Exempla

Dū aūt magiſter dęmonū quęret a qͦdaꝫveniēte dęmone. ſi aliqͥd ad edendū portaret. Rn̄dit ꝙ ſic. cāſeū. panē. butyrū. etfarinā q̨̄ dederat ei qͥdaꝫ ruſticus. ⁊ ꝙ detulerat ī teſtimoniū ꝑiurij eiꝰ. qꝛ dū duopauꝑes clerici peteret elemoſynas. iurauit ꝑ ſanctā charitatē dei. ꝙ nihil ad edēdū haberet qd̓ eis dare poſſet. Et cū adhuc inſtarēt dixit. diabolo do ſi aliqͥd habeo. ⁊ ſic cū his oībꝰ ad vos veni. Recedētes aūt dęmones p̨̄dicta ibidē dimiſerūt.q̨̄ mane inuēta fecit heremita ī foueā ꝓijcine aliqͥs īde guſtaret. Hęc aūt vt dicebatde mon ſecū detulerat ī ꝑiurij argumētū.¶ Qui ꝑiurauit et īmobilis factus eſt. Exemplū. LIIII.Uida decanꝰ eccleſie Co¶q Hlonen̄. quinqꝫ marchas auri deępecunia ſuę eccleſię fratri ſuo carnali miſit mutuando. Quo decano mortuo. canonici debitū repetūt. ⁊ qꝛ ſuꝑ hocnō habebāt teſtes. ille ꝑtinaciter debituꝫnegauit. qd̓ ⁊ cū iuram̄to firmauit. Quirediēs ad domū. ī media viā remāſit īmobilis. ita ꝙ nec ante ſe. nec retro ſe mouerepoterat. ⁊ ſimilit̓ factꝰ fuerat mutꝰ: Ideoī corde ſuo vouit vt ad locū ꝑiurij rediret⁊ ſuā maliciam manifeſtaret. ⁊ reſtituereteccleſię pecuniā detentā iniuſte. ⁊ ſic ductꝰpęnitētia liberatꝰ ē. Hęc Ceſarius.¶ Infamantes iuſtū cū iuramētis quo puniti ſunt. Ex. LV.Egit̉ in hiſtoria eccleſiaſtica. ꝙ qͥdā patriarcha fuit hieroſolymis iuſtiſſimꝰ. ita ꝙ ꝓpterrigore iuſticię a qͥbuſdā ſubditis odiebat̉Un̄ impoſuerūt ſibi falſa crimina q̨̄ etiaꝫiuramēto firmauerunt. ita ꝙ niſi ita eſſet.pͥmus dixit igne ꝑeam. qꝛ nō facilit̓ credebāt eis hoīes ꝓpt̓ excellētiā vitę iſtiꝰ patriarchę. Secūdꝰ dixit: morbo regio lędar.Tertiꝰ dixit: oculos ꝑdā. qd̓ totū ſic euenit. ꝓpter pctm̄ ꝑiurij factū ꝯtra inſonteꝫ.Nā pͥmꝰ teſtis falſus cum oī domo ſua.ꝓgenie ⁊ familia ⁊ rebꝰ mox exurit̉. Secūdus a pedibꝰ vſqꝫ ad caput ꝯſumit̉. Tertius talia audiēs. timens factū reuelauit.Ideo p̨̄ nimio luctu oculos ꝑdidit.

¶ Quidā ſcienter ꝑiurauerūt etſubitanee obierūt. Ex. LVI.Ex quida francie nomīeTrolotarius ꝓpter fornicationēexcōmunicatꝰ. venit ꝓ ſua excuſatione cū multis pͥncipibꝰ ſecū venientibus ad papā excuſando ſe cū iuramentoquos oēs papa abſoluit. ⁊ ipſis ſacramētū euchariſtię porrexit tali ꝯditione. ſi falſum iuraſſent ⁊ īdigne accederēt. infra illius anni ſpaciū morerentur. qd̓ ex diuinavltione ſubſecutū eſt. Nā ⁊ rex ⁊ nobilesflagicij cōſcij ⁊ ꝑticipes. ī via reuerſionisd̓ curia ſubitanea morte interierūt.In diſcipulo de tꝑe.¶ Quidā voluit peierare ⁊ bina vice genua flectēs obmutuit. in ſignū ſuę falſitatis ⁊ ꝑiurij. quęre ſer. xlij. X.¶ Itē qͥdam iurauit ſuꝑ ſepulcrū ſanctiPangracij ⁊ manꝰ adhęſit ſepulcro. q̨̄rede tꝑe ſer. xlij. C. ¶ Itē duo iurandoobligauerūt ſe vnꝰ ad pęnā leprę. alter adignē beati. Antonij. niſi ſic facerēt vt promiſerūt. ⁊ ā bobꝰ ſic accidit. q̨̄re ſer. xlij. B¶ Iiē quidaꝫ ſcienter recepit falſū iuramentū. ⁊ raptus ad dei iudiciū grauit̓ plagatus ē. quęre ſer. xlij. B.¶ Capitulū d̓. L. Labor.¶ Deus remunerabit quēlibetpaſſum. Exemplū. I.Uidaꝫ ſenex¶q Olonge hēbat aquā a cella ſua.ad. xij. milia paſſuū. Ubi dūſemeſiret haurire defecit. et dixit: Quidneceſſe ē vt hūc labore patiar. ſꝫ veniam ⁊habitabo circa aquā. Tūc cōuerſus retroſe. vidit quendā eū ſequentē ⁊ numerantēveſtigia ſua. Et interrogauit eū qͥs eſſet.Ille autē dixit ei: Ego angelus dn̄i ſum.⁊ miſſus ſum numerare veſtigia tua ⁊ dare tibi mercedem pro labore. Hoc audiēsille fortior ⁊ promptior factus eſt: ⁊ adhuclongius poſuit cellam. Hęc in vitaᶠ patꝝ¶ Conuerſus quida laborauitin coquina. que beata virgo cōſolata eſt. Exemplu. II.