Carecuminorumcelebrans qͣꝫ ppl̓s cum deſiderio inuiſibilē ac gratioſum eius aduentum ſub ſacramenali ſpē deſideret. miſcd̓iam vēturi precet̉ Certusde ꝓmiſſione letet̉: cor in orōne effundat: pnīam agere non abnuat.De ſpe venie gaudeat: doctrinā veritatis intente audiat: ꝯfiteat̉ conſtanter fidem. ip̄amqꝫ moribus adornare ꝓponat: vt grām ſacramētalem percipiat. Hec de pͥma particula partis prime breuiter ꝯme-morata ſufficiant q̄ ꝑ allego. ias latius extendi poſſunt.☞ Secunda pars miſſe catecuminoꝝ.Ecunda pars qua mateLectio. 16ria aptat̉ ad ꝯſecratōem. Hec ab ōffertorio incipit: et inpreatione ꝯcludit̉. Ante offertoriū ppl̓s ſalutatur: ꝑdn̄s vobiſcū: qd̓ prius bis factū eſt: Primo poſt introitū an̄ orōemDominusvt cum eis ſit dn̄s ad deſiderij aduentus xp̄i ꝯpletōem. Scd̓o antevobiſcumeuangeliū vt cū eis ſit dn̄s ad ſalutaris inſtructōis ꝑfectōem. Mō⁊ tertio ſalutat̉ ppl̓s vt cū eis ſit dn̄s ad offerendoꝝ placitā acceptationem. Idip̄m reſpondens ppl̓s imprecat̉ celebranti: vt ſcꝫ dn̄s ſitcum ſpū ſuo: ad ſpūalem miniſterij ſui executionē. ☞ Salutationē ſequit̉ exhortatio ad orandū: cum celebrās d̓t Oremus.Ueꝝ prius qͣꝫ ſubdat̉ or̄o que ſecreta dr̄: ſequit̉ antiphona quā cle-rus canit: ſub qͣ fiunt oblationes. Nedū a celebrante ſacerdote: ſed Oremusetiam a ppl̓o circūſtāte: ⁊ ideo antipho: illa offerēda vel offertorium Antiphonanōiat̉. Sunt aūt tria offerenda: ſcꝫ ip̄a met perſona. Scd̓o exte-riora dona. Tertio panis ⁊ vinū q̄ ſunt ſacrificio neceſſaria Primaoblatio eſt oīm: ppl̓i ſcꝫ circūſtantis ⁊ p̄ſpyteri celebrantis. Nā oīs Oblatioxp̄ianus officiū miſſe aſſiſtens: offerre debet ſeip̄m oblatōem ſpiri-tualē deo: actu vel habitu. Per promptā ⁊ obedientē ſue volunta-tis voluntati diuine ſubiectionem: qua ſꝑ ex animo dicere poſſit adpatrem. non mea ſed tua volūtas fiat. Sine hac ſpūali oblationeexterior oblatio deo accepta nō eſt. Dicēte ſcrip̄tura. reſpexit dn̄s adAbel: ⁊ ad munera eiꝰ Gen̄. 4. Quia niſi arbor bōa fuerit (Math̓.7.) fructū bonum facere nequit. Uoluntas vero arbor eſt et radixoperis noſtri: boni ⁊ mali. Neceſſe eſt ergo primo facere arborē bonam per ſpūalem voluntatis oblatōem: vt opera eius reddant̉ deoaccepta. ☞ Secunda oblatio: donoꝝ exterioꝝ ad miniſtri ſu-ſtentationē: paupeꝝ ꝯſolatōem: ac cultus diuini ꝯſeruatōem ⁊ am-pliatōeꝫ a ppl̓o facta ex v.t. ortum habet ⁊ deo grata eſt. Qn̄ vero debita ſit: ⁊ de qͥbus bonis facienda require ſatꝭ late. lec. 16. pꝰ pͥncipiūTertia oblatio eſt adaptatio materie ꝯſecrāde Pāis ſcꝫ et vinipreſentatio: ⁊ per ſacerdotē acceptatio: eiuſqꝫ preꝑatio ad ꝯſecrandū⁊ ſacrificandū: ⁊ hec ſolius eſt celebrātis. Et hic quidem incipiunt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten