Capitulum .IIII.Fo. 234

XXIIII.

oportet illd̓ ſuſcipere: quod ab his qui preſūt iniungit̉. ¶ Qui fideliter et pure diligit deū: ⁊ certus eſt de retributōe dn̄i: nō putat ſibi ſufficere q̄ſibi iniunguntur: ſed ſemper vlterius augmentaoperis querit. etiam ſi ſupra vires ſuas eſſe videatur quod facit. ¶ In decretis ex verbis baſilihec habentur. xx. q. iiij. Monacho nō licet votūvouere ſine conſenſu abbatis. Si autem voueritfrangendū erit. Et. xxj. q. iiij. Oīs: dicit̉. Omnequod non propter neceſſitateꝫ ſed propter venuſtatem accipitur: elationis habet calūniam quēadmodum magnus ait baſilius. Item. diſ. xc. exoctaua ſynodo. que tamen fuerunt ex verbis baſilij ſumpta dicitur. Si quis monachus cōtentiones vel rixas amauerit vel manifeſtum conuicium fratri intulerit: iuxta arbitrium rectoris modumqꝫ peccati diutina expietur penitentia. Et qͥcontentioſus aut murmurans extiterit: ſcd̓m arbitrium prioris tādiu peniteat qͣꝫdiu qualitas culpe extat. Idem baſilius de conſe. di. ij. ſic ait. Tmorem docet nos apoſtolus dicens. Qui māducat et bibit indigne: iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit.Fidē vero edocet nos ſermo domini dicēs. Hoceſt corpus meum. ⁊cͣ. Et apoſtolus de vnigenitodei filio. Humiliauit ſemetipſū factus obediensvſqꝫ ad mortē: mortem aūt crucis. Cū ergo fideꝫhabet anima his. et conſiderat gloriā magnificētie ipſius: ⁊ admiratur nimietatem hūilitatis ſuequomodo tantus ac talis obediens fuit patri vſqꝫ ad mortem ꝓ vita noſtra: puto ꝙ poſſit prouocari ad affectū et dilectionem ipſius et dei patrisqui proprio vnico non pepercit: ſed pro nobis tradidit illum. Talem fidem et affectū parare debetin animo ſuo is qui panē et calicē dn̄i ꝑ̄cipit.§. IIII.Fuerūt aūtbaſilio duo fratres. Gregorius et Petrus. vt aitRufinus libro. xj. hiſtorie eccleſiaſtice. quorū alter in verbo doctrine: alter in operibus fratrē itaexequebatur: vt vterqꝫ vel baſiliū vel gregoriuꝫredderet. Extant aūt huius Grego. minoris aliqua opuſcula luculenta. de quo etiā Hieronimꝰſic ait. Gregorius enizene ciuitatis epiſcopus frater baſilij ceſarienſis ante paucos annos mihi etgregorio nanzanzeno ꝯtra eūnomiū legit libros:qui et multa alia ſcripſiſſe et ſcribere dicitur.¶ Huius greg. liber ē de imagine .i. hominis cōditione. quem edidit ī ſupplemētum exameronbaſilij. Qui tamen liber vt ait Uincē. ſpe. hiſto.lib. xv. caute legendus eſt. propter quaſdā notūlas falſitatis intermixtas Ex quo libro hec pauca excerpta ſunt. Nudus quidē naturalibꝰ tegumantis inermis etiam et inops. omniūqꝫ neceſſariarum rerum egentiſſimus homo: in hanc vitāproducitur. Qui iuxta id qd̓ cernitur miſeratiōepotius qͣꝫ felicitate dignus eſſe videatur. Nō em̄armat̉ productiōe cornuū: nō vnguium vel dentium munitione munitur: nec aliquo eculeo letiferum infundit virus: quibus rebus pleraqꝫ feraꝝatqꝫ ſerpentiū et in vltionem ſuiⁱ naturaliter īſtruuntur. Nec pilis corpus obtegitur: cum oporteret eum qui ad alioꝝ proponebatur imperiū pro

