Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
IIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .III.Fo. .II

.IIII.

nis. xv. menſibus. xj. ⁊ diebꝰ. xxv. Hic manicheos hereticos exilio relegauit. ⁊ p̄cepit ne fidelescū eis participarent. Ipſe etiā indixit. cōtinentiādyacōnibus ⁊ ſupͣ cōiugatis ſcꝫ quo ad vſum matrimonij cōtracti ante ordines: ⁊ hoc occidentalibus. nā eccleſia orientalis illā cōſtitutionē nō cepit. vt diſt. lxxxij. Plurimos. Ipſe etiā ſtatuit deinterſticijs ſeruandis in ſuſceptione ordinū. diſt.lxxvij. Quicunqꝫ. que tn̄ hodie nō ſeruant̉. Itēin miſſa cōſtituit dici. Cōmunicantes ⁊ memoriāvenerātes ⁊cͣ. vt repperi. de ꝯſe. diſt. j. Syriciodecedente creatus eſt ep̄s vrbis ⁊ orbis. Anaſtaſius natione romanus. tribꝰ annis ⁊ diebus. xxv.reſidens. Hic cōſtituit dicens de ꝯſe. diſt. j. Apoſtolica auctoritate mādamus dū ſancta euangelica in eccleſia legunt̉. vt ſacerdotes ⁊ ceteri oēsnō ſedentes ſed venerabiliter curui ⁊ in cōſpectueuangelij ſtantes: dominica verba intente audiant ⁊ fideliter adorent. Poſt anaſtaſiū papatūtenuit Innocentius pͥmus. natione albanēſis. annis. xv. mēſibus duobꝰ. diebus. xx. Hic dānauitpelagiū hereſiarchā aſſerenteꝫ homines ſine gr̄aꝑ ꝓpria merita ⁊ opera ſua poſſe ſaluari: ⁊ cōplices eius ſequaces celeſtinū ⁊ iulianū. Hic etiamInno. excōicauit archadiū imꝑatorē. qꝛ cōſenſit⁊ ordinauit vt Ioh̓es criſoſt. a ſede ſua cōſtantinopolitana pelleret̉ per conciliū ep̄oꝝ. Et de hocplene habes. jͣ. in titulo ſequēti. Ipſe Innocētiꝰſtatuit ieiuniū ſabbato celebrari. quia illa die dominus ih̓s iacuit in ſepulchro ⁊ apoſtoli credunt̉ieiunaſſe. de cōſe. diſt. iij. Sabbato. hoc tn̄ nunceſt in cōſilio nō p̄cepto. Decreuit ⁊ oſculuꝫ pacisdari in miſſa. Cōfirmauit etiā cōſtitutionē ſiricipape de cōtinentia clericoꝝ. diſt. lxxxij. capi. propoſuiſti. De aliena eccleſia ordinare clericū nullp̄ſumat: niſi eius ep̄s p̄cibus exoratus concederevoluerit. diſ. lxxj. ozimus pͥmus innocentioſucceſſit ⁊ duobꝰ annis ſedit. meſibus octo. diebꝰxxv. Hic cōſtituit vt cereus ſabbato ſancto in eccleſia benedicatur. Et vt ſeruus nō ordinet̉. Necclericus in taberna miniſtret. Rep̄hendit hic ordinationē ineptoꝝ ad clerū ⁊ inexpertoꝝ dicensFacit hoc nimia remiſſio cōſacerdotū noſtroꝝ.pompā multitudinis q̄runt ⁊ putāt ex hac turbaaliquid ſibi dignitatꝭ acquiri. Hinc paſſim numeroſa pluralitas: etiā in his locis vbi ſolitudo eſtreperit̉. dū parochias extendi cupiūt. aut quibꝰaliud p̄ſtare nō poſſunt diuinos largiunt̉ honores. qd̓ oportet diſtricti ſemꝑ eſſe iudicij. Raꝝ eſtem̄ omne qd̓ magnū eſt. diſt. lix. capi. ij.Capitulum .III.E niceno conciliodſub ꝯſtantino cōgregato ꝯͣ hereſim abIarrio introductā. Cū apud alexandriāpoſt achillā qui petro martyri vt dictū eſt ſupra.ſucceſſerat. Alexander ſaterdotiū ſuſcepiſſꝫ: quiapax noſtris ⁊ quies a ꝑſecutionibus erat. ⁊ eccl̓iscōfeſſoꝝ meritis gaudebat: ꝓſperitas eius domeſtica cōtentione turbat̉. Etem̄ vt inquit rufinusin hiſtoria eccleſiaſtica lib̓. x. p̄ſbyter quidā apudalexandriā noīe Arrius: ſpecie quidē religioſus:

