Exempla

illius vinea. ī medio illiꝰ acernū fodies ī ꝓfundū. ⁊ ſub eo rapies qd̓ rhomāis cōpijseſt inuiſum. Ad hāc ergo vocē cū hō nonꝓrinus obediret. ſecūdo ⁊ tertio āmonitꝰ ēTūc hō ille ad diuitē veniēs obtulit cambium vinearū. Cui diues. libēt̓ inqͥt. ⁊ qͣꝫtotua melior mea ē tibi ſoluā. cui pauꝑ volovt ęquo valore cambiū fiat. ⁊ factū eſt ſic.Dox pauꝑ cū ꝓpria vxore ⁊ filio ⁊ duabꝰpariter filiabꝰ ad aceruū cū eis ad ſupradictam accedit vineā ⁊ incipiūt fodere cū ſpemagͣ. Cūqꝫ diu fodiſſent nec adhuc effectꝰſui ſignū aliqd̓ inueniſſent. ceperūt pri ſuofilij cū ſororibꝰ inſultare. Quibꝰ pr̄ ait. nullo modo poſſū credere ꝙ fruſtrabor. Aceruo igit̉ pater cum filijs virilter inſiſtens:Tandē in ꝓfundū inter ingentes lapidesvas marmoreū plenū aqua. ⁊ in ore ipſiusvaſis ollam vitream plenaꝫ balſamo. ⁊ inorificio ollę paruū vas vnū fictile. ⁊ in eotres lapides ꝑp̄cioſas ſmaragdū ſapphyrum ⁊ baſiliſcū qͣꝫtitatis non modice repererūt. Nihil aūt aquā in vaſe reputanteseffuderūt eam. Quę vt mox effuſa ī inſtrumenta quędam ęrea quibus laborauerūtꝑfuſione contingeret. colorem ęris in pulcerrimam auri ſpēm cōmutauit. Erat eniꝫaqua ex ſanguine ⁊ carnibꝰ baſiliſci ī modum aquę roſaceę ꝑ ſublimationeꝫ factaqua ſolet ab alchimiſtis aurū fieri ſophiſticatū. Sed hac aqua noluit deus dictiviri innocētiā maculari. ⁊ ideo diffuſa diſparuit. Balſamo ꝟo cū dictus homo addebilitatem viſus vſus fuiſſet. neſcius qͣſicōmuni oleo. per dies aliquos integerrimeviſum recepit. Et poſt cognito per preſbyterum ſuū ꝙ eſſet balſamū. ineſtimabili vēdidit p̄cio ⁊ ꝓ lapidibꝰ quos inuenerat p̄cioſis. pecunias copioſiſſimas ⁊ multas accepit. factuſqꝫ diues ⁊ inclytuſ glorificauitdeum. ⁊ poſt ſe filios ⁊ nepotes ſuoſ in multis copijs dereliquit. Hęc Guilhelmus inli. de aꝑibus.¶ In diſcipulo de tempore¶ Hoſpitem quem diaboli cuꝫ corpore ⁊aīa arripuer̄t. Quęre ſermōe. cxliiij. N¶ Item ruſticus qͥ habitabat in vna curia ſolitaria. ⁊ chriſtū in forma pauperꝭ in

domū ſuā ītroduxit. ⁊ quō ille pauꝑ pedeſtrāſfixos habuit. q̨̄re ſermone. lxxxix. T¶ Item quidā libent̓ hoſpitabat pauꝑes⁊ ꝑegrinos ⁊ diabolus furatꝰ eſt ſibi pallium in forma peregrini. vt ſic retraheret euꝫab hoſpitalitate. ⁊ īpediret eū in ſua ſalute¶ Pumilitas¶ Opera humilitatiſ placēt deoExemplum IlEnex quidā erat ſolitariꝰI vacās in heremo ⁊ dicebat in ſemetipſo. qꝛ ꝑfectꝰ eēt in ꝟtutibꝰhic orauit deū dicēs: Oſtēde mͥ qͥd deſit ꝑfectioni meę vt faciā. Bolēs aūt deꝰ hūiliare cogitatiōes eiuſ dixit ei. vade ad illūarchimādritā ⁊ quicqͥd tibi dixerit facito.Reuelauit deus archimādritę anteqͣꝫ illeveniret ad eū dicēs: Ecce ille ſolitariꝰ veniet ad te. dic̄ ergo eī vt tollat flagellū ⁊ paſcat tibi porcos. Veniens ergo ſenex pulſauit oſtium ⁊ ingreſſus eſt ad archimandritam illum. ⁊ cum ſe ſalutaſſent. conſederunt. ⁊ dixit ei ſolitariꝰ iſte qͥ venerat. dicmihi quid faciam vt ſaluus fiā. Et ille dixit. faciēs quodcūqꝫ dixero tibi. Et reſpondit. etiam. ⁊ dixit ei: Ecce tolle flagellum ⁊vade paſce porcos. Hi autem qui eum nouerant ⁊ audierant de eo. cum vidiſſent ꝙporcos paſceret. dicebant: vidiſtis illū magnum ſolitariū de quo audieramus? Ecceſtupuit cor eius ⁊ a dęmonio vexatur. ⁊ paſcit porcos. Videns autem deus humilitatem eius. quia ibi patienter ſuſtinebat opprobria hominū. pręcepit iterum redire adlocum ſuum.¶ Maria docuit carthuſienſemtriplicem gradum humilitatis.Exemplum IIIEgit ꝙ in ordine carthuſienſi fuit quidam frater ꝓbabil̓Ivitę incorruptus corpore. ita vt ꝑſomniū nunqͣꝫ fuit illuſus. Huic in extremis laborante cum fratres aſſiſterent. prior qui affuit p̨̄cepit ei ⁊ ait: vnde ſe magisdeo placuiſſe conſideraret. Cui reſpōdit rēdifficilem poſtulas pater. ⁊ quaꝫ nullo modo dicereꝫ. niſi obediētia cogeret. Ego abeunte ętate ml̓ta ſlagella ſathanę ꝑpeſſus