DeC

triſtes a remotꝭ ibāt. Et cū redirēt a cōfeſſione. tūc dęmōes triſtabant̓ ⁊ recedebantab eis ⁊ angeli lęti accedebāt. Et int̓ aliosvnū aſpexit quē dęmones ligata catenaad collū ducebāt cū gaudio. ⁊ angelꝰ eiusſecutus erat remote. Hic accedēs cuꝫ alijsad cōfeſſionē nigrior effectꝰ ē. ⁊ dęmoneseū fortiꝰ ligauerūt. Hoc videns heremitaacceſſit ad illū hoīeꝫ. ⁊ ſibi viſa enarrauit.Ac pctōr ꝑterritꝰ dixit: Ego inqͥt deum inmultꝭ offendi. ⁊ crimē magnum occultaui.qd̓ dū poſtmodū ꝯfeſſus fuiſiet. dęmonesabierūt triſtes. ⁊ angeli cū gaudio acceſſerūt ad eū. Hęc Viridariꝰ in qͦdā ſermōe¶ Diabolus vidit hoīes clarosrecedere a cōfeſſiōe Ex. XIXAcerdoſ quidā cū temꝑeqͣdrageſimali ī eccl̓ia ſua ſederet⁊ ſibi cōmiſſoꝝ ſubditoꝝ confeſſiones audiret. alijs recedētibus. atqꝫ alijsillic accedentibus inter expectantes quidāſtabat qͣꝫtum ad apparentiam corꝑe inuenis ⁊ robuſtus. confitēdi tempꝰ expectansOmnibus igitur expeditis. ipſe nouiſſimꝰacceſſit corā ſacerdote genua flexit. ad cōfeſſionē os aꝑuit qͥ tanta ⁊ tam enormiacōfeſſus eſt crimina. tam multa homicidiafurta. blaſphemias perturia. diſcordias. ⁊alia hmōi ſimilia. qͦrū ſe actorē. intentorē.ſiue ſuggeſtorem eſſe dicebat. vt ſacerdostam horrore qͣꝫ tedio gͣuatꝰ diceret ad illūSi mille eſſes ānoꝝ nimis eēt. tam gͣuia ⁊tā multa te cōmiſiſſe pctā. Ad qd̓ ꝟbū illern̄dit. Ampliꝰ ſum qͣꝫ mille annoꝝ. Tuncamplius ſacerdos territꝰ ait: Quis gͦ es tuRn̄dit ille dęmō. Ego ſū vnꝰ ex illis qͥ cūlucifero ceciderūt. pctā mea ex mīma parte tibi cōfeſſus ſum. ſi velles audire reſiduaq̨̄ ſūt īnūerabilia ꝑatuſ eſſem tibi cōfiteri.Sciens aūt ſacerdos pctm̄ diaboli eſſe inſanabile dixit. Quid tibi ꝯtinua cōfeſſioo diabole. Rn̄dit dęmon. Stabam ex oꝑpoſito tui. vidiqꝫ ad te pctōres accedere etredire iuſtos. auſcultans valde diligenterquid illi fecerunt ⁊ dixerūt. quidue ab eisrn̄ſuꝫ ſit. ⁊ ꝙ poſt grauia pctā promiſſa ſiteis indulgentia pctōꝝ vitaqꝫ ęterna. Egoꝟo idē ſperās conſequi veni peccata mea

confiteri. Sacerdos ꝟo exemplo ſanctiMartini fiducialit̓ reſpondit diabolo: Sivolueris vti conſilio. ⁊ agere de peccatistuis pęnitentiam. pure ſicut hi quos hincexire vidiſti. ſimilem indulgentiam conſequeris. Reſpondit dęmon: Si tolerabilēmihi iniunxeris ſatiſfactioneꝫ parebo tibiEgo inquit ſacerdos valde modicaꝫ ⁊ minorem qͣꝫ his qui ante te confeſſi ſunt tibiiniungam pęnitentiam. Vade igitur ⁊ tribus vicibus in die iacta te in terram. ſicqꝫꝓſtratꝰ dicas: dn̄e deus creator meus. egopeccator peccaui tibi. ignoſce mihi. hęc ſoſummodo ſit pęnitētia tua. Cunqꝫ diabolus diceret. non poſſum hoc facere: nimis ēmihi graue. Rn̄dit ſacerdos: Quare intam modico grauaris: Rn̄dens diabolusnon poſſum inquit intantū me humiliareei. Aliud quicquid iniūxeris mihi libenterſuſcipiam. Tunc indignatus ſacerdos ſb̓iunxit: O diabole ſi tanta ē cordis tui ſuꝑbia. vt nec velis nec poſſis te in tam modico humiliare creatori tuo. recede a me. qꝛneqꝫ hic neqꝫ in futuro mīam conſequerisab illo. Ad quam vocē ille diabolus moxeuannit. Hec Ceſarius in dialogo.¶ Cōfeſſio liberat a morte temporali hominem Erem. XXDud ciuitate attrabatenaſiū iuuenis quidā extitit de eadēciuitate natus delicateqꝫ ibidemab infantia educatus ⁊ inter honeſtos clericos conuerſatus. Qui cum non haberetaliquod beneficiū eccleſiaſticuꝫ. ⁊ mat̓ eiꝰcepit egere. puduit eum manere cum illa.Inflatuſqꝫ ſpiritu diabolico ad domumcuiuſdam diuitis argentarij venit cum dolo. Cui ⁊ dixit: Mercator quidam diuesvenit in domum meam. volens comꝑarecyphos argenteos. calicem ⁊ alia quędamvaſa de auro ſiue argento fabricata. ſi qͥdergo de tali opere vendere volueris in ſaccello pone. etiam tali hora ſolus. quia ſecretum vult eſſe venies in domum meam. Argentarius igitur de clerico bene ſibi notonullam habens ſuſpitionem. vt iuſſerat fecerat. tamen quo iturꝰ erat familię ſuę notificauit. Quem cum clericus ſolū veniētē