lat Sed pauti ſunt digni. vt re qͣeſcat ſuꝑ eos. Et ideo de bonis gratie oporbet nos reddere racōnem q̄ſunt ſapiētia. ſciētia. intellectꝰ. cōſilium. ⁊ ſic ptꝫ ſcd̓m membrum.Tertio dico ꝙ nos oportꝫ reddererationē de bonis ſubſtātie que ſūtdiuicie in rebꝰ in auro ⁊ argento ⁊in poſſeſſionibus temporalibꝰ vtdomꝰ boues ⁊ oues. dicit enim ꝑsOīa ſb̓ieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ ouēs ⁊boues vnniuerſas inſuꝑ ⁊ pecoa̓ capi. de illis debemꝰ eſſe ſic̄ boni diſpenſatores. vt non expendamꝰ eainutiliter. ſꝫ debemꝰ pauperibꝰ partē ꝓpt̓ deū tribuere qͥ nob̓ hec deditSꝫ multi ſunt qͥ ꝯgregāt ꝑ vſurā ⁊rapma ⁊ nulli pauperi dat parteꝫ⁊ illi offendūt deuꝫ a qͦ oīa habētVnde legimꝰ figurā pͥmi Regū. ij.Dauid fuit in deſerto cares cibo ⁊miſit pueros ⁊ nuncios ad nabaldinitem. ⁊ petiuit vt ſibi ſubueniret qꝛ oīa que hēret ab ipſo hēret.qꝛ fuit dn̄s ſuꝰ Sed nabaldurꝰ domino ſuo dauid panem negauit ⁊riūcios remiſit vacuos Et ido iratꝰdauid ꝓmiſit ꝙ vellet ipſum occidere exquo noluit ſibi ſb̓uenie̓ deillo bono quodhabuit ab eo. Itaſpūaliter om̄a boͣ que habemꝰ veluti res tēporales habemus a deotaꝙͣ a dn̄o ⁊ mittit nob̓ quotidienuncios ſuos vel ẜuos ſuos ⁊ religioſos mēdicantes ⁊ ſuos pauperes taſiꝙͣ ꝓprios filios. Qui illos gͦnecant ⁊ ad xp̄m vacuos mittunttunc eis iraſcitur ⁊ promittit deusefernaꝫ mortem. Vnde ait Math̓Qd̓ vni ex minimis meis feciſtismihi feciſtis Ite maledicti in ignēeternum ⁊cͣ. Et ideo cogitemus adred̓dendum rationem vt poſt mortem ſecuri ſtemus. ⁊ ſic patet tertium. Quartō dico ꝙ oportet nosred̓dere rationem de boniſ glorie q̄nobis ꝓmiſit vt illa nō amittamꝰVnde in psͣ. Credo videre bona dn̄in terra viuentium. et iſta bona celeſtis glorie amittimꝰ ꝑ peccata: ⁊ac qͦrimuſ ꝑ bona opera. Ecci. xxix.Qui potuit tranſgredi ⁊ nō eſt trāſgreſſus face̓ mala ⁊ non fecit. Iōſtabilita ſunt bona illius ⁊ boͣ opera eiꝰ laudāt oēs angeli ⁊ oīs eccaſāctoꝝ. Et illa amittimꝰ ꝑ pcta. recuꝑamus in pͥma. Ita ꝙ nobis dominꝰ r̓ſtituat oīa vt patet ī figuragen̄. xxviij. Ioſeph ea̓t cū fratribꝰet queſiuit eſcam vt ꝯſolaret̉ eos⁊ portaret eis ad cōmedendum: ſꝫfratres ſui reddebāt mala ꝓ boīsmale f̓ractantes eum. ⁊ vendēteseum: ⁊ poſtea factus eſt dominuſmagnus ſuper omnē regnū egipciorum. Et fratreſ ſui venerunt ⁊ ſehumiliauerunt ⁊ adorauerūt ⁊ rogauerunt eū vt paſceret illos Ip̄evero videns eorum humilitateꝫ dimiſit oēs inuidias ⁊ dedit eis ī regno ſuo multa bona ⁊ poſſeſſiones⁊ omnia que deſiderabant Ita ſpiritualiter dominꝰ noſter queſiuitnos in hoc mundo trigintatribuſannis ⁊ multa bona celeſtia nob̓contulit in ſanando ⁊ redimendo.