Titulus

.XI.

dyaboli: qd̓ ad obprobriū meū facere cōputatis.ipſa laus mea eſt. Et quia eſſet ſcripturaruꝫ diuinaꝝ plena aptatis artata penis ⁊ ita iam martyalios ad martyriū cōfortabat: que ſuo ſācto exēplo pene vniuerſam ſuam patriam liberauit.¶ Hec qͦꝫ cū filiū ſuum vnicū admodum adhuctenere etatis et delicatū nomine maioricū: timorepenarū formidoloſum cōſpiceret: verberans euꝫnutibus oculorum et increpans auctoritate materna ita confortauit vt matre fortior redderetur.Memento ait fili mi. ꝙ in nomine trinitatis ī matre catholica baptizati ſumus. Nō perdamus indumentū noſtre ſalutis: ne veniens inuitator veſtem nō inueniat nuptialem ⁊ dicat mīſtris. Mittite in tenebras exteriores. Illa pena timenda ē:que nunqͣꝫ finitur: illa deſideranda vita que ſemper habetur. Talibus igitur ſolidans filiuꝫ verb̓velociter martyreꝫ fecit. Amplexanſqꝫ illa hoſtiam ſuam quantū potuit vocibus domino gratias agens: ad gaudium ſpei future in ſua maluitdomo ſepelire: vt quotiens ſuper ſepulchrū eiustrinitati preces effunderet: alienam ſe a filio nūqͣeſſe confideret. Sed ⁊ dyoniſie germana nominedatiua atqꝫ leoncia filia ſācti germani epiſcopicognatuſqꝫ datiue venerabilis medicus emeliusreligioſus quoqꝫ tercius confeſſione trinitatis p̄clarus: vl̓ ſibidenſis epiſcopus bonifacius. quanta ꝑtulerīt qualibuſqꝫ cruciatibus euiſcerati ſint:qui valet ex ordine dicat.In ciuitate .§. VIII.culuſitana. non valeo que geſta ſunt nūciare. qͥaet ipſam quantitatē martirū vel etiam cōfeſſoruhoī īpoſſibile eſt ſupputare: vbi quedā matronautrix ſui nomīs victoria dū in ꝯſpectu vulgi cōtinuato ſuſpēdio cremaret̉ a marito iam perditofilijs p̄ſentibꝰ: taliter rogabatur. Quid pateris qconiunx? Si me deſpicis vel hoꝝ quos genuiſtimiſerere. Impia paruulorū qͣre obliuiſceris vteri tui: et pro nihilo ducis quos cū gemitu peperiſti? Ubi ſūt federa coniugalis amoris: vbi ſocietatis vincula que inter nos dudū honeſtatis iuretabule cōſcripte ſunt? Reſpice queſo filios ac maritū: et regie iuſſionis feſtina implere preceptū vtimminentia adhuc tormenta lucreris: ſimul ⁊ mihi doneris et liberis noſtris. Sed illa nec filioruꝫfletus nec ſerpentis audiēs blandimēta: affectuoculoꝝ altiꝰ eleuās a terra: mūdū cū ſuis deſiderijs cōtemnebat. Quā cū iam ꝯtinuato ſuſpēdioauulſis humeris: etiā qͥ cruciabāt aſpicerent mortuam depoſuerunt. prorſus om̄i temꝑe graminatā. Que poſtea retulit quandā ſibi virginē aſtitiſſe atqꝫ tetigiſſe mēbra ſingula et illico fuiſſe ſanatam. ¶ Qualiter aūt ad rumitane ciuitatis ciuem victorianū tunc procōſulem carthaginis p̄dicem neſcio deficientibus verbis: quo in affricepartibꝰ nullus ditior fuit. Qui etiā apud impiuꝫregeꝫ ꝓ rebus ſꝑ ſibi cōmiſſis fideliſſimꝰ habebatur: mādat̉ ei a rege familiariter: diciturqꝫ ꝙ euꝫhabiturus eſſet p̄ om̄ibus carus ſi eius p̄cepto facilem cōmodaſſet aſſenſum. Sed ille vir dei miſſis ad ſe tale dedit cum fiducia magna reſponſū

