Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
LXXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .III.FO. .LXXVI

.LXXVIII.

neceſſitatis vel vtilitatis: aliud cauſa preſumptionis ⁊ ꝓprie voluntatis. Non ergo mutat ſedemqui nō mutat mentē .i. qui nō auaricie cauſa autdominationis aut proprie voluntatis vel dilectionis migrat de ciuitate ad ciuitatē: ſed cauſa neceſſitatis vel vtilitatis mutatur. Nam plurimoꝝvtilitas vnius vtilitati vel voluntati eſt preferenpa. Aliud enī eſt mutare: aliud mutari. Nā ⁊ aliud eſt ſponte tranſire: aliud eſt coacte ⁊ neceſſitate venire. Unde non mutant ciuitatē ſed murantur qui nō ſponte ſed coacte hoc agunt. Idem adeundum in. c. ſeqn̄. Omnis qui gemebat et qͥ verabat̉ a Saul fugiebat ⁊ veniebat ad dauid. Sirex pijſſimus atqꝫ iuſtiſſimus dauid ſciret eē peccatum perſecutionē fugientes: ⁊ tranſeūtes de loco ad locum recipere. tales nequaqͣꝫ reciperet nectales teneret ſecum: nec in alijs ciuitatibus collocaret. Qui perſequunt̉ epiſcopos ⁊ eos de ciuitatibus ad ciuitates ire cōpellunt: nō eos tātū: perſequunt̉ quantū dominū noſtrū ieſū chriſtū cuilegatione funguntur. Qui autem negant miſericordiā faciendā fugientibus ⁊ neceſſitatē patientibꝰ: ipſū chriſtum negant qͥ eſt miſericordia ⁊ veritas. Idem vij. q. iij. Talia. Scientes aliqͥ ſead epiſcopatū nec etate: nec ſcientia nec vite meritis poſſe perduci: ad hoc tantūmodo. eccleſiaminquietare volunt: vt ſibi de his que preſūpta ſūtex ipſa: īmunitatem promittat epiſcopus futurꝰ:⁊ fiat rapine ſecuritas ep̄atus ambitio. Et infra.Elpidiū dyaconum electum quaſi ab omnibꝰ adnos facite properare. Quē tamē ac per veſtramdilectionem preſenti iuſſione ſpecialiter admonemus: ne cuiqͣꝫ ſe aliquid dare vel daturū eē ꝓmittat: ſed neqꝫ de eccleſiaſticis preteritis cauſis aliquā ſecuritatem facere audeat alicui ſiue ꝓmittere: aut quaſi factus epiſcopus ea que direpta ſūtꝑmanere libere patiatur. Idem Ereſconio illuſtri ſic ſcribit. x. q. iij. Illud te volumus modis oībus cuſtodire ne quiſqͣꝫ epiſcopoꝝ ficilie: de parochijs ad ſe pertinentibꝰ nomine cathedratici: amplius qͣꝫ duos ſolidos preſumat accipere: neqꝫ cōpellere p̄ſbyteros aut clerum ſuaꝝ parochiarū ſupra vires eis cōuiuia preparare. Idem. xj. q.j. Sergio cancellario ſic ſcribit. Si quiſqͣꝫ clerieſiue inferioris ſiue potioris gradus petitor exiſtit⁊ contra laicam perſonā ſuas dirigat actiōes: iſtemodis oībus non alibi qͣꝫ apud prouincie iudicēnegocium ſuū dicturus decurrat. Siquis autemlaicus clericuꝫ cuiuſcunqꝫ gradus duxerit eē pulſandū: ad epiſcoporum iudicium in eadem ciuitate vel territorio conſtitutorum: proponat eas qͣsſe eſtimat habere actiones. Quem ordinem legibus per omnia conuenientem atqꝫ conſentaneuꝫilla regula demōſtrari manifeſtat: que precipit actorē forum perſequi pulſati.¶Capitulum. III.ERegorius ſucceſg ſit pelagio numero pontificū. lxij. Interpretatur autem Gregorius vigilāsquod optime cōuenit ei: quia ad deuꝫ de luce gratie ſopitis paſſionibus per contemplationem vi-

