Lec.80.

Cōiomali culpe ⁊ mali occaſionis in culpam inducentis. Malum enimpene minus malum eſt qͣꝫ culpa: qm̄ eſt culpe ordinatiuū. Exponit̉aūt a quibuſdā de malis pene indifferēter tam preſentibꝰ qͣꝫ futurꝭ.Uerum qꝛ nō expediret ẜm ſtatū lapſe nature: oēm penam tolliab homine: qm̄ ẜm Greg. Mala que hic patimur ad deum nos irecōpellunt. Ideo nō oramus vt omnes pene tꝑales nobis auferant̉in oēm euentum: ſed quatinus nobis impedimentum ſunt ad bo-num eternum. Unde petimus liberari ab omni malo a foris affli-gente: ad peccatum impellente: ⁊ ad bonum nō ꝓmouente. Ab om̄iquoqꝫ malo intus ex nobis orto: ab ignorantia ſciendoꝝ: infirmitate agendorum: puſillanimitate obſeruantie diuinoꝝ preceptorum:a tarditate bonorum: a pronitate malorum: a rebellione virium in-feriorum: a vana ſolicitudine temporaliū: a radicibus peſſimis viciorum. Amalis quoqꝫ futuris: purgatorij penis ⁊ eterne damnationis. ☞ Sequitur orōnis concluſio qua petitoꝝ optatur effi-cacia ⁊ confirmatio in verbo Amen. Eſt aūt amen dictio nec grecanec latina: ſed hebraica: nō interpretatiōe in latinum verſa propterauctoritatem ſermonis hebraici. Accipitur autem quandoqꝫ nomi-naliter: vt valet tantum .i. verus: ſic in Apocal̓. dicitur: Hoc dicitamen teſtis fidelis ⁊ verus. Quādoqꝫ verbaliter .i. fiat. Quandoqꝫaduerbialiter id eſt vere: hic accipitur verbaliter pro fiat. Ut autem(fiat) ſortiatur optatum effectum: orandum eſt vigilanter: nō tan-tum voce ſed magis mente. Nec ſit oratio nuda: ſed bonis operibꝰveſtita. Nec deſit diligentia faciendi quod ſe eſt: ad adquirendumpetita: ne dimiſſis vijs ad effectus petiti conſecutionē ordinatis: magis videamur deum tentare ſuperbi: qͣꝫ humiles petere ⁊ orare. Ultimam or̄onis petitionem populus reſpondendo dicit ⁊ rurſus ſa-cerdos concluſionem: dicens: Amen adiungit: vt ſic oratio cōnexe aſacerdote ⁊ populo effundatur.bera nos queſumusad bonum nonpromouētibusdomine ab omnibus malis.Anguſtijs ⁊ tribu-culpis vt per con-lationibus vt eas vintritionem ⁊ ſatiſfa-cere poſſimusctionem deleanturpreſentibus. etpreteritis.