Capitulū .III.Fo. .I
VI.
mani eium non percelleret aura. Accidit auteꝫ vtquidam conuicaneus eius locuplex prius nimisad tantam deuenit inopiam: vt tres filias virgines nubiles: non ſolum nō poſſet nuptui tradere:ſed conſtituens eas proſtituere intendebat ex earum turpi commertio vitam ſuſtentare infelicem.Quod vbi vir ſanctus comperit miſerrimo homiui condoluit. Notata igitur noctis hora qͣ a nullo videretur: ſumens aurum non modicū: liganſqꝫ in panno perrexit ad domum viri: ⁊ per feneſtram clam intro proiecit: clamqꝫ diſceſſit. Manecū ſurrexiſſet homo auro reperto: Deo gr̄as agitprimamqꝫ filiam nuptui tradidit. Non multopNicolaus idem fecit. Unde ⁊ ſecūdā nuptui tradidit. Exinde decreuit nobilis ille vigilare attentius vt noſſe poſſet quis tam large prouideret ſueinopie. Tercio autem Nicolaus hoc egit ī duploaurum proijciens in domū illius: vt ex parte dotes pro tercia filia haberet: ⁊ de reſiduo ſibi victūpararet. Sed vir ille ſentiens ſonitum ex caſu auri in ſolarium: ſubito domum egreſſus fugienteminſequitur: agnoſcenſqꝫ Nicolaū oſculari ſatagebat pedes eius. Quod ille renuit: ab eo exigens:vt ſecretum teneret. ¶ Antiſtite autem ciuitatismirreorum de hac luce ſubtracto: conuenerūt epiſcopi prouincie cū clericis ad prouidendum eccleſie viduate de ydoneo preſule. Inter quoruꝫ vnerat magne auctoritatis pontifex ad cuius intuitum pendebat ſententia omniū. Qui omnes monuit pro ea re ieiunijs ⁊ oratiōibus inſiſtere. Qd̓cum fieret: reuelatum ē pontifici illi eum in preſulem preficendum: qui hora matutinali ad eccl̓iaꝫprimus veniret: addens ꝙ Nicolaus vocaretur.Obſeruans igitur pontifex ille cum ceteris horacum Nicolaus primus omnium ad ianuam propinquaſſet: ⁊ queſitus de nomine. Nicolaus veſtre ſanctitatis ſeruus reſpondiſſet. de communiomniū conſenſu: licet plurimum renitens pontificali cathedra ſublimatus eſt. Qui in omnibꝰ humilitatem ſeruans: alacer erat in exhortādo: ſeuerus in corripiēdo: erga pauperes affabilis: ad diuites ⁊ potentes auctoritatem oſtendens mulierū familiaritatem ⁊ priuata colloquia abhorrensEt cū omnium cariſmatū virtute fulgeret: nihilqꝫ ſibi ſed totuꝫ dei gratie tribueret: cepit ita choruſcare miraculis: vt nō ſui tantum ſed ⁊ alienibuſlibet anguſtijs preſſi: inuocato eius noīe ſtatīſentirent leuamē. ¶ Qd̓ aūt ex laico fuerit ſubitoelectus in epiſcopum: cum hoc iure prohibeatur:fuit ex ſpeciali inſtinctu ⁊ reuelatione ſpirituſſancti: vt dicit̉ diſ. lxj. §. Ex his omnibꝰ ī glo. ¶Hicetiam vt refert Iaco. de columna zelo fidei accenſus arrio blaſphemiā dicenti in ſanctiſſimā trinitatē ſcꝫ ꝙ pater maior eſſet filio: ⁊ .ſ .ſ. vtroqꝫ: alapam dedit coram patribus in cōcilio cōgregatis.Unde vt greci dicunt mitra epiſcopali ad tēpuspriuatus fuit. Et hinc dicunt factum: ꝙ apud grecos pingit̉ Nicolaꝰ ſine mitra epiſcopali. ¶Qvero miracula eius ſunt ſatis vulgata: ſolum hocvnum ex integro referam. Cum in frigia gens q̄dam a conſtantini imperio diſcediſſet: miſſi tresprincipes militum ab auguſto vt rebelles ſubijce
