CapitulūFo. .LXXV.XII.

.LXXVII.

tem ſe fieri minorem qͣꝫ ſine charitate maiorem:exegit poſtea precibus importunis a ſuphetanoconcilio vt nomen ſuum poſterius recitaretur.Bonifacius epiſcopus carthaginenſis apudhurnos eccleſiā dedicans: duobus diebus ſe preſente tractantem expectauit: tantū delectatus inverbis eius vt tādiu terram lachrymis irrigaretdonec ille ſermonē finiret. Anno vno ante mortēſuam eccleſiaſticas occupatiōes reliquit: et a ſuomonaſterio ſecretim recedens in inſulam circināin quodā ſcopulo breui cui nomen eſt chilim habitauit. vbi edificato monaſterio deo vacauit etſibi. īfirmatus eſt acerrime. lxx. diebus. et hoc ſolum dicebat. Dn̄e da mihi hic penitentiā poſteaindulgentiaꝫ. Suadentibus medicis vt balneisvteretur: nō acquieuit dicens. Nunquid balneapoterūt facere vt non moriatur in tꝑe ſuo homomortalis? Moriens vero fratribus circūſtantibꝰdixit. Ego fratres animaꝝ veſtraꝝ ſaluti proſpiciens: moleſtus fortaſſe et difficilis extiti: et ideoobſecro vos vt ignoſcat mihi quiſqͥs aliquid dolet. Iuſſit aūt egentibus pecuniā dari: ꝑ ſeipſummemoriter recolens: viduarum: pupilloꝝ: ꝑegrinorū: cōtractoꝝ illic indigentiū nomīa. quibus.quid. cui ſigillatim daretur.Scripſit idem .§. x.Fulgentius opuſcula nōnulla ad edificationemeccleſie vtilia. Si quideꝫ edidit ad eutimium deremiſſiōe peccatoꝝ. libros. ij. Ad donatū de fidelibrum .j. De myſterio mediatoris. libros. iij. Admominū de predeſtinatione et quibuſdam alijsqueſtionibus. libros. iij. Reſponſionū cōtra obiectiones tranſimundi regis arriani. libruꝫ .j. Decontinentia coniugatorum ſeruanda poſt votū.librum. j. Ad probam de virginitate et humilitate. librū. j. Ad eandē de oratione et compunctione. librū. j. Ad eugippuꝫ de charitate librū. j. Adtheodorum ſenatorem. librū. j. Ad venantiam d̓penitentia et indulgentia. librū j. Scripſit et ſermones nonnullos precipue in ſolennitate natalis domini et beati ſtephani prothomartyris ſermones plurimos. Ex quibus opuſculis hic aliqͣpauca notātur ad cōmendationem eloquij eius.HHic ad theodorum ſenatorem ſic ait. Quātuꝫineſſe luctum dyabolo putas. ꝙ a te contēptumproſpicit mundū: et a te conuerſum cognoſcit adchriſtū. Ꝙͣuis em̄ chriſtus equaliter ſit mortuuscūctis fidelibus: tamen conuerſio potentiū ſeculi militat acquiſitiōibus chriſti. In deo nihil deeſt: quia in illo eſt totū. Nihil ſibi ſupereſt: quianihil preter illum eſt. Si qui ergo rerū temporalium amore contempto: in illius dilectioneꝫ tranſeunt: in illo pleni ſunt in quo nullo indiget̉. Inillo ſecuri: in quo nihil timetur. In eo vere glorioſi cuius gloriā non aufertur. Quia viam mandatorum currere delectaris: non hoc tibi dat natura ſed gratia. Nam et oculus ſic factus ē vt videre lumen poſſit: ſed videre non poteſt: niſi ſe illi lumen infuderit. Quod ergo videt oculus beneficium eſt luminis: quo ſi caruerit cecus mane-

