De

confiteri volentē expectauit. Mira res tāta in hora eadē pius dn̄s cuiꝰ natura bonitas. cuiꝰ volūtas ptās ē. cuiꝰ opꝰ mīa ē. cordi eiꝰ cōtulit cōtritionē. vt qͦtiēs cōfeſſionem inciꝑet totiēs ſingultibꝰ int̓cepta voxint̓ciꝑet̉. in oculis lachrymę. ſuſpiria in pectore ſingultꝰ erāt in gutture. Hęc vt pͥorvidit. dicebat ſcholari. Bade ſcribe peccata tua in cedulā ⁊ defer ad me. Placuit cōſiliū iuueni. abijt ⁊ ſcripſit. die altera redijt⁊ ſi poſſet cōfiteri iterū temptās vt pͥus defecit. Et cū nihil ꝑficeret cedulā pͥori porrexit. legit pͥor ⁊ obſtupuit. Dixitqꝫ iuueni.Nō ſufficio tibi ſolꝰ dare ꝯſiliū. vis oſtēdam abbati ⁊ licētiauit eū. Uenit itaqꝫ p̄or ad abbatē ⁊ porrexit cedulā ad legendūrem ei ꝑ ordinē exponēs. Quid deinde geſtū ſit audiāt pctōres. ⁊ ꝯſolent̉ deſperati.Vox vt chartulā ad legēdū aꝑuit. totaꝫeius ſcripturā deletā inuenit. Impletūqꝫeſt ī eo qd̓ dn̄s ꝑ Eſa. ꝓph̓aꝫ dic̄: Delebovt nubem iniqͥtates tuas. ⁊ vt nebulaꝫ peccata tua. Et ait abbas priori: Quid legāin cedula iſta. quia nihil in ea ſcriptum eſtHęc vt prior audiuit. cedulā ſimul cū abbate īſpexit. dixitqꝫ ad illū. Sciat ꝓ certopr̄nitas vr̄a. ſupradictū iuuenē in hac cedula ſcripſiſſe peccata. ⁊ cum a me fuiſſetlecta vobis etiam donaui legendā. Sꝫ ꝙvideo miſericors deus qui maximam illiiuuenis contritionem attendit. culpā eiusſufficienter punitam iuſte deleuit. Deletioenī ſcripti. abſolutionem ſignificat totiuspeccati. Et vocātes ſcholarē oſtēderunt eicedulā dicētes ei pctā diuinitꝰ eſſe deleta.Quā cum perſpexiſſet ⁊ ex ſignis plene cōgnouiſſet intm̄ cor eiꝰ ex magnitudine gaudij eſt dilatatum. inqͣꝫtum prius magnitudine triſticię fuerat anguſtiatum. ⁊ nullaꝫei iniūgentes ſatiſfactionem. ſed monuer̄tquatinus deo de perceptis beneficijs gratias ageret. atqꝫ de cętero cautius viueret.Hęc Ceſarius.¶ Contritio iudeos elingues fecit. Exemplum XXXVAnonicꝰ qͥdā in anglia etcōſanguineꝰ ep̄i. quandā puellāipecioſam iudęi filiam ad amorē

ſuū inclinauit. Ad cuiꝰ amplexus dū aſpiraret. ⁊ nimis ęſtuās eā qͦtidie ad cōmixtionem ſollicitaret. Rn̄dit illa: Patri meomultū ſū dilecta. qͥ tm̄ me cuſtodit vt neqꝫego ad te. neqꝫ tu ad me venire poſſis. niſiī nocte ſextę ferię q̨̄ paſca vr̄m p̨̄cedit. Tūcenī iudęi laborare dicūt̉ quadā infirmitate qͥ fluxus ſanguinis dr̄. circa quā occupati. alijs tūc minꝰ intendere pn̄t. Iuuenis hͦaudiēs ⁊ ob amoris nimietatē chriſtianereligiōis pene oblitꝰ. ⁊ īmemor dn̄ice paſſionis. eadē nocte ad ꝟginem venit. ⁊ vſqꝫad matutinū cū illa dormiuit. Iudęꝰ ꝟopater puellę ante lucē cū lumīe cubiculumintrās. venit cū lumīe ad lectū filię. volēsvidere quō iaceret. vel ſi forte oꝑri neceſſehr̄et: Vidēs aūt ad latꝰ eiꝰ iam dictū iuuenē cubanteꝫ. expauit ⁊ tremuit. occiderevtrūqꝫ cogitās. Cognoſcēs tn̄ ꝙ eēt cogͣtus ep̄i timore illiꝰ manuꝫ cohibuit. ⁊ cummulta ira exclamauit: Quid facis h̓ o male chriſtiane. vbi ē fides tua. vbi eſt religiotua. traditꝰ es iuſto iudicio dei ī manꝰ meas. ⁊ ſi nō timerē dn̄m meū ep̄m. modo occiderem te. Ille timens ⁊ veniam poſtulāscum maxima confuſione vt dignū fuerateiectus eſt. Die igitur eadem cum epiſcopus ſolenne officium ad nonam eſſet celebraturus. ⁊ iuuenis idē vtpote hebdomadarius epl̓am eſſet lecturus. timuit cuꝫ taꝫīmunda conſcientia ad ſacrū mīſteriū accedere. ⁊ ꝓpter notam vicem ſuam altericōmittere timuit. tam turpe pctm̄ tam recēter ꝑactu ꝑ cōfeſſionē aperire. victus ꝓinde erubeſcētia ſacris veſtibꝰ indutꝰ cuꝫ cōram ep̄o ſtaret in loco ſuo. tūc ſupradictiudęus cum multitudine iudeorū ſtipatuscum magno ſtrepitu intrauit eccleſiā. epiſcopo d̓ cognato volens facere querimoniam. Quem vt iuuenis vidit ⁊ bene intelligeret ad quid veniret. cepit timere. palleretremere ⁊ dicere deo in corde ſuo: Domine deus libera me in hac hora ⁊ ego tibi ꝓmitto ꝙ de cętero te non offendam. imo d̓hoc peccato tibi ſatiſfaciam. Creator pijſſimus qui odit culpam ⁊ diligit iuſticiammox vt hominē contritum vidit. confuſionem quā timuit in caput iudeoꝝ infideliū