gilauit: ẜm illud Canti. Ego dormio ⁊ cor meumvigilat. Uigilauit ſibi perfecte vicijs reſiſtens etvirtutibus inherens contra inſidias dyaboli perhumilitatem ⁊ orationem ac timorē continue paratus exiſtens: ẜm illud chriſti. Uigilate om̄i tēpore orantes vt fugere poſſitis omnia iſta .ſ. pericula ⁊ ante conſpectum dei ſtare. Uigilauit proximis ſubditis quo ad animas per doctrinā maxime moralem: ⁊ nō ſolum ſui temporis: ſed īperpetuū futuris hominibus per libros editos ab eoQuo ad corpora per maximā liberalitatē: nec aliquis pontifex reperitur qui ita vigilauerit ad ꝓuidendū pauperibꝰ. Implens illud Apoc. Eſtovigilans. Deniqꝫ docilis adoleſcēs inquit Ioh̓.dyaconus cū tranſmiſſo cōmuniter ſtilo ſurgētisinfantie ad biuiū pictagorice litere perueniſſet. incunctanter ſiniſtrum ramū cū ſeculi voluptate relinquere: ⁊ ad dextrum cepit cuꝫ celeſti deſideriototis viribus anhelare. Et ad intellectū huiusſciendum de litera pictagorica: quia ſcꝫ ab eo inuenta eſt. y. Aſcendens puer ad vſum rōnis: ſi vicijs ſe tradit: ramum illius littere aſſumit qͥ deſcēdit ad yma. Si autē viam virtutum ſumit dextꝝramum aſcendendo ad ſuperna ⁊ ſi l aborioſe.Gregorius primus qui ⁊ magnus dicit̉ ꝓpter eximiam ſanctitatem: ſapientie precipue moral̓ ſublimitatē vt pene in ea omnes doctores exceſſerit:⁊ propter ſummi pontificij digniſſimam adminiſtrationē cum maxima humilitate cū nihil magisin ceruice pontificis qͣꝫ humilitas ſplendeat vt ipſe ait diſtin. c. Contra morē. Defuncto pelagio expeſte eccleſiam dei regendam licet inuitus ſuſcepit: ſed omni clero cogente ⁊ ppl̓o romano acclamante ⁊ Mauricio imꝑatore aſſentiente: optāterpoſt fugā inuentus: ne dei voluntati contrarie videret̉ onus ſuſcepit: in ordine pontificum romanoruꝫ (quē maxime decorauit). lxij. fuit. De qͦ diffuſius agetur: ⁊ de vita ⁊ doctrina eius. Scripſitautē vitam eius paulus hyſtoriographus longobardorū. Quā Iohannes diaconus diligentiuspoſtea cōpilauit. Gregoriꝰ igitur iſte ſenatoriaſtirpe ꝓgenitus patrē habuit gordianū: matremvero ſiluiam: nobiliſſimos romanos. Hic cū ſummuꝫ ph̓ie apicem in ſua adoleſcentia attigiſſet: acrerū ⁊ diuitiaꝝ copia abundaret. cogitauit tn̄ oīadeſerere ⁊ ad religionis ſtatū ſe tranſferre. Sꝫ dūlōgiꝰ cōuerſionē ꝓtraheret: ⁊ tuciꝰ ſe famulatuꝝxp̄o putaret ſi ſub p̄toris habitu vrbani md̓o ſpecietenus de ſeruiret: ceperūt multa ꝯͣ euꝫ ex ſeculicura ſuccreſcere: vt nō iā corꝑe ſed in eo retineret̉⁊ mēte. Tādē pr̄e orbatꝰ fex monaſteria in ſiciliacōſtruxit: ſeptimū intra menia vrbis ſub honoreſancti Andree apoſtoli in ꝓprio dogmate fabricauit. In quo relictis ſericis auro gēmiſqꝫ radiātibꝰ veſtimētis: vili monaſtico habitu tegebatur.vbi ad tantā ꝑfectionē in breui de venit vt in ipſocōuerſionis ſue initio poſſet iā in ꝑfectoꝝ numero cōputari. Cuiꝰ quideꝫ ꝑfectio ex ꝟbis q̄ ſuperdialogū ſcripſit ī ꝓlogo aliqualit̓ ꝑpendi poteſt:vbi ait. Infelix animꝰ meꝰ occupatōis ſue pulſatus vulnere: meminit qͣlis aliquando ī monaſterio fuit: quō ei labentia cuncta ſubtereāt: quan-