Titulus

TitulusX

vere ſpirituſſanctus loquitur per os eius. Poſtulauit autē archid yaconē excuſare ſe: et vt magispoſt miniſterium ī ſecretario ſaluaret eū. Intrāsitaqꝫ poſt completionem miniſterij baſiliꝰ in ſecretarium: ſalutauit eum dicens. Beneueniſti o pater filioꝝ heremi qui multiplicaſti diſcipulos xp̄iin ea et demones eliminaſti. Ueniſti videre hominem peccatorem: deus det tibi mercedē ſcd̓mlaborē tuum. Et de manibus eius cōmunicauit.Et faciente eo charitatē rogauit eū a deo poſtulare vt loqueretur grece. Qui ait. Suꝑ virtutēmeam poſtulaſti. Sed quia fideliter petiſti: venipoſtulemus deuꝫ qui voluntatem timentiū ſe faciet. Cūqꝫ facta oratiōe ſurrexiſſet: dixit ei baſiliꝰCur nō accipis ordinationem p̄ſbyterij? Qui reſpōdit. Quia peccator ſum. Et iacentibus eis inhumo: poſuit ſanctus manus in effrem: et grecalinguā dixit. Suſcipe ſalua miſere̓: ⁊ cuſtodi nosdeus tua gratia. Letati ſunt aūt ſpiritualiter pertres dies. Et ordinans ſāctus baſilius interpretēdyaconē ipſum ꝟo preſbyterū dimiſit eos ī pace.¶ Anteqͣꝫ aūt baſilius vir ſāctꝰ migraret a corꝑein īfirmitate qua et mortuus eſt: quendā iudeumnomīe Ioſeph medicinali arte valde peritū. quēvir dei plurimū diligebat: eo ꝙ eum ad fidem cōuerſurū preuidebat: ad ſe quaſi oꝑa eius indigeret vocauit. Ille vero eius pulſum tangens: ⁊ extactu mortē in ianuis eſſe cognoſcens dixit familie. Que ad ſepulturā neceſſaria ſunt preparate:quia ꝯtinuo moriet̉. Illud aūt baſilius audiensdixit. Neſcis quid dicas. Cui Ioſeph. Crede domine: Quia ſol cum ſole hodie occidet. Cuibaſilius: qͥd dicēs ſi nō morior hodie. Et Ioſephad eum: hoc impoſſibile eſt dn̄e. Baſilius aūt adeū. Et ſi vixero in craſtinū vſqꝫ ad horā ſextam?Cui Ioſeph. Si vſqꝫ ad illā horam vixeris: egomoriar. Et baſilius: moriaris peccato: viuas aūtxp̄o. At ille: ſcio quid dicis: ſi vſqꝫ ad illā horā vixeris: faciā quod hortaris. Tūc beatus baſiliꝰ licet ſcd̓m naturā tūc eſſet moriturus: a deo tamenmortis inducias impetrauit: et vixit in craſtinuꝫvſqꝫ in horā nonam. Qd̓ cernens Ioſeph et ſtupens credidit in xp̄m. Et baſilius virtute animiimbecillitatem corꝑis ſuperans: de cubiculo ſurrexit et eccleſiā ingrediens eū proprijs manibusbaptizauit: et poſtea ad lectulum rediēs feliciteremigrauit. De libera eius et intrepida allocutōead valentē imꝑatorem hereticū et Iulianū apoſtatam: et p̄uiſione mortis ipſius Iuliani per mercuriū dictū eſt ſupra. ¶ Peccata etiā q̄ ſibi q̄daꝫmulier in ſcriptura clauſa dederat vt a dn̄o impetraret remiſſionē eoꝝ: orans obtinuit vnde mulier recipiēs ſcriptā: inuenit ea deleta vno exceptoEt cū mortuus portaretur ad eccleſiam: ꝓijciēscartam illius ſcripture ſuper feretrum: orans vt ⁊illud ſibi ꝓcuraret a deo deleri: poſt modicum recipiēs cartā inuenit oblitterataꝫ: vt refert Sigiſbertus. ¶ Delato aūt corꝑe eiꝰ in eccleſiā. Greg.Nanzanſenus audiēs eius trāſitū feſtinus acceſſit: et ꝓcidens ſuꝑ honorificū corpus eiꝰ teneraslachrymas copioſe effudit. Et cū. xij. ep̄is et multitudīe ciuitatis venerabiliter ſepulture tradide

