randū me. Illo vero cū alijs aſtantibꝰorante liberatus ē. Sed nec ſic impleuit ꝓmiſſum. ⁊ ecce iterum incepit clamare petēs oratiōes dicēſ: Ecce ignisoccupat me ad deuoranduꝫ me. Sedtunc iterū liberatus ad orationes nōimplebat ꝓmiſſum. Et ecce ſubito factus in extaſi ⁊ raptus ad iudiciuꝫ: audiuit ſententiaꝫ cōtra ſe ferri danationis: ⁊ rediēs ad ſe ait: Ecce duo dęmones ferunt ſartaginē magnā vt frigarin ea in ęternū. ⁊ tangēs cucullā prioris dicebat: Non inſanio. ſed ſicut verum eſt ꝙ hoc eſt cuculla: ita veruꝫ eſtqd̓ dico. Sed cuꝫ hęc diceret ceciditde ſartagine vna gutta ſuꝑ manū eiꝰq̨̄ deuorauit carnē vſqꝫ ad oſſa. Et aitmodo ſaltem credite. Ecce nūc dęmones ꝓijciunt me in ſartaginē. ⁊ hęc dicens expirauit. Inſuper ęterna dei viſione carebūt ⁊ ſocietate oīuꝫ electoꝝ.Unde Chryſo. in ẜmone. Excludi abonis ęternis: ⁊ alienū effici ab his q̨̄p̨̄parata ſunt ſanctis tatum cruciatuꝫ⁊ tantū dolorē infert: vt ſi nulla extrinſecus pęna torqueret: hͨ ſola ſufficeretScd̓o peccatum nocet his qui ſūtī purgatorio ꝑ ſuffragiarū diminutionem. quia hos qui ſūt ī purgatorionon poſſunt peccatores iuuare tam efficaciter ſicut ſi eſſent in gratia. Quęritur vtrū ſuffragia facta ꝑ miniſtrosmalos ꝓſint defunctꝭ? Reſpōdeo ẜmTho. ſupra. iiij. di. xlv. Suffragia permalum miniſtrū fiunt tripliciter. Primo fiūt ex ꝓprio motu ipſius miniſtri⁊ ſic nō ꝓſunt eis. Quia quicqͥd orauerit vel fecerit ꝓ animabꝰ ꝑ ſe loquēdo non ꝓdeſt eis. dūmodo eſt in peccato mortali niſi ex cōſequente ⁊ ꝑ accidens ſcꝫ inqͣꝫtum ꝑ elemoſynaꝫ mali hominis pauperes excitati orant ꝓdefunctis et hęc oratio ꝓdeſt eis. Se-
cundo modo poſſunt fieri vt per miniſtrum publicum dei vel totius eccleſieſicut quādo ſacerdos celebrat miſſaꝫvel exequias mortuorū in eccleſia. ⁊ qꝛiſte intelligitur facere ſub cuius nomine. ſiue ſub cuius vice fit: inde ē ꝙ ſuffragia talis ſacerdotis qͣꝫuis ſit peccator: ꝓſunt defunctꝭ. Tertio modo poſſunt fieri per malum miniſtrum vt perminiſtrum priuatum ſcilicet alicuiuspͥuatę ꝑſonę exiſtentis in charitate. ſiue talis ꝑſona ſit defuncta ſiue viua.⁊ talia ꝓſunt. Sicut ſeruus exiſtens īpeccato mortali qd̓cunqꝫ opus miſericordię facit ex p̨̄cepto domini charitatē habentis. magis tamen ꝓdeſſet ſietiā miniſtri in charitate eſſent. Quiatūc illa opera eſſent meritoriā ex duabus p̄cibus. ¶ Tertio nocet damna. Rtis. ⁊ hoc ꝑ moduꝫ cōiunctionis. quāto enī plures in inferno ſunt: tāto maior horror erit in pęna. Vnde eſt ꝙ infernꝰ tāto fortius ardebit quanto plures habebit. Quęritur vtrū damnativelint oēs hoīes damnari: qͣꝫuis ſciātex hoc pęnam eoruꝫ augmentari? Reſpondeo ꝙ ſic. etiam parentes ſuos etoēs cognatos ſuos ⁊ vxorem ⁊ filiosEt hͦ ꝓpter ꝑfectiſſima inuidiā q̨̄ eſt īeis. Sicut in beatis ē ꝑfectiſſima charitas: ita ī eis eſt ꝑfectiſſima inuidia q̨̄facit appetere malū alioꝝ. Hoc etiaꝫptꝫ in illis inuidioſis viuētibus ī hocſęculo. in qͥbꝰ tn̄ adhuc nō ē ꝑfecta inuidia. Sed tn̄ dānati minus inuidētꝓpinqͥs qͣꝫ alienis. Un̄ earū pęna maior eſſet ſi oēs ꝓpinqui danarēt̉ et alijſaluarent̉: qͣꝫ ſi aliqͥ de ſuis ſaluarēturEx hͦ fuit ꝙ diues epulo petijt fratresſuos a dānatiōe eripi. Cogitabat enīꝙ aliqͥ eriperent̉: ⁊ illos voluit eē ſuosfratres potiꝰ qͣꝫ alios. Un̄ ſi poſſibileeēt mallet potiꝰ oēs ſimul danari. Et ī