De ſuperbiaXIII
cultis ⁊ in aꝑtis: ſꝫ nō in intētiōe. Cōtra qd̓ dicit Gregꝰ ī moral̓. Omne bonū qd̓ agimꝰ ꝑ intētionē ſemꝑ ad cęleſtia leuemꝰ. ¶ Tertia ſpēs ē cū aliqͥsminorē hypocriſim relinqͥt: vt ī maiori ⁊ ſubtiliori ꝑmaneat. vt cū aliqͥs reqͥſitus an ieiunet dicit deꝰ ſcit. vt dicatur hypocrita nō eſſe. Et in iſta ſpecienō p̨̄tendit̉ bonitas intētiōis. In prima multum occultatur diabolus. Inſcd̓a magis. In tertia maxime.¶ Hypocriſis qn̄ eſt pctm̄ mortale.Uęrit̉ qͦt modis hypocriſisUſit: ⁊ qn̄ ſit mortale ⁊ qn̄ non?Rn̄deo ꝙ hypocriſis fit multis modis. Primo qn̄ qͥs oſtēdit ſanctitatē qua nec hꝫ nec hr̄e curat. ſꝫ tm̄vt ſanctꝰ reputet̉. Sic ẜm Tho. ſe. ſe. qͥcxi. ē pctm̄ mortale. qꝛ nullꝰ totalit̓ pͥuatur ſanctitate niſi ꝑ pctm̄ mortale.Un̄ dic̄ Augꝰ ſuper psͣ. lxiij. Sil̓ataeqͥtas nō ē eqͥtas: ſꝫ duplex iniquitas.Ex qͦ patꝫ ꝙ in hypocriſi tali ē duplexpctm̄ ſcꝫ iniqͥtas. qꝛ occulte iniqͥ ⁊ mali ſūt. Et falſitas: qꝛ fingūt ⁊ mētiūt̉ ſeeſſe ſanctos ⁊ nō ſunt. Un̄ Hieroꝰ inepl̓a. Duplicꝭ pctī reꝰ es nō hr̄e qd̓ crederis ⁊ qd̓ nō hūeris ſil̓are. Un̄ etiaꝫxij. q. j. ī capl̓o. Nolo. d̓r: Ꝙ lꝫ hypocrita viuat corꝑalit̓ mortuꝰ tn̄ ē ſpūalit̓.Scd̓o ſi ſanctitatē oſtēdit vt falſaꝫdoctrinā ſcꝫ hęreſim ſemīare poſſit. talis peccat mortalit̓. ⁊ facit ꝯͣ deū ⁊ ꝯͣ ſalutē ꝓximi. ⁊ talis ſil̓atio ſanctitatis ēcōis hęreticis. qꝛ hęretici multū ieiunāt: ⁊ genuflexiones lōgas faciūt: vtſic hoīes decipiat vt ſuis falſis doctrinis credāt. ¶ Tertio ſi oſtēdit ſanctitatē ꝓpterea vt poſſit ſibi eccleſiaſticādignitatē acqͥrere ad quaꝫ tn̄ indignꝰē talis etiā gͣuiter deū offendit. UndeBern̄. ſuꝑmiſſus ē. O frēs quotienshoībꝰ p̨̄eſſe deſidero: totiēs deū meuꝫ
offendo. p̨̄ire ꝯtēdo: ⁊ vere non ſapioquę dei ſūt. Un̄ Augꝰ ī li. de doc. xp̄i.Cū hō illis qͥ naturalit̓ ſūt ſibi pares(hͦ ē hoībꝰ) dn̄ari affectat. ītollerabil̓qͥdē ſuꝑbia ē. ¶ Quarto ſi oſtēdit ſāctitatē vt iniuſte acquirat q̨̄cūqꝫ bonatꝑalia: in quibꝰ finem cōſtituit. hͦ ẜmHer. de ſchilditꝫ ē peccatū mortale.Qd̓ etiā ſic ptꝫ. qͣꝫuis talis ſibi nō q̨̄rit honorē ⁊ eccleſiaſticā dignitatē vtambitioſi. nec q̨̄rit falſam doctrina ſeminare vt hęretici. ſꝫ tn̄ q̨̄rit tꝑalē ſubſtātia ꝯgregare. Ideo auarꝰ eſt. ⁊ auaro nihil ē ſceleſtiꝰ. Un̄. Augꝰ. Auarusunteqͣꝫ lucret̉ ſeipſum perdit. ⁊ anteqͣꝫaliquid capiat capiat̉. Un̄ etiā Chryſo. ſuꝑ Mat. Qui pecunię ſeruit et p̨̄ſentibus compedibus cōſtringit̉ ⁊ futuris. ¶ Quinto ſi quis oſtendit ſanctitatem fictam et in ipſa fictione delectatur cum alias nullū malum p̨̄tēditde quo dicit Ariſto. iij. Ethic̄. Ꝙ talismagis videt̉ vanꝰ qͣꝫ malꝰ. Tunc ẜmHerma. de ſchilditꝫ pōt eſſe peccatūveniale. ¶ Sexto ſi qͥs ſimulat ſanctitatem quam libenter haberet: credo ꝙnon peccet mortaliter. ¶ Septimo ſiqͥs ſimulat ſanctitatē occultando ſuūpeccatum ne alij ſcandalicent̉. Et ẜmTho. ſe. ſe. poteſt fieri laudabiliter vtaliquis occultet peccatum ſuū ne alijex hoc ſcandalicent̉. quia vę homini ꝑquē fit ſcandaluꝫ. ¶ Octauo cū quisad honorem dei ⁊ ꝓximorū ędificatioonem ſimulat ſanctitatem. vt quandoaliquis bonus religioſus maiorem cōpoſitionem oſtendit coram extraneis.vt ipſi magis ędificent̉. iſte nō peccatſed meret̉. Un̄ Mat. v. Sic luceat luxvr̄a corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vr̄a bo⁊ glo. p. v. qui in cęlis eſt.¶ De pertinacia.