De precepto IX
falſi teſtimonij. Nam pͥmus teſtis falſus mox a plaga ignis exuſtus eſt. Secūdus a pedibus vſqꝫ ad caput cōſumitur. qꝛ putridus factus ē. Tertiustalia audiens ⁊ videns et de ſeipſo timens: factum reuelauit ⁊ poſtmodumcęcꝰ effectꝰ eſt. Unde de hoc dicit Salomō Prou̓. xix. Falſus teſtis nō eritimpunitꝰ.¶ De nono p̨̄cepto.AlOn cōcupiſces rem ꝓximi tui. Superiꝰin ſeptimo p̨̄cepto ꝓhibuit furtuꝫ. hicautem ꝓhibet cōcupiſcentiam cordisdicens: Non concupiſces rem ꝓximitui. Et ſciendum ꝙ cōtra hoc p̨̄ceptūfaciūt decem genera hominū. Primiſunt qui concupiſcunt bona aliorum.⁊ ſcientes ꝙ non poſſunt obtinere remconcupitam non ꝓſequūtur concupiſcentiam. Si autem ſcirent ſe poſſe cōſequi cōcupita: forſitan fortiſſime cōnarētur ad ꝓſequendam cōcupiſcentiam in effectum. ⁊ iſti taliter concupiſcendo mortaliter peccant. ¶ Secundi ſunt qui aliena cōcupiſcunt et cumomni conatu exteriori laborant ꝓ talire illicite obtinenda qͥ qͣꝫuis non obtineant: peccant tamen mortaliter. qd̓apparet in fure ⁊ latrone ꝓ furto et rapina laborante qui lꝫ in effectu nō furentur nec rapiant: mortaliter tamenpeccant et grauius qͣꝫ pͥmi. Si autemprauis conatibꝰ aſſequūtur appetitaadhuc grauius peccat. vt patet in furibus ⁊ latronibꝰ rem concupitam illicite obtinētibus. Et iſtis nunqͣꝫ remittitur peccatum: niſi prius reſtituat̉ ablatum. vt. Augꝰ dicit. Dūmodo tamēhabeant facultatē reſtituendi. ¶ Tertij qui concupiſcunt bona aliorum iniuſte: et habent ſpem vt ea ſibi poſſint
ꝓpter timorē corporis et honoris. Sꝫſi ſcirent ſe poſſe euadere: ꝓſequerent̉toto conatu. et ſic non ꝓpter deum dimittunt: ſed ꝓpter timorem ⁊ confuſionem humanaꝫ. ¶ Quarti ſunt quicōcupiſcunt iuſtas res ſed ad malumfinem. id ē. ad peccādū. vtputa ad vanam gloriam exercendam. vel ad luxuriam vel ad crapulā. Sicut ille diuesd̓ quo ſcribitur Luc. xvj. qui epulabatur quotidide ſplēdide. Ergo qͥcūqꝫvideret aliquem ludere: ⁊ pecuniā lucrari vel vſurariū vſuras exercere. velvideret ſuperbias veſtiū. ⁊ ſic de alijs.Et ſic ad talem finem deſideraret etiāhabere diuītias: vt ſic etiaꝫ contra deum poſſet viuere: peccat contra hoc p̨̄ceptum. Et ẜm hunc intellectum nonſolum cōtra illud p̨̄ceptuꝫ faciūt illi qͥaliena cōcupiſcunt: ſꝫ etiā q̄ ſua ꝓpriamale et illicite expendunt vt pōpoſi etvoluptuoſi teſſerarij ⁊ hm̄oi. ¶ Quīti ſunt qui cum nimio appetitu ⁊ amore afficiūtur ad temporalia: qͣꝫuis noniniuſte vellent ea acquirere: tn̄ quādoille appetitus ⁊ amor tēporalium ſuperat vel p̨̄cellit amorem dei ⁊ appetituꝫꝓprię ſalutis. ſic ꝙ mens ſuffocatur extoto: tales etiam grauiter peccant. Sꝫheu plures ſunt qui totum cor ſuuꝫ occupant cū talibus. ſic ꝙ raro vel nūqͣꝫde deo vel ꝓpria ſalutē cogitāt. ¶ Se Bxti ſūt qͥ auare poſſident ⁊ retinent ſuaiuſta bona cum nimia tenacitate ⁊ cuꝫīſatiabili cupiditate ſic ꝙ d̓ ſuꝑfluispauperibus nō ſubueniūt ẜm iuſſumchriſti qui dicit Luc. xj. Quod ſuꝑeſtdate elemoſynaꝫ. Et de his dic̄ Hermanus ſcilditꝫ: ꝙ ſi ſuꝑflua tenēt quędanda eſſent: tunc ſi ex tali tenacitateſuꝑfluorum alij magnam penuriā ſuſtinerent. vtputa qui teneret ſuꝑ fluūbladū vinuꝫ vel huiuſmodi victualiah 4