Capitulū .III.Fo. .V
V II.
dam thyrus philoſophꝰ ſimili ex cauſa adire indiam voluit: habens ſecum duos puerulos quosliteris ſibi ꝓpinquos imbuebat: quoꝝ iunior edeſius: alter frumentius vocabatur. Moris autemeſt inibi barbarorum: vt ſi quando fedus ſibi cuꝫromanis turbatum: vicine nunciauerunt gentes:omnes qui apud eos ex romanis inuenti fuerintiugulentur. Inuaditur nauis philoſophi: cuncticum ipſo pariter perimuntur: pueruli reperti ſubarbore meditantes ⁊ lectiones ſuas parātes: barbarorum miſeratione ſeruati ducuntur ad regemhorum ille alterum ideſt edeſium ſibi pincernamfecit. Frumentio vero quem qͣſi proſpicacē deprehenderat ⁊ prudentem rōnes ſuas ſcriniaqꝫ commiſit: ex quo in honore magno habiti ſunt apudregem ⁊ amore. ¶ At vero moriens rex vxoremcum paruulo filio regni ſui reliquit heredē. Adoleſcentibus vero illis quid vellent agendi deditliberā facultatem. Quos tamē regina ſuppliciterexorat: tanqͣꝫ nihil in toto regno fidelius: vt ſecuꝫvſqꝫ quo adoleſceret filius regendi regni ſollicitudinem partirentur. ⁊ precipue frumentius cuiusprudentia ad moderandum ſufficeret regnū. Nāalius fidem puram ⁊ ſobriam mentem ſimpliciteexhibebat. Idqꝫ dum agerent ⁊ regni gubernacula frumentius haberet in manibus: deo mentē ei⁊ animos inſtigante: requirere ſollicitus cepit: ſiqui inter negociatores romanos chriſtiani eſſent⁊ ipſis poteſtatem maximam dare: ac monere vtconuenticula per loca ſingula facerēt: atqꝫ romano ritu orationis cauſa confluerent. Sed et ipſemultomagis eadem facere: ⁊ ita ceteros cohortari fauore ⁊ beneficijs inuitare: preſtare quicquidopportunum eſſet. Loca de edificijs aliaqꝫ neceſſaria prebere: ⁊ omni modo geſtire: vt chriſtianorum inibi ſemen exurgeret. Sed cum adoleuiſſetregius puer cui procurationem regni gerebat: expletis omnibus: ⁊ ex fide traditis multū licet detinentibus ⁊ rogantibus vt manerent regina cuꝫfilio ad orbem noſtrum denuo reuertunt̉. Et edeſio feſtināte tyrum parentes ꝓpinquoſqꝫ reuiſere. Frumentius alexandriam pergit: dicēs equuꝫnon eſſe occultare opus dominicum. Igitur remomnem vt geſtat epiſcopo: ac monet vt prouideat virum aliquem dignū quem cōgregatis iā plurimis chriſtianis ⁊ eccleſijs conſtructis in barbarico ſolo epiſcopū mittat. Tūc Athanaſiꝰ qͥ nupſacerdotiū ſuſceperat in cōcilio ſacerdotum frumentium ip̄m tanqͣꝫ ſpiritu dei plenū attentiꝰ cōſiderās ei ſacerdotium tradidit: eumqꝫ redire cuꝫdomini gratia: vnde venerat iuſſit. Qui cum epiſcopus perrexiſſet ad indiam: tanta ei eſſe data adeo virtutum gratia dicitur: vt ſigna per eū apoſtolica fierent: ⁊ infinitus barbarorū numerus adfinem cōuerteretur. Hec nos ab ip̄o edeſio tyri p̄ſbytero poſtmodum facto qui frumētij comes fuerat didicimus.Per idem tem/ §. VII.pus etiā hebreorū gens ad fidē cōuerſa eſt ꝑ quādam chriſtianam captiuam apud nos repertam.Nam cum apud eos moris eēt vt ſi paruulꝰ egro-
