Expoſitiore rem tm̄ ibi ſignificatā ⁊ non contentam: ſcꝫ mēbra corꝑis xp̄i my-ſtici: q̄ etiā miſtice offerunt̉ in hoc ſacr̄o: ⁊ ẜm hoc pōt hec clauſulatripl̓r exponi. Primo mō (ꝑ quē xp̄m oīa .i. panis vini ⁊ aque conſecratōis materiā valde ⁊ ſꝑ bonam creas ꝑ nature conſtitutionemſanctificas) per verbū ⁊ orōem (viuificas) ꝑ vitalem ꝯuerſionē:bn̄dicis ꝑ gr̄e exuberatōem: ⁊ preſtas nobis ꝑ liberaliſſimam largi-tionem. Scd̓o modo ſic (ꝑ quem) xp̄m (hec om̄ia) corpus etſanguinē (ſemper bona) qͣntum ad oēm ſpēm boni. Sunt quippebona vtilia: ad reformatōem vite labentis ſpūalis: honeſta ad rememorandū oꝑa ſalutis: delectabilia ad ꝓmouendū effectū intime deuotionis. Hec inqͣꝫ creas: ip̄a in ſacr̄m adducendo Sanctificas)ſacris velaminibꝰ obtegendo (viuificas) increate vite vniēdo (benedicis) ſpūalibus donis ⁊ beneficijs implendo (⁊ preſtas nobis)miſericorditer largiendo. Tercio mō ſic. (ꝑ quem xp̄m) tu patercuius eſt auctoritas maieſtatis oīa ſꝑ bona .i. oēs fideles in hͦ ſacr̄ofcatos: creas in natura bona ꝯſtituendo: ſanctificas a pctō purgādoviuificas gr̄a ⁊ virtutibꝰ ad vitā preꝑando: bn̄dicis viuificatos gl̓iacoronando. Et preſtas nobis: bona gr̄e ⁊ glorie: fine quibus nemoattingit ꝯſortiū btōꝝ. Si queris cum pr̄ nihil habet a filio: ſꝫ fili-us oīa a pr̄e: pr̄ aūt a ſeip̄o: cur d̓r creare. ſanctificare. viuificare. be-nedicere per filiū: ſicut alibi d̓r de filio: oīa per ip̄m facta ſūt. Reſpōdet̉ breuiter: pr̄ rōnabiliter oꝑatur per cognitōeꝫ oꝑatoꝝ ⁊ oꝑatōis.⁊ ita per ſapīam ⁊ artē: ⁊ qꝛ filiꝰ eſt ars ⁊ ſapīa genita pr̄is: nō ꝙ pat̓ꝯnogſcat aūt ſapiat formal̓r ſapīa genita q̄ eſt filiꝰ. ſed qꝛ in filio ge-nito a pr̄e per modū intellectꝰ: ⁊ vt verbū pr̄is tanqͣꝫ in ꝟbo genitorelucent velut in ſpeculo limpidiſſimo oīa a pr̄e ꝯgnita: ⁊ ꝑ ꝯſequēsoīa oꝑabilia. Iō d̓r creare ⁊c̄. ꝑ filiū: in qͦ relucēt ydee ⁊ rōnes oīm q̄creant̉. Et qꝛ pr̄ nedū ſcienter ſed ⁊ volūtarie oīa extra ſe producitvere dici pōt oīa ꝓducere per ſpm̄ ſctm̄: qͥ a pr̄e ꝓcedit ꝑ modum vo-luntatis: qꝛ per modū amoris. ☞ In illis tn̄ locutōibꝰ (per) nōdicit circūſtātiā cauſe inſtr̄alis. ſed idēptitatē pͥncipij ꝯſub̓alis: vn̄ cūd̓r: pr̄ agere/ per filiū vel ſpm̄ fctm̄: tantū valet: ac ſi diceret̉: pr̄ agitper filiū: ⁊ ſpm̄ ſctm̄. tanqͣꝫ per vnū ſibi ꝯſub̓ale pͥncipiū. Nā pat̓ agitformal̓r ſua eēntia: q̄ vna ⁊ eadē eſt in tribꝰ: ergo oēs tres agūt vnopͥncipio ⁊ ſunt vnū pͥncipiū: vnū agens: vnus creator: vnꝰ ſctīficatorvnꝰ btīficator. Ex alia tn̄ cauſa etiā d̓r oꝑari nr̄e ſalutꝭ oꝑa per fili-um: vtputa glorificare: ſanctificare: gratificare: bn̄dicere ⁊c̄. Quia filiꝰ qͥ ſolꝰ eſt incarnatꝰ: meruit nob̓ ſalutē ⁊ ideo qn̄ (per) d̓t circūſtātiā cauſe meritorie: tūc pr̄ oꝑat̉ opera nr̄e ſalutꝭ tantū per filiū: nonper ſe ip̄m: nec per ſpm̄ ſctm̄: qm̄ pater nō meruit: nec ſpūſſctūs ſꝫ ſo-lus filius. ☞ De ritu fuato in premiſſis qͣntum ad tunſionem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten