tem nitit̉ adimplere. Unde Ioh̓. viij.Uos ex patre diabolo eſtis ⁊ volūtatem eius vultꝭ ꝑficere. voluntas autēdiaboli eſt vt iracundus hic viuat cūſuis in diſcordia in mundo ſicut ipſeviuit cum ſuis in inferno. ¶ Quartovalet ad deteſtationē hoc ꝙ ira nocetipſi homini multū. Primo nocet ī corpore quod debilitat̉: vt patetⁱ quia hōiracundus erit pallidus in facie ⁊ q̇nqꝫ tranſmutat̉ in toto corꝑe ꝙ qͥn̄qꝫ ꝑduos vel tres dies nunqͣꝫ poteſt integͣliter vires ſuas recuꝑare. Itē minuitdies ⁊ vitā ipſiꝰ hoīs. Vnde Ecc̄i. xxxZelus ⁊ iracūdia minuūt dies. hͦ patꝫin cane qͥ eſt aīal iracundū ⁊ ideo breuis vitę. Item excęcat hominē in ratīone. Vnde Catho. Ira impedit aīmne poſſit cernere verū. Ipſe enim diabolus ſimilis eſt coruo qui veniēs adcadauer pͥmo currit ad oculū. Sic diabolus vult hominē pͥmo ꝑ iram excęcare: ſciēs ꝙ poſtea p̨̄cipitare poſſit eūin foueam peccati ad voluntatē ſuamUnde in vitiſpatrū dixit quidā ſeniorQuādo operiunt̉ oculi animal̓ tunccircuit ad molendum alioquī nō ambulat in circūitum molę. Sic diabolꝰſi operuerit oculos mentꝭ per iracūdiam: in omne peccatuꝫ hominē poſtmodum leuiter proijciet. Vnde iracūdiaeſt ianua omniū vitiorum. ¶ Quītovalet ad deteſtationē huiꝰ vitij hͦ ꝙ iranocet animę omnia bona ei auferēdo⁊ omnia mala ei introducendo. Quiiraſcitur proximo captus tenet̉ a diabolo. ⁊ ſcire debet ꝙ diabolus morteꝫeius ſitit ſemper ⁊ affectat. Mira inſania iracundoꝝ patet ex hoc ꝙ non habent niſi amaritudinem. ⁊ illam pręponunt deo et eius regno: qꝛ ꝑ iracūdiāperdunt ſuas ꝓprias anīas. Sicut patientes ſeipſos ſeruant: ſic impatiētes
ſeipſos perdunt. Unde in euangelioIn patientia veſtra poſſidebitꝭ anīasveſtras. Vnde etiam Salomō ꝓuer.xix. Qui impatiens eſt ſuſtinebit damnum .ſ. non ſolum corporꝭ ſed etiā aīę.Unde exemplū Legit̉ ꝙ quędam virgo fuit multum caſta ⁊ inſuper habuit plura bona exercitia in ſe: ſꝫ erat valde iracunda ⁊ impatiens. Tunc angelus miſſus ad eam dixit. impatientiatua impedit ſalutem tuā: ⁊ mortificatomnia bona opera tua. ⁊ niſi te emendauerꝭ in futuro: ęternaliter damnaberꝭ. Quę ex verbis angeli compuctaſe emendauit: ⁊ poſtmodum vitam inbono finiuit.¶ Ira octo modis cōmmittitur.Equitur declaratio illiꝰ quado ira eſt bona ⁊ licita ⁊ quado peccatum veniale ⁊ quando pctm̄ mortale. Pro quo ſcienduꝫꝙ ira octo modis fit. Primo ſuꝑ peccatum ꝓprium: ⁊ ſuper peccatum prorimi .ſ. ꝙ homo iraſcitur in hoc ꝙ deꝰoffenditur: ⁊ talis ira eſt bona ⁊ licita⁊ laudabilis. Vnde Psͣ. Iraſcimini⁊ nolite peccare. Un̄ Eccleſiaſtes. vij.Melior eſt ira riſu: quia per triſtitiamvultus corrigitur ⁊ animus delinquētis: quia quilibet debet corrigere ⁊ ammonere frat̓na dilectione delinquentes: qꝛ ad hͦ tenetur quilibet ſub pręcepto. Contra quod faciūt adulatoresqui rident ⁊ laudant mala in ꝓximis:que ſunt contra honorē dei et ſaluteꝫanimarum. Et tales faciunt ſe participes omniū illorum maloꝝ q̨̄ in proximis adulādo laudant. Et tales adulatores ſūt pręcones diaboli. quia ligātpeccatores ⁊ malefactores in peccatisſuis cum adulationibus ſuis. ſicut p̨̄cones mundi ligant malefactores tradendo eos iudici. Un̄ btūs Auguſti.