ſed glorie ⁊ laudis ⁊ nouitatis improbe cupiduspraua quedā de fide xp̄i ꝓferre cepit: ⁊ a ſubſtantia patris filiū ſeparare. Predicabat em̄ vt aitHugo flor. filiū dei creatura eſſe: ⁊ ſpiritūſanctūab eo creatum. Addens etiā. Erat qn̄ nō erat. Etcū has faceret arrius int̓ patrē et filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄differentias. Alexander eiuſdē vrbis ep̄s eidē reſiſtebat: ſꝫ cū illū ab exitiabili errore reuocare nonpoſſet: expulit eū ab eccleſia ſancta. Ille ꝟo ꝯͣ eūſeditionē excitauit. Qd̓ audiens pius pͥnceps cōſtātinus. coadunari fecit ſanctā ſynodū apud niceam bithinie ciuitatē. Anno incarnationis dn̄i.cccxvj. Cōuenerūt qꝛ ibi. cccxviij. ep̄i. Et hec eſtpͥma ſynodus vniuerſalis. Iā vero filueſter defunctus fuerat ⁊ illi marcus ſucceſſerat. Marcoꝟo ſucceſſerat iulius qͥ tunc in apoſtolica ſede reſidebat. Uerū tn̄ ipſe huic nō interfuit ꝯcilio ꝓpt̓ſenectutꝭ imbecillitatē ſꝫ affuerūt ꝓ eo vitus ⁊ vincentius romane eccleſie p̄ſbyteri. Affuerūt etiamex apl̓icis ſedibꝰ. Macharius hieroſolimitanus⁊ euſtachius antiochenꝰ. ⁊ alexander alexandrinus: honorabiles patriarche. hec ille. Sed additUincē. ſpe. hiſto. li. xiiij. ꝙ inuenit̉ alibi ſilueſtrūinterfuiſſe dicto cōcilio. Nam in libro pontificaliſic legit̉. Tꝑibus ſilueſtri factū eſt ꝯciliū cuꝫ eiusprecepto in nicena bithinie. Et congregati ſunt.cccxviij. ep̄i qui fidē integrā catholicā expoſuer̄t⁊ arriū ac fotinū ⁊ ſabellium dānauerūt. Sed invrbe roma cōgregauit ipſe cum conſilio auguſticclxxvij. ep̄os. ⁊ iterū calixtū ⁊ p̄fatos hereticosdānauerūt. Ꝙ ſilueſter papa ex cōſilio cōſtantini cōgregauerit in vrbe. cclxxvij. ep̄os in quo cōcilio eadē hereſis dānata ſit: aſſerit idē euſebiusin croni. ſua. Sed ꝙ damaſus aſſerat in cromicaſua .i. pontificū ſynodū nicee cōgregatā ſub beato ſilueſtro papa: mirant̉ aliqui. Et diſ. xv. ca. x.ex verbis yſidori ⁊ gregorij ⁊ gelaſij dicitur. ꝙ dictum cōciliū nicenū fuit celebratū ſub cōſtantinoSed ſub quo papa nihil dicit̉. niſi ꝙ beda in lib̓.de tēporibus. dicit celebratā nicenā ſynodū tempore Iulij pape. diſt. xvj. Sextam. Sed in. §. ſequenti qui incipit. Prima dicit̉ tēpore Silueſtri Igit̉ vt ait rufinus vbi ſupͣ. Congregatis patribus in cōcilio diſcuſſis aſſertionibꝰ arrij. diutino multoqꝫ tractatu placuit omnibꝰ. ⁊ velut vnocunctoꝝ ore ⁊ corde decretū eſt: homouſion ſcribidebere .i. eiuſdē cū patre ſubſtātie filiū confiteri.Decē ⁊ ſeptē tunc ſoli fuiſſe dicunt̉ quibus fidesarrij magis placeret. quoꝝ ſex ſoli ſe patiunt̉ cūarrio expelli: reliqui vero vndecim conſilio interſe habito acquieſcunt ad ſcribendū manu ſua nōmente. Cuius ſimulationis actor p̄cipue fuit euſebius nichomedie ep̄s. Exemplū autem expoſitionis fidei illoꝝ qui ibi fuerūt catholici hoc eſt. Credimus in vnū deū patrē omnipotentē omniū viſibilium ⁊ inuiſibiliū factorē. Et in vnū dominūnoſtrū hieſum xp̄m filiū dei de patre natū vnigenitum: hoc eſt de ſubſtātia patris. Deū ex deo lumen ex lumine. Deū verū ex vero deo: natū nonfactū. Homouſion patri .i. eiuſdē cū patre ſubſtātie: per quē omnia facta ſunt. Qui ꝓpter nos: etꝓpter noſtrā ſalutē deſcendit de celis. ⁊ incarna-

a 4