Capitulum.X.Fo. NXVII
LA CAII.
manibꝰ alios ſine ocl̓is. alios ſine pedibꝰ. aliosarūcatos auribꝰ: alioſqꝫ videas nimio ſuſpendioſcapl̓is euulſis caput qd̓ emīere ſolebat ī medioſcapulaꝝ fuiſſe demerſū. Nōnulli in altū ſuſpēſiruptꝭ funibꝰ de illa altitudīe ſuſpēſiōis ictu valido corruētes. plurimi arcē cerebri cū oculis amiſerūt: alij confractis oſſibus ſtatim ſpiritum emiſerūt. alijpoſt paululū exalauerūt. Et hec in preſentia legati zenonis imꝑatoris geſta ſunt. Quiveniēs carthaginē ſeſe ꝓ defenſione catholicaꝝeccl̓iaꝝ veniſſe iactabat: vt illi oſtēderet tyrānusſe neminē formidare: ⁊ ad obprobriū ip̄iꝰ reipublice ¶Tunc etiā ſancto Eugenio paſtore carthaginenſi iam in exilio ꝯſtituto. Et vniuerſus clereccl̓ie carthaginēſis cede mediaqꝫ maceratus fere quingēti vel ampliꝰ: inter quos qͣꝫplurimi erātlectores infantuli gaudentes in dn̄o ꝓcul exiliocrudeli traduntur.Parentes igi .§. IX.tur vniuerſi dorſa ſua verberibꝰ alacres ad exilium pergūt. Quibꝰ adhuc in itinere lōgioris vieꝯſtitutus deſtinat̉ epiſcopi arrianoꝝ homīes immiſericordes ac violēti ſuggerētes vt illud quodeis forte miſeratio xp̄ianā victui cōtulerat profuturū: crudeliter auferret̉. quādo vnuſqͥſqꝫ eoruꝫlibentius forte cantabat. Nudus exiui de vteromatris mee nudū me etiam ad exiliū oportet pergere: quia dn̄s nouit eſurientibꝰ cibum porrigereNam ⁊ wandali duo ſub genſerico ſepiꝰ cōfeſſores comitante matre ꝯtemptis oībus diuitijs ſuis: cum eiſdem clericis ad exiliū ꝑrexerunt ¶Demultitudine autē ꝑgentium cōfeſſoruꝫ. id eſt carthaginēſis eccl̓ie clericoꝝ: ſuggerēte quodā ex lectore teuchario ꝑdito. quos ille nouerat vocalesſtrenuos atqꝫ aptos modulis cantilene deſignatione ſua debere. dicit duodecim īfantulos ſeparari. quos cum catholicꝰ eſſet tūc diſcipulos habuit. Statim illo ſuggerēte ſub feſtinatiōe dimittuntur: ⁊ vi barbarici furoris biſſenꝰ numerꝰ puerorum de itinere vocat̉. Segregant̉ corpore nōſpiritu a grege ſanctoꝝ. Qui timētes precipitiūcum ſuſpirijs lachrymarū ne diuellerent̉: ꝯſtringebant manibꝰ genua ſociorum quos violentiatamē heretica minacibus ſeparans gladijs carthagini reuocauit. Sed duꝫ cum eis qͣſi cum talietate nō blandicijs ageret̉: ſuperiores ſuis etiaꝫinuenti ſunt annis. ⁊ ne obdormirent in morte lucernam euangelici luminis accēderūt. Indignātur ad hec grauiter arriani ⁊ ſe ſuperatos a pueris erubeſcūt. Unde accenſi ſubdi iterū fuſtibusiubent: quos an̄ pauciſſimos dies varijs vberibꝰdiſſiparāt. Imprimunt̉ vulneribꝰ vulnera: ⁊ ruiſus reſtaurata crudeſcūt Factū ē aūt dn̄o ꝯfortāte: vt nec etas minor deficeret in dolore: ⁊ magisanimus roboratus creſceret in fide. Quos nunccarthago miro colit affectu: ⁊ quaſi duodecimuꝫapl̓orum choꝝ cōſpicit puerorū. Una degūt. ſimul veſcunt̉. pariter pſallūt: ſimul in dn̄o gloriantur. Illis diebus ⁊ duo negociatores egregiomartyrio coronati ſunt. ¶ Illo p̄terea tꝑe crudelius arrianoꝝ epiſcopi p̄ſbyteri ⁊ clerici qͣꝫ rex et