prijs armis naturali prouiſione vallari: ne ad cuſtodiam ſui aliorū adminiculis indigeret. Namleo quidē et aper ſufficientem ꝓ ſua ſalute virtutem naturaliter poſſidet. Et thauro cornua ſūt etpernicitas lepori ceruoqꝫ ſaltus ⁊ certus intuitꝰ.Et alijs animalibus magnitudo: et ceteris ꝓminens oris officiū. Uolatilibus etiā pennarū officium et apibus aculeū: cunctiſqꝫ prorſus vnū qͥdnaturale preſidiū conſtat eſſe collatum: ſolus homo pre omnibus creditur deſtitutus. Et quomōdicet aliquis vniuerſorum talis ſortitus eſt principatum? Sed ad hoc nihil arbitror difficile eſſedemonſtrare: quia ꝑ illud quod nature nr̄e deeſſe creditur: certa datur occaſio: quare ſb̓ditorumomniū dn̄ium ꝯſequatur. Nam ſi huiꝰ adminicula corpori ſuo naturaliter atrributa haberet. Primum quidē beſtijs ſimilis exiſteret: et occurſioneipſa difficilis appareret. Deinde in alios exercere dn̄atum ſperneret: quorū nullis prorſus adiutorijs indigeret. Hūc aūt in ſingulis que nob̓ mācipantur vſus vite noſtre dirimit̉: ne neceſſariuꝫin eis habere principatum videamur. Nā corꝑisnoſtri tarditas ad motū celerē difficultas: equoꝝnobis prouidentiam fecit adhibere: que et annuis laborum redditibus ea que nature deerāt ſupplemēta proſpexit. Ex alijs quoqꝫ cauſis que advitā neceſſaria ſūt: iumēta nob̓ ſb̓iecta ſūt. Quia.n. ⁊ morſu īdigebamꝰ et dētibꝰ ad cohibēdas vl̓tione beſtias. id quod nobis defuit: canū naturaſuppleuit. Pro cornibꝰ vel vnguibus fortius atqꝫ penetrabilius ferrū ab hoībus inuētū eſt.Huius magni .S. V.Baſilij audiēs opera ſāctus effrem ſyrus cū eſſet in heremo. ſine intermiſſione poſtulabat ſibiqualis eſſꝫ reuelari: vt refert amphilochiꝰ ſupradictꝰ. In extaſi ergo factus vidit columnā igniscuius caput celū tangebat: et vocem deſuꝑ dicētem. Talis eſt magnus baſilius. Et continuo accipiens interpretem venit ceſaream. In feſto aūttheophanie intrans clam in eccleſiam: vidit ꝓcedentem magnū baſiliū in ſtola candida cum clero candifero: et ait ſequenti ſe. Inuanū laborauimus: vt ſuſpicor frater. Iſte em̄ in tali ordine cuꝫſit: nō eſt quēadmodū vidi. Et ꝓcedente eo ſtāsin loco occulto eccleſie dicebat ſecū: nos qui portauimus pondus diei et eſtus: nihil conſecuti ſumus. Et hic cū ſit in tali ſtipatione et honore humano: columna ignis eſt? Miror. Hec eo proloquente. miſit ſanctus archid yaconem ſuū dicēs.Uade circa portam occidētalem et in angulo eccleſie inuenies abbatem habentem cucullam etcum altero quodam puſillo: et voca eum ad me.Cunqꝫ beatus effrem didiciſſet per interpretemque dicebantur. Reſpondit. Erraſti frater: nosperegrini ſumus. Et abiens archid yaconus hecarchiepiſcopo retulit Quo ſcilicet baſilio ſacroslibros legente: vidit ſanctus Effrem igneam linguam loquentem per os eius archid yacono: vade et dic ei: domine effrem intra in preſbyteriumObſtupeſcens ſanctus in his et genuflectens aitUere vere magnus baſiliꝰ: vere columna iguis