Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.IX.

eccleſia nichomedie lector eſt ꝯſtitutus: ⁊ ſub hochabitu furorē declinauit imperatoris. hoc equidem pre timore faciebat: nequaqͣꝫ a ſpe recedensquā mente conceperat. Dicebat autē amicis ſuisfelicia tempora fore cum fieret imperator. Deinde factus ſuſpectus imperatori diffugit. Quemcelatum inueniens euſebia vxor imperatoris. vixperſuaſit imperatori vt nō occideret̉: ſed ad philoſophandū mitteretur athenas. Quo veniensquerens vbiqꝫ vates. inuenit vnū qui ei apparerefecit ſolenniter demones. Quos videns iulianꝰſignauit ſe et ſtatim demones diffugerunt. Magus autē culpauit eum quia ſe ſignauerat. Cūqꝫille laudaret virtutē crucis. ait magus. Ne puteso bone vir quia timuerunt ſignū hoc: ſed potiusabhominati receſſerunt. Sicqꝫ capiens miſerumrepleuit eum odio ſignaculi chriſtiani. Uocatusautē poſtea ab athenis. cōſtitutus eſt ceſar a conſtantio: accepta coniuge cōſtantia ſorore eius. Etdirectus eſt in galliam contra barbaros. Ingreſſus ergo in aliquā ciuitatē. corona laurea quibusſolent ornari ciuitates inter columnas pendens.rupto fune decidit ſuper caput eius: ⁊ eum aptiſſime coronauit. Uicit ergo regem barbaroꝝ ⁊ auguſtus appellatus eſt. Cunqꝫ deeſſet corona imperialis. vnus ſigna portantiū torquem quē habebat in collo: capiti eius circumpoſuit. Quo nomine tumens iulianus ſpreto cōſtantio. ytaliamilliricūqꝫ ꝑſuaſit vt ait hugo vbi ſupͣ. Hoc audiēscōſtantius in vrbe regia poſitus. inſtructione belli ꝑtici derelicta contra eum ibat: ſed vt dictū eſtin itinere defunctus eſt. Et iulianus conſtantinopolim veniens factus eſt imperator. Uolensautem iulianus placere omnibus. catholicos qͦsconſtantius exulauerat reuocauit: ⁊ paganis dedit licentiam ydolis immolandi. Expulit autema palatio eunuchos. tōſores ⁊ cocos. Eunuchosquia vxor eius obierat. poſt quā non duxit aliamTonſores inquit: quia vnus ſufficit multis. Cocos: quia ſimplicibus vtebat̉ cibis. Solus imꝑator a iulio ceſare in curiā ſenatus recitauit orationes. Philoſophos vndecunqꝫ congregauit. Inoratione quaꝫ ſcripſit de ceſaribus: cunctos anteſe principes lacerauit. Et hac motus arrogantiacontra chriſtianos ſcripſit. Et in tercio libro contra chriſtianos. Cum multa diſpenſationes humane in xp̄o collegiſſet exempla dixit. Horuꝫ ſitgula ſi nō habent aliquā ineffabilē cōtēplationē.maxima de deo blaſphemia plane ſunt.De moribus et .§. I.effigie eiꝰ inquit gregorius nāzanzenus libro. ix.contra paganos. Mihi mores Iuliani compertiſunt. dum eum athenis clarius cognouiſſem: faciebat me cautū in conſtantia moꝝ exceſſus vberior. Uates enim egregius eſt: qui bene conſiderat Nullum mihi ſignū in eo vtile videbat̉. Ceruix rigida ⁊ inflexibilis: humeri iactabiles. oculicurrentes hucilluc directi ⁊ furioſi reſpicientes.pedes impatientes. nares ſpirantes iniurias etcōtemptus. ſcemata riſibilia ⁊ hocipſum ſemperhabentia. riſus incontinens ⁊ quaſi ſubbulliens.

