De peccato venialiXII

hoc ꝯcordat Tho. ſuꝑ. iiij. ¶ Quartonocet ſaluatꝭ: qꝛ peccator ꝑſeuerans īpeccatꝭ pͥuat ſanctos accidentali gaudio qd̓ haberēt de eiꝰ ꝯuerſiōe. VndeLuc̄. xv. Gaudiū eſt angelis dei ſuꝑ. vp. p. a. Et nō ſolū angelis. ſꝫ etiā oībꝰſanctis erit gaudiū de ꝯu̓ſiōe peccatoris. Itē nocet eis ꝑ modū ſubtractionis. Nā ex cōſortio ⁊ ſocietate beatoꝝhabet̉ gaudiū accidentale. Quia qͥncūqꝫ vna aīa euolat ad cęlū: tūc gaudiū accidentale erit oībꝰ beatis ī cęlo.Et vnuſqͥſqꝫ cū alio diuidet ſua merita ex charitate. Et qd̓ vnꝰ ī ſeipſo nonhabet hͦ in alio īueniet. Un̄ Gregꝰ inmoral̓. Tāta vis nos ī illa pace ſociatvt qd̓ vnuſqͥſqꝫ ī ſe non acceꝑit hoc ſeaccepiſſe ī alio exultet. Anſhel. Unuſqͥſqꝫ intm̄ gaudet de alteriꝰ gaudio: īqͣꝫtum de ſuo ꝓprio. Hoc bono et bocgaudio pͥuāt̉ electi qͣꝫtū ad illuꝫ peccatorem ꝑtinet qͥ dānatur. lꝫ hoc ī vnoalio habebunt: qͥ loco illiꝰ ſubſtituet̉.qꝛ numerꝰ electoꝝ ineffabiliter adimplet̉. Un̄ Apoc̄. iij. Tene qd̓ habes nealiꝰ accipiat coronā tuā. ¶ Quīto nocet viatoribꝰ .i. illis qͥ adhuc ī hͦ mundo viuunt. qꝛ ſępe bona in vita p̨̄ſentipuniunt̉ tꝑaliter ꝓpter peccata malorū hoīuꝫ. Quia ſicut qn̄qꝫ vna cōmunitas melius habet ꝓpter vnū bonumhoīem: ſic ⁊ qn̄qꝫ plures puniūt̉ ꝓpterpeccata vniꝰ. Quia vt frequēter ꝑmittit deus fieri tēpeſtates aeris: ſterilitates terraꝝ: ⁊ hmōi plagas ꝓpter peccata ⁊ demerita maloꝝ Et ſic boni qn̄qꝫpuniūt̉ tꝑaliter ꝓpter malos. Item ꝓeo ꝙ mali bonos ſuo malo exēplo qͥnqꝫ corrumpunt et ꝑuertunt. qͣre enimeſſent tot ꝑuerſi homīes: niſi ꝙ mali ſeinuicē inficiūt. Sicut vnus infirmusab alio inficit̉ corꝑaliter. ſic ⁊ ſpūalit̓.Et ſicut iumentū peſtilēs ⁊ ouīs mor-

bida inficit alias oues ſic ſil̓e ē de hoībus malis Un̄ psͣ. Cū ꝑuerſis ꝑuerteris. ¶ Sexto nocet ipſi chriſto: qꝛ p̄ciū ſanguinis eiꝰ nō ꝑſoluūt. Contraqd̓ dicit̉ Leuit̉. xix. Opus mercēnarijtui non manebit apud te vſqꝫ mane.Iſtud enim peccatuꝫ clamat ī cęlum.Quāto magis qͥ chriſtū defraudāt p̄cio ſuo. psͣ. Preciū meū cogitauerūtrepellere. Nō tn̄ ſic intelligendū eſt ꝙꝓpterea chriſtꝰ aliquē defectū habeat.Un̄ psͣ. Bonoꝝ meoꝝ non indiges.Sꝫ loquēdo reſpectu illiꝰ hoīs qͥ peccat et dānat̉. qꝛ tūc p̄cium ſanguinischriſti in eo ꝑ̄dit̉. ⁊ ſic non fit chriſto recompenſatio paſſionis eius qua eumredemit.¶ De peccato veniali.Eccatū veniale quid ſit? Re­ Eſpondeo ẜm Augꝭ. Peccatūveniale ē qd̓ hominē vſqꝫ adreatum perpetuę mortis non grauat:ſed pęnam meret̉ ⁊ facile indulgetur.Nota ẜm magiſtrum ī cōpendio theologicę veritatis. In paruulis poſt baptiſmum primo ſurgūt venialia: poſthoc mortalia. Unde Gregꝰ in morli.In vnoquoqꝫ lapſu a minimis ſemꝑincipitur. ⁊ ſubcreſcentibus defectibꝰad grauiora peruenit̉. Iſid̓. d̓ ſum. bono. Quēadmodū ad virtutū culmentendētes: nō a ſūmis īchoāt ſꝫ a modicis vt ſenſim ad altiora ꝑtingāt. Ita⁊ qͥ dilabunt̉ ad vitia nō ſtatim a magnis crimībꝰ incipiūt. ſꝫ a modicis aſſueſcunt: vt ſic cuꝫ maximis corruant.Quęrit̉ vtrū poſſit aliqͥs viuere ſinepeccato veniali dū ē ī hac vita? Rn̄detur ꝙ ſi loquimur de tota vita homīsqui iam peruenit ad ętatem adultam:de excellenti ac ſpeciali gratia eſt ꝙ talis ſine peccato veniali ſit. Sic̄ videt̉beatus. Augꝰ dicere de beata virgine