DominusvobiſcumSurſumcorda
Expoſitiodeclarat̉ ibi Uere dignum ⁊ iuſtum eſt. Tertio ꝯfeſſionis exhibiteacceptatio poſtulat̉. ibi. Cum qͥbꝰ ⁊ noſtras In excitatiōe ppl̓i adfidelem laudis ꝯfeſſionē premittit verbū ꝯſuete ſalutatōis. Scd̓oſubiungit exhortatōem altioris ꝓfectionis. Tertio attollit ad actū-gr̄arūactōis: q̄ eſt ꝯfeſſio diuine laudis. ☞ Circa primum ait.Dn̄s vobiſcū: optans aſſiſtentiā diuini adiutorij ad altiſſima ſacramenti miſteria angelice ꝑfectioni admiranda: nō curioſe diſcutiēdaſed cordis humilitate ſuſcipienda ac veneranda. Suſcipienda in cena ſpūali: in qͣ reficiendi ſunt pane viuo qͥ de celo deſcendit. Rn̄detaūt ppl̓s. Et cum ſpū tuo: optans vt que non niſi ſpūſſancti oꝑatōefieri pn̄t: eodem ſpū. ſacerdotis ſpm̄ ſubleuāte: ⁊ ſibi veniente: nedūſacramentaliter ſed ⁊ ſpūal̓r perficiant̉: qm̄ ſpūs eſt deus: ⁊ eos quiadorant eum: in ſpū ⁊ veritate oportet adorare. Ioh̓. 4. Maxīe aūtin hͦ ſacramēto in quo dn̄o teſte Ioh̓. 6. ſine ſpū caro nō ꝓdeſt quic-qͣꝫ: īmo plurimū nocet: qm̄ qͥ indigne manducat: licet carnē ſacramētaliter manducet: tn̄ qꝛ non ſpūal̓r māducat: iudiciū ſibi manducatnon dijudicans ſpūal̓r corpus dn̄i. i. Coꝝ. 11. Scd̓o audita hacrn̄ſione ad altiora ꝓficiſcendū hortat̉ ſacerdos dicens. Surſum corda. ſupple leuate: vt oīs cogitatio carnalis ac ſecularꝭ abſcedat. Necqͥcqͣꝫ animꝰ aliud qͣꝫ id ſolū cogitet qd̓ precat̉. Claudat̉ ꝯͣ aduerſari-um pectus: ſoli deo pateat. ẜm btm̄ Ciprianum.Intellectu veritatisSit ergo cor ſurſum Affectu charitatisUirtute ꝯuerſationisRectitudine intentionis.Intellectu veritatis: vt nihil carnale in ſacr̄o cogitet: ſed oīa altaeſſe intelligat: vt ꝙ in hͦ ſuꝑceleſti cibo ſumptus xp̄s dentibꝰ non diſcerpit̉: nec ſacramēti diuiſione diuidit̉: ſumptōe nō digerit̉: ſed manens integer ſumptus: nos ſibi incorꝑat: non nobis ip̄e incorꝑaturAffectu charitatis vt cor q̄ ſurſum ſunt ſapiat: nō q̄ ſuper terramSapiat inqͣꝫ nimiā patris dilectōem: qͣ vnigenitū ſuū nedū in pre-ciū redēptōis: ſed etiā in cibū ſpūalis nutritōis tradidit: qͦ nos vni-genitus ſibi incorꝑet: ac incorꝑatos: ad alta paterne domꝰ: vbi oēseterne vite abundant panibꝰ eleuando ꝑducat. Nemo em̄ aſcen-dit in celum: niſi qͥ de celo deſcendit filius hōis qui eſt in celo. Io. 3.Uirtute ꝯuerſatōis vt nr̄a ꝯuerſatio in celis ſit. Unde ⁊ ſaluato-rem nr̄m in hͦ ſacramento ventuꝝ expectamus: qͦ ad ſui imitatōemreformabit totū corpus noſtre actōis: ꝯfigurādo corꝑi claritatꝭ ſue-Surſum rectitudine intentōis: vt ſit oculus ſimplex ad deū: nōnoſip̄os: nec que nr̄a ſunt finaliter querēdo: ſed oīa in deū tanqͣꝫ infinem vltimū ⁊ optimū ordinando. Rn̄det aūt ppl̓s. Habemus