Lectio. 6Lectio. 7
pliciter neceſſaria ad ꝯſecratōem. Quibꝰ dericientibꝰ nō fieret con-ſecratio: id eſt panis in corpus xp̄i ⁊ vini in ſanguinē conuerſio. Ali-qua requirunt̉ de congruo. Quibꝰ nō exiſtentibꝰ: licet nō impediat̉ꝯſecratōis effectꝰ qͥ eſt ꝯuerſio pāis ⁊ vin in corpus ⁊ ſanguinē xp̄iimpedit̉ tn̄ fructꝰ: eo ꝙ inordinate ⁊ indigne ꝯſecrat̉ ⁊ ſumitur.☞ Ex parte ſacramenti quedā requirunt̉ de neceſſitate: vt mate-ria ⁊ forma. Quedā de ꝯgruitate: vt puritas materie ⁊ mundicia etazyma. Atqꝫ aque cōmixtio quantū ad ꝯſecratōem vini. de qͥbus poſterius ſuis locis tractabitur.Capitulum ſcd̓m Que requiruntur ad con-ſecrationem ex parte miniſtri.X parte miniſtri de neceſſitate reqͥrunt̉: ptās ordinis: facultas ẜmonis: integritas intentōis. ☞ Ptās ordinis dat̉ in collatiōe ordīsſacerdotalis: dū ep̄s aliquē ordinādo in preſpyteꝝ tradens ei calicēcū patena: inſuſo vino aqua mixto ⁊ pane ſuppoſito d̓t. Accipe poteſtatē celebrādi ꝓ viuis ⁊ mortuis ⁊c̄. Un̄ ptꝫ ꝙ nullus qͥ non eſt ſacerdos celebrare pōt .i. eucariſtiā ꝯficere. lꝫ oīa ageret. intentōe. ver-bis ⁊ geſtis. q̄ ſacerdos conſecrās agit. vn̄ nec angeli. nec mulieres.nee laici ꝯſecrare pn̄t. Reqͥrit̉ ſcd̓o facultas ẜmōis. vt ſcꝫ ſacerdospoſſit diſtincte ꝓferre v̓ba ꝯſecratōis. Un̄ muti ⁊ elingues cōſecrarenō pn̄t. qͣnta aūt diſtinctio verboꝝ in ſua ꝓlatōe requirat̉: infra dicetur cū de forma diſſeret̉. Requirit̉ tertio intentio integra vt ſcꝫſacerdos habeat intentōem virtualē faciēdi illd̓ qd̓ eccl̓ia intendit .i.ꝙ intēdat: ꝙ ꝑ actū ꝯſecratōis ſue id fiat in materia pāͣis ⁊ vini: qd̓eccl̓ia intēdit. etiā ſi nō credat aliqͥd fieri. Un̄ ad ꝯſecratōem nō requirit̉ fides ſacerdotis: qͥppe hereticꝰ preſbr̄ ſeruans formā eccieſiecū intentōe predicta ⁊ debita materia: ſi attēptat vere cōſecrat̉. de-in expoſitōe canonis Lec. σ. late. ☞ Non aūt reqͥrit̉ intētio actualis in toto miſſe officio vt ſcꝫ in oībꝰ ibi agendis. ⁊ ꝓf erendis actua-liter intendat facere qd̓ eccl̓ia intendit ibi fieri: ſed ſufficit virtualis.Hoc ē ꝙ in pͥncipio officij: ſiue cū celebrarē ꝓpōit: intēdat actualitercelebrare: ⁊ hoc agere qd̓ eccl̓ia intēdit: ⁊ in virtute illiꝰ intentōis ꝓ-cedat ad celebrandū ⁊ agendū ea q̄ ad officiū requirūt̉. etiā ſi poſteanō cogitet actualiter de cōuerſiōe panis ⁊ vini in corpus ⁊ ſangui-nem xp̄i: dūmodo nō interuenit intētio ꝯͣria. Un̄ oīa ſequentia agitin ꝟtute pͥme intentōis: q̄ nō ageret ſi pͥma intentio actualis nō pre-ceſſiſſet. De quo latius vbi ſupra Lec. 6. ☞ De ꝯgruitate vero exparte miniſtri requirunt̉ duo in genere: ad ordinate ꝯſecrandum.