TitulusTr.IX.
uit: quem iam reſuſcitatum expectamus iudicemomniū q̄ geſſimus eē ventuꝝ. Credis hͨ ita eē ph̓eAt ille ac ſi nullū vnqͣꝫ ſermonē ꝯͣdicēdi didiciſſetita ſtupefactꝰ virtute dictoꝝ mutus ad oīa. hͦ ſolū potuit rn̄dere. Ita ſibi videri: nec aliud veꝝ eēqꝫ dixerat. Tunc ſenior. Si hͦ ita eē inquit credidiſti: ſurge ⁊ ſequere me: ⁊ huius fidei ſignaculuꝫſuſcipe. Ille aūt cōuerſus ad diſcipulos ſuos veleos qͥ gr̄a audiendi cōuenerāt. Audite inqͥt o eruditi viri donec verbis mecū geſtares. ⁊ verba verbis oppoſui: ⁊ que dicebant̉ dicēdi arte ſubuerti:vbi vero ꝓ verbis virtus ꝓceſſit ex ore dicentis:nō potuerūt reſiſtere verba ꝟtuti: nec hō deo potuit aduerſari. Et ideo ſi quis vr̄m potuit ī his q̄dicta ſunt ſentire que ſenſi credat chriſto ⁊ ſequatur hunc ſenem in quo locutꝰ eſt deus. Itaqꝫ ph̓schriſtianus effectus tandē ſe fuiſſe victū gratulatus ē. ¶ Atteſtante etiā caſſiodoro in hiſto. triꝑtita. Uoleutibus quibuſdā philoſophis cū alexandro cōſtantino politano ep̄o diſputare: iuſſit imperator vt certamē ſuſciꝑet. Qui qͣꝫuis ſimplicit̓eēt ſuſcipiens: iuſſit oēs p̄ter vnū tenere ſilentiuꝫCui etiā ait. In noīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i impero tibipͥmis ne loquaris. Qui ſtatim mutꝰ factꝰ ē.In eodē quoqꝫᵐ. §. IIII16concilio affuerunt multi ſancti viri de diuerſis ꝑtibus mūdi. Sed inter ceteros vt ſcribit Rufinuſvbi ſupra. Athanaſius alexandrie dyaconꝰ alexandrini epiſcopi ip̄m ſenē alexandrū conſilijs qͣꝫplurimū iuuans. de quo cū de doctoribꝰ illius tēporis agetur plenius explicabit̉. ¶ Fuit preterea⁊ ibi panutius hō dei ep̄s ex egypti ꝑtibus cōfeſſor ex illis quos maximinus dextris oculis effoſſis ⁊ ſiniſtro poplice ſucciſſo per metalla damnauit. Sed in hoc tanta virtutū inerat gratia: vt ſigna per eū nō minus qͣꝫ per apoſtolos fierēt. Nam⁊ demones tm̄ verbo fugabat ⁊ egros ſola or̄onecurabat: ſed ⁊ cecis viſum dicit̉ reddidiſſe: ⁊ paraliticos ad ſtabilitatem corporis reuocaſſe. quēconſtantinus in tanta veneratione ⁊ affectu habuit: vt ſepius eū intra palatiū euocatum conplecteret̉: ⁊ illum oculū qui in confeſſiōe fidei fueratęuuſſus auidioribꝰ oſculis demulceret. ¶ Ex eorum numero fuiſſe dicit̉ etiā ſpiridion cyprus epiſcopus qui paſtor ouiū etiā in ep̄atu poſitꝰ ꝑmanſit. Quadā vero nocte cū ad caulas latrones veniſſent: ⁊ manus improbas qͦ aditū educēdis ouibus facerēt extendiſſent inuiſibilibus quibuſdamvinculis reſtricti vſqꝫ ad lucē veluti traditi tortoribus ꝑmanſerūt. Cunqꝫ oues ducturus ad paſcua matutinus ſe ageret: ſenior vidit iuuenes abſqꝫ humanis vinculis: caulis pendere diſtrictos.Cū ergo cām noxe cōperiſſet: abſoluit ſermōe qͦsmeritis vinxerat. Et ne eis inanis cederet occupatio nocturna. tollite inqͥt o iuuenes vobis vnūarietē: ne ſine cā veniſſe videamini: quē meliꝰ p̄ceqͣꝫ furto q̄ſiſſe ꝯuenerat. Habuit ſanctꝰ iſte filiānoīe hirenē qͥ cū ei bn̄ miniſtraſſet defuncta ē. Deinde venit quedā dicēs ſe ei depoſitū qd̓dā cōmēdaſſe. Rē ꝟo geſtā ignorabat pr̄. Sꝫ illius lachrymis motus cum in tota domo qd̓ poſcebat qͥſitū
eēt nec inuentū: ad ſepulcrū filie properat: eamqꝫnoīe clamitat. Tunc illa de ſepulchro reſpondit.Quid vis pater? cōmendatū illius inquit vbi popoſuiſti? At illa locū deſignās. Illic ait defoſſuminuenies. Regreſſus igit̉ ad domū rem repertamſicut illa reſpondit tradidit repoſcenti. ¶ Interfuit cōcilio niceno etiam Iacobus niſibenus ep̄shanc ciuitatē niſibim cū obſideret Sapor rex perſarum: per ſeptuaginta dies: impetum migdomijflumiuis retinuit vtraſqꝫ ripas faciens celſiores:quas cū impleri vidiſſet: ſubito dimiſit aquas cōtra murum ciuitatis. Qui pondus aque nō ferēsoccidit. Illa vero die quieuit vt fluuius purgaretur ⁊ poſſet ambulari ꝑ eum. Iacobus vero ep̄soratione milites coarmauit ⁊ populum qui ſubito murum cum ꝓpugnaculis reſtituerunt. qd̓ ſaporē valde terruit. Qui etiā cū vidiſſet ſub ſcemate imꝑatoris ſtantē ſupra muꝝ: putauit cōſtantinum. Sed cū audiſſet eū antiochie cōmorari: dixit deū pugnare ꝓ romanis. Et iratus ſagittā iecit ī aerē qͣſi deū ꝑcuſſurus. Effrem vero dyaconus ſupplicabat ęp̄o vt veniret ad muꝝ ⁊ malediceret perſis. Qui aſcēdēs ſuꝑ muꝝ orauit deumvenire ſcinifes ⁊ culices. Que ſtatim impleuerūtelephantoꝝ cauas ꝓ muſcides: ⁊ aures ⁊ nareseqͦꝝ ⁊ iumentoꝝ: q̄ ſeſſores excuſſer̄t ⁊ diſruptasacies ꝯfunderūt: exercitūqꝫ relinquētes ſūmo impetu fugerūt. Quo viſo Sapor ꝯfuſus receſſit: hͨex hiſtoria tripartita. ¶ Inſuꝑ refert Uincen̄. li.xiiij. ſpe. hyſto. ca. lxvij. ꝙ ſicut in vera reperit̉ grecoꝝ hiſtoriā. Sanctus quoqꝫ Nicolaus mirre ciuitatis epiſcopus in nicena ſynodo fuiſſe legituriam ſenex: poſtea paucis diebus ſuperuiuens: dequo canit eccleſia in collecta: ꝙ deus beatum Nicolaum pontificem innumeris decorauit miraculis: ⁊ de hoc in ſequenti. §.Hic nicolaus vt. .§. V.habetur ex geſtis eius ex illuſtri ꝓſapia ortus: ciuis fuit patere vrbis: quę in ꝓuincia licie quōdānobiliſſima: ſed poſtea peccatis exigentibꝰ ad inſtar paruiſſimi oppidi ē redacta. Parentes igiturbeati Nicolai locupletes nimis ⁊ honorati: magꝭceleſtis qͣꝫ terrene dignitatis gl̓iam appetebāt. Etmiro modo cū in primeuo flore iuuentutis hūc ſolum filiū genuiſſent: cūctis voluptatibꝰ abdicar̄t:⁊ inter preces eoꝝ frequentes. Hunc ſolum ſuperſtitem ⁊ nō tantū diuitiarū quantum ⁊ morū flagitabāt heredem. Quoꝝ vota deꝰ exalto proſpectans qualis futurus eēt: puer in ip̄o natiuitatisexordio monſtrauit. Nam cum lacte mr̄is alaret̉cepit bis in ebdomada .ſ. quarta feria et ſexta ſemel ſugere māmas: ⁊ hac vice cōtentus ſicper totam diē manebat. Prioribꝰ aūt annis domi innocenter tranſactis cū bone indolis adoleſcēs eē cepiſſet: nō laſciuiam vt ſolet illa etas cōplexꝰ ē mūdi: ſed nunc cū parentibus nūc ſolus eccleſie terebat limina ⁊ qd̓ de ſcripturis aduertebat: mēti cōmēdabat. ¶ Ubi aūt orbatꝰ ē parentibꝰ illud aduertēs qd̓ xp̄s ait in euangelio. Niſi qͥs renūciauerit omnibus que poſſidet non pōt meus eē diſcipulus: cogitabat ita illud implere vt fauorꝭ hu