rūt. Prima aūt die Ianuarij obijt.Sactus effrem. §. VI.de quo dictū eſt inquit Hiēro. in lib. de viris illuſtribus ediſſene eccleſie dyaconꝰ: multa ſyro ſermone cōpoſuit: et ad tantā venit claritudinē: vtpoſt lectionē ſcripturarū publice in qͥbuſdā eccleſijs eiꝰ ſcripta recitent̉. Legi de ſpūſācto grecumvolumē quod qͥdā de ſyriaca lingua verterat: etacumē ſublimis ingenij eiꝰ etiā in trāſlatōe ꝯgnoui qͥ deceſſit ſb̓ valente principe. ¶ Huiꝰ ſeptemopuſcula extant apud nos ait Uincentiꝰ ſpe. hyſto. li. xv .ſ. de penitentia: de luctaminibꝰ ſeculi: d̓cōpuctōe cordis: de btītudine aīe: de reſurrectōe.de die iudicij. Et īter cetera in libro de cōpunction ꝯtra tepidos religioſos: ſic inuehit. Huic ſeculo renūciaſti cariſſime ⁊ rurſus requiē ſecularēq̄ris. In tribulationē vocatus es: et tu in refrigerio ꝑcunctaris. In nuditate: et ſtudiū veſtiū adhibere cōtendis. In ſiti: et aquā renuens vinū bibere delectaris. Ad vigilias quoqꝫ vocatus es:inertia ſomni reſolueris. Ad flendū et lamentandū: et tu cū cachinno riſus effūdis. In ſb̓iectiōe.et ꝯͣdicis. In māſuetudine et hūilitate: et tu ſuꝑbus et elatꝰ incedis. In charitate: et fratrē odis.Quid aduerſus ꝓximū tuū triſtis ābulas: cuiusonus portare debueras? Quid iugū xp̄i bonū eiſuaue ꝓter tuā ignauiā qͣſi durū et graue atqꝫ importabile detrahis et incuſas? Et infra. Uenitechariſſimi negociemur. quouſqꝫ nundine celebrant̉. Secularis hō interdū excuſatōes p̄tēdit.vtpote qͥ ī ſeculo colligatꝰ ē. Nos aūt qͥd dicemꝰQualē ſi neglexerimꝰ: excuſationē habebimus?Timēdū ē ac tremēdū: ne forte qͥ nos hic cōſtitutos laudibꝰ efferūt: illic nos deridere incipiant: etnob̓ īſultēt. hec ille. ¶ De ſctō effrem legit̉ ꝙ exiſtens eccl̓ie ediſſene dyaconꝰ: ꝑ gr̄am dei reꝝ naturaliū hr̄e noticiā ꝓmeruit: qͥetam ſꝑ vitā egit:⁊ oēs qͥ ad eū viuēdū veīebāt ꝑ ānos pl̓imos docens: tandem de cella ſua quadā neceſſitate proceſſit. Cū em̄ fames grauis in eadē vrbe ſeuiret.per ml̓titudinem ruſticam: miſeratus acceſſit addiuites dicēs. Quare vos nulla miſericordia mouet humane nature ſic ante oculos veſtros deficientis. ſed putrefacta intrinſecus ad condēnationem veſtram ſeruatis? Tunc illi inquiunt. Nonhabemus quibus pecuniam egenis diuidēdamcredere debeamus. Omnes em̄ negociari pro ſuis commodis volunt. At ille. Qualis vobis egovideor? Scimus em̄ inquiunt ſeruum dei te eſſe.Date ergo mihi inquit pecunias veſtras: et egominiſteriū ꝑegrinorum et miſerorum ſuſcipiam.Accepta itaqꝫ pecunia certis parietibus porticꝰciuitatis intercluſit. Et trecentos in eis lectos poſuit: in quibus fame pereuntes reficiebat: egrotātes quoqꝫ curans: et mortuos ſepeliens. Impleto aūt anno illo poſt quē frugum copie grandesfuerunt ad cellam ſuam redijt: in qua poſt ſpaciūvnius menſis obijt. Uincentiꝰ hec refert in ſpec.hyſto. libro. xviij. Utruꝫ iſte effrem ſit ille de quoprius dictum eſt: nō eſt certū.¶ Capitulum. V.