rent cum licie pontū ſulcarent orta tempeſtate: iactis anchoris ſtabilierunt claſſes: optataqꝫ pontilittora ceperunt aliqui huc illucqꝫ deambulare iuuenes ac mercationis cauſa ad locum nundinaꝝaccedentes rapinas infligere: quibus cum accolarū vulgus omne ruens obſiſteret: illis cōfligentibus: tumultus preceps patere vrbi ꝓnuncio fuit.Que cū ad arcendā vim ſeditiōis tota corrueret:hac vir dei cōmotione permotus ad prefatū portum feſtinus perrexit: inuentiſqꝫ principibus illiſpoſt ſalutationis officium: monuit eos vt militesſuos ab hac ſeditione comprimerent: ⁊ ad vrbemꝓficiſcentes dignarent̉ eius benedictione ꝑfrui.¶ His itaqꝫ ſedatis: relatuꝫ eſt ei ciues valde doluiſſe eius abſentiam: eo ꝙ conſul munere excecatus trium militum iniuſte neci cōſenſiſſet. Quibꝰauditis vir dei igne pietatis inflamatꝰ: prefatosrogauit principes vt cū illo rabidis paſſibus feſtinarent. Cūqꝫ vrbē fuiſſent ingreſſi interrogauit ſiadhuc viuerent qui capitalem acciperent ſententiam. Et audiēs ꝙ aſportati eēt ad locū quo dānati puniebāt̉: licet tanto fatigatꝰ itinere currensad locū: repperit eos flexo poplice velatū facie: acſuper extenſam ceruicē iam vibratū ſpiculatorisenſem. Nec mucrone territus totū ſe audacter inlictorem ingeſſit: ac de manu eius gladiū propellens nō prius abſceſſit: qͣꝫ eos ſolutos a vinculisſecum reduceret: repetens me inquā pro his innocenter condemnatis: paratus ſuꝫ dedere leto. Fauore ergo populi ꝓſecutus ad pretorium ꝯſultusacceſſit. Cui ille feſtinus occurrēs ſalutauit. Sedquoniā ꝓbata virtus corripit inſipientes: aſpernās eum ſanctus ait. Inimice dei: legis preuaricator: cuius os innocentium cruorem dulcius ebibitmelle qua temeritate preſumpſiſti tanti reatꝰ conſcius vultum conſpicere noſtrum? Cruentiſſimequare non attendiſti preceptum domini quotidieintonans. Innocentem ⁊ iuſtum nō occides. Auri argentiqꝫ cupido te illexit vt ad patrandum tātum facinus conſentires. Crede prauitati mee: qꝛregnum tuum quod diſponis: īmo predaris hancpatriā: pijs auguſti inſinuabit̉ auribus: qui factiſtuis dignam recōpenſet equitatem. Tandem accedentes prefati militū principes deprecati ſunt:vt cōſuli vehementi rubore ſuffuſo veniā daret.Quorum poſtulationem vir dei clementer accipiens: ducem quē corā omnibus diffamarat: coram omnibꝰ humiliter mulcere ſtuduit. Dicti vero principes poſt celebratū ꝯuiuium pōtificis benedictiōe ꝑcepta: iter ceptū aggreſſi nauigio frigiam ꝑuenerunt. Quā cū ablatis ſeditiōis fautoribus ſub imperij iure redegiſſent: conſtantinopolīredierūt. Quibꝰ gratulabūdus occurrit ppl̓s ⁊ ꝓcerū multitudo: ſed ⁊ imꝑator triumphaliter eosin ſuo recepit palatio. Accedentes autē poſteaquidam doloſi ad eparchum prefectum in multiſeos accuſabant: et preſertim contra Auguſtū conſpiratores oſtendere nitebantur. Ceperuntqꝫ muneribus animum viri illicere: vt eum in pernitieꝫarmarent innocentum. Qui extemplo corruptusintrauit ad auguſtū: vt hoc ei verum ⁊ qͣſi certuꝫſuggeret. Credens Auguſtus fallacijs eius vtpo-