De peccato mortali XII
debet de corꝑe: tūc augmētat̉ dolor qͥante in cor hoīs illius nō aſcendet. vn̄tūc ꝑdit ſenſus ſuos ⁊ nō cogitat aīaamodo de corpore nutriendo. ſed virtutes ſuas naturales ꝑ membra diffuſas ad ſe trahet. ⁊ tūc videt omnia peccata ſua ſuper caput ſuum. Unde psͣ.Torrētes iniqͥtatis cōturbauerūt me.Et tunc cum videt ſe ſeꝑari a deo ꝓpter peccata ſua pōt dicere illud psͣ.Circūdederūt me laquei mortis. id ēpeccata. Tūc aīa miſeri peccatoris videt dęmones circūſtātes: ⁊ eā p̨̄occupantes: ⁊ eam ad infernum trahētes.Unde Iob. xx. Uadēt ⁊ veniēt ſupereū horribiles. glo. i. dęmones. O quōtunc cōturbabit̉ peccator cum videritcōcurſum dęmonū ad aīam. Thren̄. jͣ.Omnes inimici eius apprehēderūt eāinter anguſtias. Iteꝫ in morte animapͥuat̉ corꝑe ꝓprio: qd̓ nunqͣꝫ in tali forma reaſſumet. imo vellet habere ſicutqn̄ ꝓ dimidia ꝑte corroſū ē a vermibꝰQuia ſtupebit aīa peccatoris quādocorpus reaſſumendū videbit. Itē nōſolum corꝑe ſed etiam pͥuatur oī ſolatio viſibilium q̨̄ dilexit. ſcꝫ cibo potufilijs vxore cognatis honoribus ⁊ diuitijs. O qͣꝫ amaruꝫ erit ſeꝑari ab his q̨̄inordinate dilexerunt. et ꝓpter q̨̄ ſalutem ſuam ſępius neglexerūt. psͣ. Homo cum interierit nō ſumet oīa: neqꝫdeſcendet cum eo gl̓ia. Luc̄. xxij. Stulte hac nocte repetent aīam tuā a te. etq̨̄ paraſti cuius erūt? ¶ Seqͥtur videre quō peccatū nocet homini poſt mortem ⁊ eſt hoc nocumētum ꝙ homo priuatur omni ſpe diuinę miſericordię ⁊ſuffragijs totius eccleſię. Un̄ Gregꝰin moralibus. Nequaqͣꝫ vltra miſericordia parcentis liberat: quos ſemel īlocis pęnalibus iuſticia iudicātis danat. Ergo ſi omnes homines ī mūdo
ꝓ vna anima damnata intercederent̉nequaqͣꝫ eos dn̄s exaudiret. Ratio ē.qꝛ in inferno nulla ē redemptio. Un̄beatus. Augꝰ dicit. Si patrem meumſcirem in inferno: non plus orarem ꝓeo qͣꝫ pro diabolo. Quia nullo modoorandum eſt ꝓ damnatis: quia ſūt ꝓiecti in tenebras exteriores. id ē. extraomnē ſpem diuinę miſericordię. Iteꝫꝓ momentanea delectatione ęternaꝫpęnam ſuſtinebunt: ⁊ ęterna dei viſione carebūt. ⁊ ſocietate omniū electoꝝ.psͣ. Conuertāt̉ peccatores in infernūQui ideo factus ē dei iuſticia ordināte: vt qui deum noluit ſequi ad gl̓iamin inferno ſuſtineat ęternam miſeriā.Unde Augꝰ in ſermone quodā dicitquare in inferno mors q̨̄ritur ⁊ nō inuenietur: qm̄ quibꝰ in hoc ſęculo vitaoffertur et nolunt accipere in infernoquęrent mortem ⁊ non poterūt inuenire. Pęnę inferni timendę ſunt ꝓpter Hearum ęternalitatem. Vnde Augꝰ dicit. Ignis noſter ē quaſi depictꝰ ignisreſpectu ignis īfernalis. Ignis noſtertm̄ extrinſecus vrens: lędit prius qͣꝫ penetret neruos ⁊ oſſa. homo moritur et̓nō ſentit vltra lęſionē. Sed ignis inferni ſentitur in ꝯmnibꝰ viribus ipſiꝰanimę. cuie carne neruis et oſſibus etmedullis ⁊ pilis quę omnia candentplus qͣꝫ cādes ferrū. Exemplū de acerbitate ignis īferni. Legit̉ in libro Petri cluniacen̄. vbi narrat̉ ꝙ fuit qͥdaꝫſacerdos in pictauia: qui ſubiectꝰ multis vitijs inductus a priore quodaꝫ ꝓmiſit ſe ordinem ciſtertien̄. intraturū.ſed differebat de die in diem. Cuꝫ autem ſubito infirmaretur: et pͥor aduocatus adeſſet: inducebat eum ad reddendū ꝓmiſſum. ſed illo adhuc differente. Ecce ſubito clamauit: pater oraꝓ me. ecce dracōnes veniūt ad deuo4