vt carius vendere poſſet vnde multorum penuria: ⁊ rerū chariſtia ſequeretur gͣuiter peccaret. In neceſſitate enīextrema ſuperflua ienacitas diuitumvidetur omnino eſſe in iniuriam pauperum. Unde Ambro. Uniuerſis creatus eſt mundus: queꝫ pauci diuitesoccupāt. Vnde Baſil̓. ſuꝑ illud Luc̄.xij. hominis diuitis dic̄. Nōne inquitſpoliator es quę diſſipāda ſuſcepiſtiꝓpria reputando? Eſt enim panis famelici quē tu tenes Nudi tunica quāincōclaui cōſeruas. Diſcalciati calcijqui penes te marceſcunt. indigentꝭ argentum quod poſſides humatū. Un̄Ambro. in ſermone. Non minoris eſtcriminis habenti tollere qͣꝫ cum poſſetindigentibus denegare. Ergo tātorūſcias te eripere bona: qͣꝫtis poſſes p̨̄ſtare ⁊ nolis. Sciendum tamen ꝙ magiſter in cōpendio theologicę veritatꝭ dicit. Cum quis retinet ſuꝑflua ex inſatiabili cupiditate: eſt mortale peccatūEt p̨̄cipuum ſignum talis affectus ē.ꝙ qͥs res potius putreſcere ſunit apudſe qꝫ vtiliter alijs diſpenſet. verbi gratia. ſicut ille qui panē vel carnes ⁊ frumentum vel huiuſmodi comeſtibiliaperire permittit: anteqͣꝫ pauperibꝰ erogare vellet. Et hoc ex nimia parcitate.quia timet ſibi ſemper deficere. ⁊ quādoqꝫ talis vix audet ẜm ſuaꝫ neceſſitatem comedere. Et in hoc ſimilis eſt bufoni: de quo legitur ꝙ terraꝫ comeditet quando caput ſuper terram erigit:tunc timet ſibi terram adhuc deficereet nō audet plus comedere de t̓ra niſiinqͣꝫtū p̄t cū vno pede tegere ſiue tollere. Ergo quilibet poſſidens bona temporalia debet pauperibus condiuidere. Unde Augꝰ. Da chriſto in terris:qui tibi reddet ī cęlo. Unde etiā Beda ſuper Lucā. Non rep̄henditur di
ues ꝙ terram coluerit: vel fructꝰ ī horrea congregauit: ſed ꝙ fiduciam vitęin illis poſuerit. nec pauperibꝰ erogagauerit. vt ab eis reciperet̉ in ęternistabernaculis. Nota exemplum de diuitibus tenacibus. Legitur ꝙ quidaꝫdiues tēpore famis ne audiret vocesquęruloſas pauperum ad quandā ſuam hęreditatem iuxta quandaꝫ aquāſe tranſtulit. vbi prę nimia famę pauper populus clamans: eum ſecutus eſtpropter ſuſtētationē. Quoruꝫ vocesaudiens. reſpondit: non durabo cumiſtis canibus. Et ſic fecit menſam ſuāponi retro ī aliam cameram. vbi talesvoces audire non poſſet. Et ſtatim qͥdam armatꝰ pulſauit in porta. dicēs:Nuncius dei ſum et volo loqui domino veſtro. Sed cum ſeruitor de mādato domini ſui eum aſſereret ibi nō eſſeReſpondit: Mentiris. nam in illā cameram ideo ſe tranſtulit ne pauperuꝫclamores audiret. Et nūc ex parte deiego cito eum vt compareat coraꝫ deoreddere rationem de omnibus temporalibus ſibi cōmiſſis Qui diues moxad mortem infirmatus a caris ſuis adpęnitentiam ⁊ ad confeſſionem exhortabatur attentius. quos ille audire renuit. ſed dixit: Ego ad iudicium dei citatus ſum: ⁊ cōparui: ⁊ ad ęternaꝫ dānationem iudicatus ſū ſine omni ſpeſalutis. qꝛ ſicut non exercui miſericordiam ⁊ cōpaſſioneꝫ ad pauperes chriſti. ſic eadeꝫ diſtrictione ſine miſericordia ſententiatꝰ ſum. ⁊ ſic infęlicem animam expirauit et res et corpus ⁊ vitā⁊ animaꝫ perdidit. Vnde Iac̄. iij. Iudicium fit ei ſine miſericordia: qui hicnon facit miſericordiam. ¶ Septimiſunt qui cōcupiſcūt honorē ⁊ pulchritudinem ꝓximi: honoreꝫ ꝓpter exaltationem et ſuꝑbiam. pulchritudinem