conſenſus ⁊ negatio ſimul. operatio nulla ratione conſiſtens. interrogatio inordinata. reſponſionulla congruentia ſibi conueniens. Hec cum vidiſſem repente dixi. O quale malum nutrit reſpublica romanoꝝ. hec ille. Ex hiſtoria tripartitahabetur. ꝙ ꝓlixam barbam nutriebat tanqͣꝫ philoſophus. de qua antiocheni ſic eum deridebantTondeatur eius barba vt ad funes proficiat. Etquoniā ſuperſtitionis cauſa thaurū frequentiusydolis immolabat: aram ⁊ thaurū ſuo ſolido formari precepit. Dicebant gͦ antiocheni. Iſte thaurus conuertit mundū. Qui reciprocis iniurijs ſevindicans librum edidit aduerſus antiochenosſatis lepidum ⁊ vrbanum. quē anthiochitiū nuncupauit. De ſeuitia eius in chriſtianos. ex hiſtoria tripartita. Quibuſdā ſacrificijs et inuocationibus atqꝫ immolatione ſanguinū. noſtrū baptiſma ſtudebat ablui. ⁊ eccleſiaſtice confeſſionirenūciare. Fontes aque dafneos apd̓ antiochiaꝫſacrificijs violauit. vt aquam bibentes eius horrore potirentur. Cunqꝫ etiam in publico venalescibos illo ſcelere polluiſſet: aſpergebantur em̄ exeis panes ⁊ carnes. poma ⁊ olera. xp̄iani hoc videntes ingemiſcebant. Uerūtamen iuxta preceptum apoſtoli comedebant. Omnia inquit quein macello venduntur comedite ⁊cͣ. Et iulianus.vultū quidem ſe mitē ſimulabat. porro laqueosquibus innocentes deciperet inſtruebat in publicis imaginibus iouem. mercuriū ⁊ martē depingebat. Sicqꝫ latenter ſubditos deos adorare faciebat: paganoſqꝫ faciebat chriſtianorum officijsaſſueſcerę. Et de huiuſmodi ſcripſit. arſatio pontifici galatie. monens vt ſacerdos ad ſpectaculanon ꝓcedat. in tabernis nō bibat. rebus turpibusnon interſit. xenodochia per ſingulas inſtitueratciuitates. ad quod opus ſingulis annis iuſſit eidari triginta milia modios frumenti. ⁊ ſexagintaſextarios vini. horum inquit quinta pars pauperibus templum obſeruantibus debet expendi: reliqua indigentibus ⁊ peregrinis diſtribui. Et adhuiuſmodi collationes faciendas eſſe ⁊ primitiasfrugum dijs offerentes. Quod inquit homerusꝓbat introducens eumeniū talia facienteꝫ. xp̄ianis eum adeuntibus. ꝙ nimis grauarentur tributis ⁊ exactionibus reſpondit. Ueſtrum eſt vt patienter mala ſuſtineatis. hoc em̄ eſt preceptū deiveſtri. In ceſarea philippi ſaluatoris imaginē demuliere liberata a fluxū ſanguinis per tactū fimbrie eius eream depoſuit. ꝓ qua ſtatuā ſuam ibicollocauit. que igne de celo cadente circa pectuseius diuiſa eſt: ⁊ caput cum ceruice vna parte deiectum: reliqua pars hactenus reſtitit ⁊ fulminisindicium reſeruauit. Eo autē ſacrificante oſtēſum eſt ei in viſceribus pecudis ſignuꝫ crucis corona circumdatū. Quod alijs interpretantibusſuper crucifixi victoria. ipſe reſpondit. Crucifixūpotius coartari. nec ei relinqui ſpaciū dilatandi. Placere autē volens iudeis ſicut ⁊ gentilibusprecepit eis vt templum ſuum reedificarēt. Quibus in opere nihil ꝓficientibus. cum quicqͥd diefacerent. nocte caderet cum multoꝝ periculo. Etcum tribus diebus iam hoc factum eſſet. quarta