ulas domos: ſi qͥdforte remedij in aliqua domo poſſit inueniri. Cōtigit vt mulier quedam paruulum ſuuū infirmatum per omnes domos circumferret ⁊ in nullo ſb̓leuaretur. Zandem venit ad captiuam illam chriſtianam que oratione ſua illum ſanauit. Qd̓ cumperueniſſet ad reginā: ⁊ ipſa tunc infirmaret̉: ipſavocata etiam illam ſua oratione ſanauit. Rex autem cum quadam die venaretur oberrās ⁊ ab aliis ſeiunctus ſolus in locis obſcuriſſimis ſe reperiens ait. Si vere chriſtus eſt deus quem p̄dicatvxori mee captiua: nunc me de tenebris iſtis liberet: ⁊ ipſum cum omnibus mihi ſubiectis colam.Quod ita factum eſt. In eccleſia vero noua facienda: columna ingēs que nullis viribus erigi poterat: ipſa captiua ſola oratione erexit: ⁊ in locuꝫſuum conſtituit. Sanctus quoqꝫ Iuuentius ⁊florentius illis temporibus ſanctitate et miraculis effulſere. Et ſanctus quidem Iuuentius ſamaritanus natione ex paganis exortus ad predicationem ſancti Georgij cōuerſus ad ſacerdotiummeruit promoueri: parenteſqꝫ doctrina ſua cōuertit ad chriſtum. Qui angelo monente theſſalonicam perrexit. ydola Datīani ibi ſigno crucis confringens: ⁊ filiam eius cleopatroniam a demoneobſeſſam liberauit. Que cum cōuerſa ad fidē cuꝫducentis fere hominibus baptiſmū recepiſſet: miſit romam beato Petro id eſt eccleſie eius duo cādelabra ⁊ alia vtenſilia ob deuotionē per Iuuentium ⁊ beatum Benedictū epiſcopuꝫ. Et cum invia eis deficeret victus ⁊ per littus tranſirent: exiuit de mari magnus piſcis. Qui captus ab eisper vnam hebdomadā ad victū ſuffecit. MHuicquadam vice abſtulit miles raptor cū ſocijs ſuisveſtimentū ſuum: de quo tale miraculum ſecutuꝫeſt. Nam nunqͣꝫ venundari potuit: ⁊ vbicunqꝫ innocte erat magna lux de eo egrediebat̉. Cum autem in aſia quidā rex rictiouarus romanas ꝑtesvaſtaret: chriſtianos perſequens delatum dictuꝫveſtimentū ad eccleſiam quādā ciuitatis vbi eratricti ouarus: interfectus eſt cum om̄i exercitu ſuovt creditur virtute ſancti cuius erat veſtimentuꝫquod factū eſt poſt triginta annoſ a tempore quofuerat ei ablatū dictum veſtimentū. Uixitqꝫ beatus Iuuentius vſqꝫ ad tempus Hylarij epiſcopipictauienſis a quo accepit ⁊ locum ad manendūcum ſocijs caſtrū grauione: vbi ⁊ mortuus eſt annō centeſimo viceſimo vite ſue. Hic cū aliquando incidiſſet in ſex latrones ⁊ eum ſpoliare ⁊ perimere vellent: primus eorum qui gladium eleuauerat ad eum perimendū: ſemetipſū tranſuerberauit: ſecundus ad quercum ſe ſuſpendit: terciusa demone arreptus expirauit: quartꝰ oculos amiſit: quintus rabie plenus manꝰ ſibi ⁊ brachia dentibus lacerauit: ſextus ad mare currens ſe precipitauit. FFlorētiꝰ angelo ſibi mādante ꝓficiſciincipiēs ī galliā: cū perueniſſet ad portū fluuij rodani inuenit ibi nauē confractā ſine gubernatoreUolēs aūt ad miſſam qͣꝫtotius feſtinare: quia dies erat dominicus: in eā ingreſſus eſt: cōmēdansſe deo facto ſigno crucꝭ. Qui ſoſpes ꝑuenit ad ripā: ⁊ ibi inueniēs hoīeꝫ a demonio vexatū lib̓auit