bit in tenebris. Nihil itaqꝫ tibi boni tanqͣꝫ tuū aſſignes: ne non accipias quod accipere poteras:et qd̓ acceperas perdas. Deteſtabilis eſt cordishumani ſuperbia: qua facit homo quod deus inhominibus damnat Sed illa deteſtabilior qͣ ſibitribuit homo quod deus in hoībus donat. Damnabilis eſt qui ſubſtantia ſeculi male vtitur: ſꝫ dānabilior qui ſpiritualibus donis ſuꝑbus affert̉.¶ Idem ad venantiam de penitentia et indulgētia. Nō eſt perfecta bonitas a qua nō omnis malicia vincitur. Nō eſt perfecta medicina cui morbus aliquis incurabilis inuenitur. Nemo ſibi demedio deſperās in infirmitate remaneat peccatiquia dicit apoſtolus. Pro impijs mortuus ē xp̄sSalubris conuerſio duplici ratione ſubſiſtit. Sinec penitentia ſperantem: nec ſpes deſerat penitentem. Si diuturnitas peccatorū miſęricordiaꝫvinceret non in etate mūdi nouiſſima xp̄s veniret: vt peccatum mundi pereūtis auferret. Quacunqꝫ quis etate vocatusᵉ ſi benignitatē dei vocantis non ſpernat: neceſſe eſt vt denariū vite accipiat. Nec vnqͣꝫ apud deum eſt penitentia ſera:in cuius conſpectu ſemper habentur pro preſentibꝰ tam p̄terita qͣꝫ futura.¶ Capitulum. XII.Emporibus quoqꝫ prefatoꝝ imperatoꝝ. inſignis repertus eſt in fāctitate vite et diuina ſapientia Paulinus nolane ciuitatis epiſcopus: queper pauca miliaria diſtat a neapoli cāpanie. Hicvt dicit Uincen̄. ſpe. hyſto. multa cōpoſuit verſubreui. Et ad quendā epitaphij vite cōſolatoriuꝫlibellum ſuꝑ morte xp̄iani et baptizati infantis.Et ad ſeuerū plures epiſtolas. Et ad theodoſiūimperatorem ante epiſcopatū panigericū ſuꝑ victoria tyrannoꝝ: eo maxime ꝙ plus oratione et fide qͣꝫ armis vicerit. Fecit et ſacramētū hymnoꝝ.Ad ſorrōem quoqꝫ epiſtolas multas. De cōtemptu mundi et de diuerſis diſputationes et tractatus edidit. Precipuus tamen eius omnium opuſculorum eſt liber de penitentia et de laude generali omnium martyrum. Claruit etiam poteſtate aduerſus demones: ad eos de obſeſſis corporibus expellendo. ¶ Singulare exemplum eximie charitatis ad proximum narrat de eo beatꝰGregorius in libro tercio dyalogorum. capl̓o. j.Quod videtur contigiſſe ex ſupradictis tempore zenonis imperatoris: quādo ſcilicet occiſo valentiniano tercio imꝑatore genſericus rex wandalorum in affrica vocatus ab vxore relicta valentiniani vt dictum eſt ſupra: intrans ytaliamcepit vrbem et ſpoliauit eā pene oībus bonis: etpoſtea deſcēdēs ī cāpaniā ciuitates etiā illas expoſuit rapine īcendijs et cedibꝰ: ⁊ cū plurimis captiuis reuerſus eſt ī affricā. Dicit gͦ Greg. vbi sͣ.Cū ſeuientiū wandaloꝝ tꝑe fuiſſet. ytalia in cāpanie partibus depopulata: multiqꝫ eſſēt ex hacin affricanam regionem tranſducti: vir dn̄i paulinus cuncta que ad epiſcopi vſum habere potuit: captiuis indigentibuſqꝫ largitus eſt. Cūqꝫ iaꝫoīno nihil ſuꝑeſſꝫ qd̓ largiri potuiſſꝫ petētibꝰ: die

ſꝫ 5