DeL

Egit̉ ꝙ vnꝰ deuotꝰ fraterlaicus qͥ erat coqͥnarius fratruꝫmultoꝝ. ⁊ ī continuo labore fuit.Et qm̄ frequent̓ hoſpites ſuꝑueniebant.extra horā cōmunis prādij vel cęnę. aliqn̄vix tm̄ tꝑis hr̄e potuit. vt orōnes debitasꝑſolueret. Cōtigit qͦꝫ vna die. vt multisſuꝑueniētibꝰ fratribꝰ. tota die occuparet̉ īlabore coqͥnę. Tandē poſt cōpletoriū ſatꝭtarde acceſſit ad orōnes ꝑſoluendas. Etqͣſdas peculiares oratiūculas beatę Marię more ſolito offerebat. ⁊ qꝛ fatigatꝰ fuitmultū ex labore. ſomnꝰ ipſū īuaſit. qͥ excutere a ſe ſomnū conatꝰ. magnā luctā habuit. ſomno laſſū corpuſculū depͥmente. ⁊feruore deuotionis renitēte. Cūqꝫ ſic luctaret̉. apparuit ei dn̄a pulcerrima dicensei: Fili bone mihi ſatis feciſti vade ad dormiendū. de cuiꝰ aſpectu gratioſo ⁊ alloqͥoeſt multa ꝯſolatione repletus.¶ Oꝑarius quidā orauit ꝓ diuite et ꝓ precio diurno. Ex. IIIEgit̉ d̓ quodaꝫ paupereoꝑario qͥ panem ꝓ ſe ⁊ ꝓ puerisIſuis lucrabat̉ manibꝰ ſuis. Accidit aūt ī qͣdaꝫ die vt iret ad locū vbi conducebant̉ oꝑarij nimis mane ⁊ ipſe neminē ibi īuenit. tūc cogitauit ꝙ iret ad eccleſiā audire miſſaꝫ. Iuit gͦ ad eccleſiā ⁊ audiuit miſſaꝫ deuote. rogās deuꝫ vt daretei lucrari honeſto labore ſuo ita ꝙ poſſet ſe⁊ vxorem ⁊ pueros nutrire ī hac vita ſinepeccato. ⁊ deuotiōe detētꝰ cū diu remāſiſſet. redijt ad locū vbi cōducebant̉ oꝑarinimis tarde ita ꝙ oēs erant iam cōducti.Tūc fuit deſolatꝰ ſic̄ ille ī cuiꝰ domo nonerat fortaſſis panis. nec argentū. ⁊ dū triſtis d̓ loco cōductionis recederet. cogitāsqͥd poſſet facere. obuiauit cuidam diuitiburgēſi. qͥ q̨̄ſiuit ab eo cur nō eſſet cōductꝰQui dixit ei quō ſibi ꝯtigerat. ⁊ quō audierat miſſā. ⁊ ſic neglexit ſeipſū ibi. Tūccogitauit ille diueſ ꝙ orōes ſuę eſſēt bonę⁊ dixit ei: Uade iteꝝ ad eccleſiā iſta totadie. ⁊ dabo tibi qͣntū dabo cęterꝭ oꝑarijsmeis. ⁊ ora bono corde ꝓ me. Ille aūt gaudens ꝙ inuenerat vbi poſſet lucrari. ⁊ fuitibi tota die manibꝰ cōpoſitis ⁊ genubꝰ fle-

xis ꝓ diuite rogās deū. ⁊ diues miſit ſibicomedere ſic̄ cęteris oꝑarijs. Sero rediēshabuit. xij. denarios ſic̄ ⁊ alij. et addiditſibi vnū panē vltra. ⁊ dum rediret ad domū ſuā ⁊ ad pueros ſuos. obuiauit ei chriſtus ī ſimilitudine hoīs ſenis honeſti ⁊ bn̄īduti Et dixit ei qͣntū dedit tibi diues illeillo die ꝓ ẜuitio tuo? Rn̄dit. xij. denarios⁊ vnū panē. Tūc dixit illi ſenex. vade adeū ⁊ dic̄ ei ꝙ male ſoluit. ⁊ niſi melius ſoluat ⁊ plꝰ det tibi male erit ſibi. Tunc illeredijt ad diuitem ⁊ dixit ei. vnꝰ ſenex cuiobuiaui. remittit me ad vos dicēs: ꝙ vosnō dediſtis mihi ſufficientē mercedē. ⁊ dixit mihi. ꝙ dicerē vobis ꝙ niſi meliꝰ ſoluatis mihi. male erit vob̓. Tūc diues deditſibi quinqꝫ ſolidos ꝑiſienſes. ⁊ ille receſſit.Et iterū obuiauit ſeni ⁊ dixit: ꝙ adhuc n̄ſoluerat ſufficient̓. ⁊ ꝙ rediret ⁊ diceret ſibi ꝙ adhuc daret ſibi plꝰ. ⁊ tunc ille redijt⁊ diues dedit ſibi centū ſolidos ⁊ vnā veſtem. Et eadē nocte apparuit ei dn̄s ī viſione dicēs: ꝙ niſi ille idē pauꝑ oꝑariusrogaſſet ꝓ eo mortuus fuiſſet illa nocte ⁊dānatꝰ. Tūc diues ille cōpūctꝰ meliorauit ſtatū ſuū ⁊ vitā. ⁊ cepit dare elemoſynas largas ⁊ eccleſias frequentare. ⁊ oꝑabona facere. ita ꝙ poſtmodū ī bonoˡ ſtatumortuus eſt.¶ Frater iohannes quidam voluit viuere ſicutangeli. Exemplum. IIII.Bbas iohānes dicebatgfratri ſuo maiori. vellē ſecurꝰ eſſe ſicut ⁊ angeli ſecuri ſūt ⁊ nihiloꝑantes. ſꝫ ſemꝑ tantūmodo deū laudantes. Et ꝓiecto pallio ſuo. egreſſus ē ī heremū. factaqꝫ illic ſeptimana regreſſus ē adfratrē ſuū. Cū aūt pulſaret oſtiū. illi nonaperuit frater dicēs: Tu qͥs es? Et dixit:Ego ſū frater Iohannes. Reſpondit ei:Frater Iohannes angelus factus eſt. etvltra inter hoīes non eſt. Ille ꝟo plꝰ pulſabat dicēs: Ego ſū Iohānes. ⁊ noluitei aperire vſqꝫdū dies luceret. Mane aūtfacto aperiens oſtium dixit ad eum: Homo es et neceſſe habes operari vt paſcaris. Tunc ille proiecit ſe ad pedes eius dixit: Indulge mͥ abba. Hęc in vitaſpatrū