Exempla

cōuertit. Mirāte ep̄o qͥd q̨̄rerēt iudęi ī eccleſia. maxīe tali die qn̄ chriſtiani dn̄i ſuirep̄ntāt paſſionē. innuit vt ſtarēt. Ill̓ ꝟoampliꝰ eiꝰ ꝑ̨̄ntię ingerētibus. ſtatim vt oraad clerici accuſationē aꝑuerūt. pͥuati ſuntſuis vocibꝰ ⁊ obmutuerūt. Uidens ep̄usora iudeoꝝ ꝯͣ hiantia. ⁊ nulla ꝟba ex eisreſonātia. putās ꝙ ad hͦ veniſſent. vt diuinis myſterijs illuderēt. cū indigͣtiōe oēs d̓atrio eccleſię expelli p̨̄cepit. Clericꝰ ꝟo diuinā in ſe exꝑtus clementiā ſtatim expletoofficio acceſſit ad pōtificē. ꝯfeſſus culpam.ſuſcepitqꝫ pnīaꝫ. Ep̄s dn̄i mīaꝫ admirāſ⁊ gl̓ificās tanti p̨̄ magnitudīe miraculi. tn̄ꝓ pnīa eidē cogͣto ꝑſuaſit. vt puellam a ſedefloratā ꝑ baptiſmi gr̄aꝫ renouatā legitime duceret: Malēs illū ſicut vir pius ⁊ iuſtus eccleſiaſticꝭ carere bn̄ficijs. qͣꝫ illaꝫ multis expoſitis periculis in paternis maneredelictꝭ. Clericus ergo nō ingratus diuinisbn̄ficijs. ſatiſfacere cupiens deo ꝓ peccatocōmiſſo conuerſus eſt. ⁊ poſtea ī ordine noſtro ſimilit̓ ⁊ eius inſtinctu puella vitā duxerunt. Ecce vides qͣꝫtum bonum operataſit in homine contritio. in illo lapſuꝫ erexitiudęos elingues fecit. puellam infidelē adfidem ꝓuexit. Hęc Ceſarius.¶ Item alia exēpla de cōtritiōe.quere in diſcipulo de tempore.¶ Mulier que cōcepit a ꝓprio filio. ⁊ poſtmodū oſtendit ſe in camiſia dn̄o apoſtolico Innocētio. in ſignū obediētię ⁊ vere cōtritionis. ſermo. xliij. Q¶ Item miles qui peccauit cuꝫ filia ꝓpria⁊ ep̄us iniūxit ſibi ſeptennē pęnitentiam. ⁊poſtmodū ꝓpter ſuam magnam contritionem diminuit ſibi illam pęnitentiū vſqꝫ invnū pat̓ noſter. Hoc quęre in diſcipulode tꝑe. ſermone. xiiij. I¶ Malus hō qui dixit in agone. deus tuſcis voluntatē meā. q̨̄re ſer. cxxxiiij. T¶ Correctio fraterna¶ Dulcis fraterna correctio proficit malis Exemplū. XXXVI.¶a thariꝰ dum ad montē nitrie aſcēUodam tꝑe abbas Maderet. diſcipulo ſuo vt parum p̨̄cederet imꝑauit. Qui cū ante illū pręiret.

obuiauit cuidā ſacerdoti idoloꝝ curſu cōcito veniēti. ⁊ lignū grāde portāti. Cui exclamās ait: Quo curris dęmō. At ille iratus tantꝭ plagꝭ eū affecit. vt exanimē eū pene relinqueret. Et relicto eo ſacerdos idolorū iterū currebat. ꝓgreſſuſqꝫ parū obuiauit beato Machario. qͥ ait ad eū: Saluerꝭlaborator ſaluerꝭ. Et ille admiratus rn̄dit.Quid in me boni conſpexiſti. vt ita me ſalutas; Cui ſenex ait: Ego vidi te laborātē⁊ currere ignoranter. Cui ſacerdos dixit:Et ego ſalutatione tua compūctꝰ. magisdei te ſeruū eſſe cognoui. Nam alt̓ neſcioꝗs mirabilis monachus mihi occurrēs iniurias fecit. ſed ego illi plagas ꝓ verbis impoſui. Tūc tenēs pedes Macharij. ⁊ ꝓclamabat dicēs: Niſi me monachū fecerꝭ nōdeſiſtam. Pergenteſqꝫ parit̓ venerūt adlocū in quo ceſus frat̓ iacebat. quē vtriqꝫtollentes. qͥ gradi non poterat. manibuſ ineccleſiā ꝑtulerūt. Cū autē cęteri frēs vidiſſent ſacerdotē illū beatū Machariū comitantem. ſtupefacti monachū eū cū admiratione ꝑficiūt. Ac multi ꝓpter illū ex paganis facti ſunt chriſtiani. Dicebat aūt abbas Macharius. qꝛ ſermo ſuꝑbus ⁊ malus. etiam bonos viros cōuertit ad malū.Sermo ꝟo humilis ⁊ bonꝰ. etiam bonosmutat in melius. Hoc in vitaſpatrū.¶ Adoleſces poſt obituꝫ ſuū regratiabat̉ correctori ſuo.Exemplum XXXVIIN monaſterio nigri ordiinis puer qͥdam nobilis traditꝰ ēa parentibꝰ. diſcipſinis regularibus educandus. Et qꝛ puer decorus eratforma ⁊ alijs naturę donis. Et ſuꝑ talemętatē moꝝ honorificētię gͣtioſus. Seniores ⁊ maxīe qͥ officijs p̨̄erāt puero vltra qͣꝫneceſſe erat habenas liberas relaxabant.Prior aūt qͥ cōuentū ſb̓ abbate regebat.diſcretiori regimīe vt ętati eiꝰ ꝓdeſſe putabat. ipſi poptime naturę in talibꝰ indulſitQuia vt dic̄ ph̓s: Pueri nō tm̄ monēdiſūt ſꝫ hortādi. Aggreſſus ē iō aliqͣꝫtulū īſolentē puerū ꝟbis. interdū ꝟberibꝰ etiā abillicitꝭ refrenare. Qui puer ad oēꝫ īformationē boni qͣſi mollis cęra pͥuſ correptionē