wandali ſeuiebant. Nam quidaꝫ epiſcopꝰ interillos ceteris crudelior antoniꝰ noīe. tānepharia ⁊incredibilia in noſtris exercuit vt narrari nō poſſit. Fuit iſte in quadā ciuitate heremo ꝓxima. q̄tripolitane ꝓuincie vicinat̉. qui vt beſtia inſatiabilis catholicoꝝ ſanguinē ſitiens. huc illuc ad rapiendū rugiens excurrebat. Nā impiꝰ honocriꝰſciēs crudelitatē antonij. in ip̄is heremi partibꝰvoluit eugeniū exulari. Quem dū cuſtodiēdumantoniꝰ accepiſſet. ita euꝫ artiori cuſtodia cinxit.vt nullū ad eum introire ꝑmitteret. Inſuꝑ varijſinſidiarū ⁊ penarū ſupplicijs extinguere cogitabat. Sed eugeniꝰ ſanctꝰ dum ꝑſecutiōis defleretincōmoda ⁊ aſperitate cilicij ſenile attereret corpus: nudamqꝫ ſuper humum cubitans ſtratū ſacci irrigaret ymbribus lachrymarū. aliquādo ſenſit paraliſis morbū infeſtum. Quo nūcio in gaudium ꝯuerſus arrianꝰ pergit feſtinꝰ ad cubile exilij homīs dei. Et cum videret arcente paſſiōe verum pontificē balbūtiētia verba ꝓferre. cogitauit ſimul extinguere quē ſuꝑeſſe nolebat. Precepitqꝫ vt acetum aſperū nimis ⁊ acerrimū quereretur. Qd̓ cuꝫ fuiſſet allatū. venerabili ſeni recuſantibus ⁊ nolentibꝰ faucibus iūgebat. Ex qͦ accepto p̄ſertim illi paſſioni noxio: morbus accepitaugmentū. Cui xp̄i pietas miſericorditer ſubueniēs poſtea ſalutē exhibuit ¶Alio aūt epiſcoponoſtro ſimiliter relegato ad lunenſem ciuitatem/cum diuerſis ꝑſecutiōibus p̄fatus Antoniꝰ affligeret. nec poſſet facere arrianū. videretqꝫ chriſtimilitē ſemꝑ in ꝯfeſſione ꝯſtantē. pedibꝰ manibuſqꝫ ligatis ingentibꝰ vinculis artaret ep̄um. oreqꝫobturato ne lingua clamaret. aquā corpori vt putabat rebaptizatōis ſpargit. qͣſi valeret ꝯſciētiaꝫligare cuꝫ corpore. aut nō adeſſet qui audit gemitus ꝯpeditorum ⁊ cordis ſecreta rimat̉. vel ſuperare poſſet aqua mendax tante volūtatis ꝓpoſitum qd̓ iam homo mittētibus lachrymis miſeratligatum in celū. Exuit ſtatim virū vinculis. ⁊ tali quaſi gaudēs voce ꝓſequit̉. Eccleſie noſtre frater Abdiner xp̄ianus effectus eſt. Cui abdiner.Illa eſt turpis mortis antoni damnatio: vbi voluntatis tenet̉ aſſenſio. Ego fidei mee tenax vocibus ꝯfitens crebris qd̓ credo ⁊ credidi clamando defendi. Sed poſtea qͣꝫ cathenis vīxiſti ⁊ orisianuam opilaſti: ī p̄torio cordis mee violētie ſubſcribētibus angelis geſta ꝯfeci: ⁊ lectitāda imperatori meo trāſmiſi. Erat quidē generalis iſtaviolētia tyrānorum. Nam wvandali ꝓ hac re vbiqꝫ fuerāt deſtinati. vt trāſeuntes in itinera ſacerdotibus ſuis adducerēt iugulandos Nō licebatſiue pͥuatis ſiue negociatoribꝰ alicubi trāſire velaliquid vendere vel emere. niſi qui habēt characterem beſtie in fronte ſua vel in manu ſua. Naꝫ⁊ ep̄i ⁊ p̄ſbyteri illorum cum armatorū manu nocturnis temporibꝰ vicos vl̓ oppida circuibant: ⁊ſic deſpicatꝭ poſtibꝰ ianuaruꝫ. aquā gladiūqꝫ geſtātes. animarū predones intrabāt. Et quos domi repererāt: alios forte in lectis ſopitos. igncoymbre atqꝫ flumineo reſpergētes demoniaca vociferatiōe chriſtianos ſuos ip̄i pariter vocitabāt⁊ ludum potius ſue hereſeos qͣꝫ aliquam religio