ſed oporbet mori Tunc irata mulier obtulit dijs munera viliſſimapro donis optimis ⁊ receſſit ⁊ peperit pueruꝫ videlicet mōſtrū hn̄sfaciem ſymee. ⁊ brachia ⁊ pedes ſicut auca ⁊ oculoˢ in capite. Ita ſpiritualiter per iſtam mulierem nota corpus humanum qd̓ geīt puerum id eſt animam Cui pater dedit pulcritudinē. filius fortitudīeꝫſpirituſſanctus honoris pleītudine. quia digniſſima creatura Sedmiſer homo non eſt contentus etnon poteſt habere vitam perpetuam in hoc mundo. ſed oportet eummori ¶ Offert deo pro proſperitateſuperbiam pro fortitudine auariciam. pro honore ⁊ dignitate luxuriam. Et hoc probat dauid in psͣ.dicens. Auerterunt ſe ⁊ non ſeruauerunt pactum ideo mutabis eoꝫ⁊ mutabuntur. Et ſic patet pͥmuꝫꝙ de bonis nature debemus redde̓rationem deo tempore mortis Et ſibene expendimus illa bona fortitutudinem pulcritudinem agilitatēſubtilitatem eo melius habemuſEt ſi male. appae̓bimꝰ quaſi ſimeaSecundo dico ꝙ oportꝫ nos redde̓rationem de bonis gratie que ſūtſapiētia. ītellectꝰ. ſcientia ꝯſilij. Etillud bonū datur ẜm donacōes xp̄iVnde dicit apl̓s. dedit aliquibꝰſcīam. ſicut ſalomo qui fuit ſapiētiſſimus virorum. dat aliqͥbꝰ ſciaꝫin oꝑando ſubtilia edificia dat aliquibꝰ ſcīam magni intellectꝰ dataliquibꝰ grāꝫ ſubtilis conſilij Vn̄dicit ideꝫ. diuidit ſingulis ſic̄ vultEtid̓ grās egit paulus deo de hudatis dicēs. Grā dei ſum id qd̓ ſuꝫ⁊ grā eiꝰ in me vacua non fuit: inme ſemꝑ manens Et iſtud donuꝫē optimū bonū qd̓ pōt nobis dari⁊ precellit donū nature. Et ſemperhec dona dat nobis ſi petimꝰ eū etſi ſumꝰ digni gratia ſpūs ſancti vtma luꝫ vitemꝰ ⁊ bonum opere mur⁊ bona cogitemus. Vnde apoſtolus. Non ſumus ſufficiētes aliqͥdcogitare quaſi ex nobis. ſed ſufficientia noſtra ex deo ē. Et ideo ad illud bonū d̓ine gratie debemus cornr̄m p̄parare ſic̄ dicit ꝓpheta amoꝫPreꝑate corda veſtrͣ Nā ſepe mittit nobis illud donuꝫ gratie ⁊ mīede celo. Et cū inuenit corda nr̄a immunda nō venit ad nos. ſed r̓uertitur ad deum Huiꝰ legimꝰ figurāin gen̄. Noe em̄ erat in archa ⁊ extra archam fuit diluuiuꝫ ſuꝑ oēꝫterram ⁊ noe aperuit feneſtram etemiſit columbam hinc ⁊ inde. tandem feſſa queſiuit vbi ſederet ⁊ nōīuenit locū ⁊ noluit ſede̓ ſuꝑ cadauera ſic̄ coruꝰ fecit. idb reuerſa eſtad noe ī archā Ita ſpūalit̓ patermittit nobis de celo gram ſāctiſpiritꝰ velut colūbam albā. Vn̄ dicitIoh̓s in euāgelio Spūſſanctꝰ ī colūbe ſpecie viſus eſt Et diluuiū peccatorum mundat iam ſuꝑ vniuerſā terrama. hoīes. Et ideo non ſedꝫſuꝑ cadauera .i. corda putrida. Iōgra ſpūſſancti reuertitur ī arcamet̓nitatis Et iſta colūba ſemꝑ voo. 2