Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De8

Rat quidā in cenobio iāFſenex ꝓbatiſſimꝰ monachꝰ. ⁊ īcurrit gͣuiſſimā ęgritudinē. Confectuſqꝫ nimia ⁊ ītolerabili infirmitate. ꝑ lōgū tēpus laborabat ī doloribꝰ multis. necinuenire poterāt fratres qͣliter ſuccurrerēteiꝰ ęgritudini. qm̄ ea q̨̄ neceſſitas infirmitatis eiꝰ expetebat. nō habebāt ī monaſterio. Audiēs quędā famula dei d̓ afflictione īfirmitatis eiꝰ dep̄cabat̉ patreꝫ monaſterij vt ad ſuā cellulam tolleret. vt miniſtraret ei. maxime aūt qꝛ facilius inuenirepoſſet ī ciuitate q̨̄ neceſſaria eiꝰ ęgritudinividebant̉. Pręcepit gͦ pater monaſterijvt fratres portarēt eū ad cellulam famulędei. Ipſa ꝟo cū oī veneratione ſuſcipiēsſenē. ꝓpt̓ nomē dn̄i miniſtrabat ei. ꝓ retributione mercedis ęternę. quā credebat achriſto ſaluatore nr̄o reciꝑe. Cūqꝫ ꝑ tresannos ⁊ ampliꝰ ſedule obſequeret̉ ⁊ miniſtraret famulo dei. ceꝑunt hoīes mēte corrupti ẜm ſcabiem mentis ſuę ſuſpicari. ꝙnō ſincerā ſenior haberet ꝯſciētiā d̓ virgine q̨̄ miniſtrabat ei. Audiēs hͦ ſenior exorabat diuinitateꝫ dn̄i nr̄i Ieſu chriſti dicens: Tu dn̄e deꝰ noſter qͥ ſolꝰ cognoſcisoīa ⁊ vides qꝛ multi dolores ſunt ęgritudinis meę ⁊ miſerię ⁊ afflictionis tantę īfirmitatis. q̨̄ ita me tāto tꝑe ꝯſumit. vt neceſſariū habeā obſequiū huiꝰ famulę q̨̄ mͥꝓpt̓ nomē tuum miniſtrauit. tribue ei dn̄edeꝰ cōdignā mercedē ī vita ęterna. ſic̄ dignatꝰ es ꝓpt̓ bonitatē tuā ꝓmittere his quiꝓpt̓ nomē tuū egenis pauꝑibus ⁊ īfirmisſuū exhibent miniſteriū. Cū aūt appropinqͣſſet dies tranſitꝰ eiꝰ. cōuenerūt ad eū qͣꝫplurimi ſancti ſacerdotes ſeniores et frēsde monaſterio. et dixit eis ſenior. obſecrovos dn̄i patres ⁊ fratres. vt cū defunctusfuero tollatis baculū meū. plātetis eū ſuꝑſepulcrū meū. ⁊ cum radices emiſerit. feceritqꝫ fructū. tūc ſciatis qꝛ mūda ē ꝯſciētiamea a famula dei. q̨̄ mihi miniſtrabat. ſiaūt nō frōduerit ſcitōte qꝛ n̄ ſū mūdꝰ abea. Cū aīa viri d̓i exiſſet d̓ corꝑe. ẜm p̨̄ceptū eiꝰ. ſācti ſeniores plātauerūt baculū eiꝰſuꝑ ſepuleꝝ ipſiꝰ. ⁊ ſtatī frōduit. Accedēteqꝫ tꝑe ꝓtulit fructū. et admirati ſūt oēs

gl̓ificantes dn̄m. Ad tale etiā miraculū d̓vicinis regiōibꝰ multi veniētes magnificabant gr̄aꝫ ſaluatoris. Nā ⁊ nos ipſam arbuſtulā vidimꝰ. ⁊ bn̄diximꝰ dn̄m qͥ ꝓtegitomēs ſinceritate ⁊ veritate ſibi ẜuientes.Hęc in vitaſpatrum. In diſcipulo d̓tꝑe Senex qͥ duxit meretricē ſecū ī heremū⁊ inuenerūt puerū in capella. quō poſtmodū idē puer portauit carbones ī ſinu ſuo.Hoc q̨̄re ī diſcipulo d̓ tꝑe ſer. xc. D.Iudiciū dei. Quidā fuit citatus vt appareret corāſummo iudice infra qͣdraginta dies. quōin qͣdrageſimo die ſubitanee obijt. quęreſer. vi. P. Itē qͥ ī agone ad dei iudiciū raptus ēqͣꝫ diſtrictam rōneꝫ exigit chriſtus ab eo.q̨̄re ſer. ix. P. Iurare falſum. De ꝑiurio et punitione eius.Exemplū. LI.Uuenis qui peccauit cūmuliere ꝯiugata. ⁊ ꝑiurauit. ⁊ ininfirmitate cōſtitutꝰ. qn̄ debebatcōmunicare nec corpꝰ chriſti maſticare necdeglutire potuit. donec veracit̓ et pure ſacerdoti ꝯfeſſus fuit. Et ſic deꝰ indulſit ſibi peccata ſua. Et ſic poſtmodū cōmunicauit. ⁊ in bono vitam finiuit. Comeſtibilia mutata ſūt ī lapides ꝓpter ꝑiuriū. Ex. LII.Auꝑ quidā dū a nautisp Plemoſynas peteret nec reciperetdicēti nauclero cum iuramentodeſiſte a nobis elemoſynā petere. qꝛ nihiſhic p̨̄ter lapides habemꝰ. Tunc ſubiunxitpauꝑ. Ergo oīa comeſtibilia vertant̉ ī lapides. Et ſtatim ꝓpt̓ ꝑiuriū quicqͥd ī naui māducabile erat. ī lapides verſū ē colore ⁊ forma reꝝ eadē ꝑmanēte ſic̄ pͥus erat. Diaboli deduxerunt oīa cōmeſtibilia. Exemplū. LIII.Uidā heremita ad pedēq uiuſdam montis in cuius curiaante feneſtrā eius dęmones ſępeRconueniebant. ⁊ de actibus diſcutiebant.⁊ de ruinis hoīuꝫ cachinnabāt ⁊ ridebāt.