrauibus coanguſtent̉. Unde p̄cipimꝰ vt omqd̓ mutuū ꝓ eadem cauſa ab extraneis acciꝑe poterant: a tua exꝑientia in publico detur: ⁊ aruſticis eccl̓ie paulatim vt habuerint accipiat̉: ne tꝑecoanguſtati cūpulſi vilius vendant: ⁊ hoc eis minime ſufficiat. Precepit qͦꝫ eidem vt de cōmodisnuptiarū ꝙ diuites ſolidi ſūmam nō excedant .ſ.in dando pauꝑes vero minus: ⁊ hoc conductoribus dari. nō in ratione eccl̓ie. Precepit qͦꝫ vt conductoꝝ eccl̓ie bonis heredes ſuccederent: ⁊ nō eocleſie officiales vt fiebat in quibuſdā locis. Precepit vt ⁊ ſi colonus aliquid iniuſte a conductore aciperet: ip̄i conductori reſtituat̉ cui ablatū eſt: noeccleſie applicet̉ vt fiebat. ¶ Non plus aūt de miſis eccleſie volumꝰ te accipere: niſi quantū conſutudo eſt. Item eidem de quodā opere ſibi iniucto ait. Agimus gratias ſolicitudini tue: quia decauſa fratris mei p̄cepi tibi vt argentū tranſmitire debuiſſet. Et ſic obliuioni mādaſti: ac ſi tibi aquid ab extremo mancipio diceret̉ tuo. Qd̓ iamvl̓ modo nō eꝑientia ſed negligentia tua ſtudeaimplere: ⁊ quicquid apud anthoniū fuiſſe cogneueris: ſub omni velocitate tranſmitte.De multiplici .§. XI.eius afflictōne. patientia. ⁊ humilitate. In fine expoſitionis ſue ſuꝑ ezech̓. Ecce vt dn̄o largiēte ptuimus etiam vobis fratres cariſſimi rimati ſumꝰNemo aūt me rep̄hendat ſi poſt hec a locutōe ceſauero: qꝛ ſicut om̄s cernitis noſtre tribulationesexcreuerint: vndiqꝫ gladijs circūfuſi ſumus: vndiqꝫ imminens mortis ꝑiculum timemus: alij detrūcatis ad nos manibꝰ redeūt. alij capti. alij interempti nunciant̉. Iam cogor linguā ab expoſitione retinere: qꝛ tedet animaꝫ meam vite mee. Iannullus in me ſtudiū ſacri eloquij requirat: qꝛ verſa eſt in luctū cithara mea. Iam cor in myſteriodiſcuſſione nō vigilat̉: qꝛ dormitauit anima meapre tedio. Cui autem viuere nō licet. de ſcriptureſancte ſenſibus loqui qualiter libet? Et qui cogorquotidie amara bibere: quomodo poſſum dulciaꝓpinquare? ¶ Idē ſcribens ytalice pr̄icie: ⁊ venatio ex monacho patritio ait. Pctīs meis faciētibetiā. xj. mēſes ſūt: qd̓ valde rarū eſt ſi de lecto ſurgere aliqn̄ potuero: vt vita mea gͣuiſſima ſit penaQuotidie eī in dolore deficio ⁊ mortꝭ remediū expectando ſuſpiro. In clero vero huius vrbis ⁊ p