Securus ſum de xp̄o deo ⁊ domino meo. Et hecregi dicatis. Subrigat ignibus: adigat beſtijs:excruciet omni tormentorum genere ſi cōſenſerofruſtra ſum in eecleſia baptizatus. Nam ſi hec p̄ſens vita ſola fuiſſet: et alia que vera eſt non ſperaremus eternam. nec ita feciſſem ad modicū tēporaliter gloriari: ⁊ ingratus exiſterem qui mihiſuam fidem contulit creatori. Ad quod tyrannꝰexcitatus quantorum tormentorum et quātis eūafflixerit penis: humanus ſermo non poterit explicare. Qui tripudians feliciterqꝫ ꝯſumēs matyrialem coronam accepit. ¶ Apud tābadenſemciuitatem geſta quis queat certamina martirumexplicare: vbi duo germani ſibi ſecuri de domīoinuicem iurauerunt: vt rogarent tortores vt vnapena pariqꝫ ſupplicio torquerentur. Et dum primo ſuſpendio molibus lapidum pedibus alligatis tota die penderent: vnus eorum petiuit ſe deponi ⁊ ſibi inducias dari. Cuius frater alius metuens ne fidem negaret: de ſuſpendio tlamabat.Noli noli frater non ita chriſto iurauimus. Accuſabo te cum ante thronū eius terribilem venerimus: quia ſuper corpus eius et ſanguinem iurauimus vt pro eo inuicem patiamur. Iſta dicēs etalia: confortauit germanum ad prelium paſſiōisQui clamans ingenti voce dicebat. Adicite ſuꝑplicijs q̄cunqꝫ vultis et penis chriſtianos artatecrudelibus: quod frater meus facturus: etiā egoQuantis iam laminis aduſti ſunt ignitis: qualibet ſinguli exarati: quibus cruciatibus torti ipſares docet: ꝙ eos ipſi doctores a ſua facie proiecerūt dicentes. Iſtos imitatur vniuerſus populusvt nullus ad noſtram religionem penitus cōuetatur: et precipue quia nulli liuores: nulla penaꝝveſtigia in eis penitus videbantur. ¶ In tracenſi vero quod geſtum eſt mauritanie maioris ciuitate ad laudem d̓i dicere feſtinem. Dum ſue ciuitati arrianū epiſcopum ex notario cyrille ad perdendas animas ordinatum vidiſſent: omnis ſil̓ciuitas euectione valide proximo ad hyſpaniaꝫconfugit: relictis pauciſſimis qui aditum non inuenerant nauigandi. Quos arrianorum epiſcopus primo blandimentis poſtea minis ꝯpellerecepit vt eos faceret arrianos. Sed fortes in dn̄onon ſolum ſuadentis inſaniam irriſerunt: verūetiam publice myſteria diuina in domo vna congregati celebrare reperunt. Quod ille ꝯgnoſcēsocculte carthagini relationem aduerſus eos direxit. Que cum regi innotuiſſet comitem quendam cum iracundia dirigens: p̄cepit vt in medioforo ꝯgregata illuc omni prouincia: linguas eoꝝet manꝰ dextras abſcinderet et radicitꝰ. Sꝫ ſpirituſācto preſtāte ita locuti ſūt: ⁊ loquūtur linguisabſciſis vt pͥus. Et ſi qͥs incredulus voluerit eſſeꝑgat nūc conſtantinopolim et reꝑiet vnū de illisſb̓dyaconis reparatū: ob quā cauſaꝫ venerabilisnimiū in palatio zenonis imꝑatoris habet̉: ⁊ p̄cipue regina magna cuꝫ reuerētia venerat̉. Sꝫ qͥsꝯgruo ſermone poſſit aſſeqͥ aut coaceruare diuecſitatis penaꝝ: qͣs ex iuſſu regis ſui etiā ipſi vandali ī ſuos hoīes exercuerūt IIn carthagineqꝫres hodie poſita in ꝓmptū demōſtrat: alios ſine