Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ertinacia etiā ē filia ſuꝑbię.Ep De qͣ vidēdū ē quō ſit pctm̄mortale. Rn̄deo ẜm Richardn̄. Ꝙ ꝑ tinacia nihil eſt niſi cū in nr̄aſentētia ꝯͣ cōſilia alioꝝ imprudēter ꝑſiſtimus. Hoc an̄t ẜm Her. de ſchilditꝫ pōt cōtingi dupliciter. Primo īdefenſionē peccati vel erroris. ⁊ ſi taliserror ſit pctm̄ mortale: nō ē dubiū qͥnꝑtinacia hoc defendēs ſit mortale peccatū. Scd̓o ꝙ ſit ꝑtinacia ī volendoalios vincere. qꝛ ſicut dicit Iſid̓. ī li.iiij. ethimo. ꝑtinax dicit̉ eo ꝙ in ꝓpoſito ſuo vſqꝫ ad victoriā ꝑſeueret. Un̄patꝫ ꝙ ꝑtinacia ſemꝑ ē pctm̄ mortaleex genere ſuo. ſꝫ ſentētia tn̄ in qͣ vincere vellet poſſet eē vel nō mala vel vereſimilis ⁊ tūc poſſet eē ſine pctō mortaliSi enī bona eēt ſentētia vel certa: tūcnō eēt ꝑtinacia ſꝫ ꝑſeueratia. Si autēdubia et ſi non falſa vel vereſimilis. ꝯͣſentētias tn̄ alioꝝ imprudēter ꝑſiſtere in ea vitioſū eſt. De diſcordia.Iſcordia opponit̉ ꝯcordię q̨̄Yd Na charitate cauſat̉. Diſcordia aūt ē pctm̄ inqͣꝫtū hmōiꝯcordię ꝯtrariat̉. Pōt aūt ipſa ꝯcordia tolli ꝑ diſcordiaꝫ duplicit̓. Unomodo ꝑ ſe ſcꝫ qn̄ ſciēter ⁊ ex intētionealiqͥs diſſentit a bono diuino. vel a bono ꝓximi in quo tenet̉ cōſentire. hoc ēpctm̄ mortale ex ſuo genere ꝓpter cōtrarietatē ad charitateꝫ. Vnde dicitBern̄. Sicut ī pace factꝰ eſt locꝰ dn̄i:ſic in diſcordia locū fieri diabolo manifeſtū eſt. Diabolo aūt nō fit locꝰ niſi ꝑ mortale pctm̄. Alio modo ꝑ accidens pōt tolli cōcordia. Un̄ cū intentio aliquoꝝ ē ad aliqd̓ bonū qd̓ pertinet ad honorē vel ad vtilitate ꝓximi: ⁊in hoc fixi ſūt ꝙ vterqꝫ bene intēdit: etpoſſūt cōcurrere plura media ad hͦ bo-

nū ꝑſequendū. vt vnꝰ illoꝝ eſtimat hͦmediū meliꝰ vel hac viā. Aliꝰ aūt aliud mediū ⁊ aliā viā. ⁊ tūc diſcordia ēp̨̄ter intētionē. ⁊ ē ꝑ accidēs. qꝛ amboad bonū finē intēdūt. ⁊ nō ē pctm̄. qꝛnō repugnat charitati. qꝛ diuerſitasopinionū nō diſſoluit charitatē directe. Sciēdū tn̄ ꝙ diſcordia qn̄qꝫ ēde pctō vniꝰ ipſoꝝ q̄ diſcordāt cū aliꝰvult vere bonū cui alter ſciēter reſiſtit.Et cū hͦ male intēdit. Quādoqꝫ autēex pctō vtriuſqꝫ: puta cum vterqꝫ diſſentit a bono alterius. ⁊ vterqꝫ inordinate diligit bonum ꝓprium. De p̨̄ſumptione nouitatū.Reſūptio nouītatū ē etiaꝫ fi aap Olia inanis gl̓ię. ⁊ orit̉ exſupbia. qꝛ iſte q̄ vult honoreꝫ abhoībꝰ: inuenit modū nouū ⁊ ſingularem ⁊ rarū in quo hoīes poſſūt mirariUerbi gr̄a. ſicut ī cātando ī choricando ī veſtitu ī ſuꝑbe incedendo. ⁊ ſic dealijs. Quęrit̉ vtrū p̨̄ſumptio nouitatum ſit peccatū mortale? Reſpōdeoẜm Hermannū de ſchilditꝫ. Ꝙ p̨̄ſumptio nouitatū pōt eē in indebita p̨̄ſūptione ⁊ vſurpatiōe aliquoꝝ q̨̄ ſūt inveſtitu vel ī ornatū vel ī chorizādo velfraudē ꝓximo faciendo. ⁊ ſic de alijs.Et qn̄ talia aſcēdūt ad ꝑniciem. ⁊ admalū exēplū in moribꝰ bonis ſunt magna peccata mortalia. Sicut qͥ īueniunt modos nouos incidēdi ī veſtibꝰta viris qͣꝫ fęminis. vnde carnales cōcupiſcētię ad peccata carnalia ampliꝰꝓuocēt̉. Sicut ꝙ fęmīę vadūt nimisdiſcooꝑtę. ſicut vſqꝫ ad mamillas. etviri vſqꝫ ad nates. ⁊ ml̓ta hmōi per q̨̄multi gͣuiter ſolēt peccare. Sil̓iter inreligiōe qͥ ꝯtra regulā ⁊ ſtatuta ſui ordinis inuenirēt nouitates ad viuēdūdiſſolutē. ī habitu vel ī inceſſu vel nimis delicate in victu poſſent nōnunqͣꝫ