Exempla

aſpiceret. retro oſtiū ſe abſcōdit. Intrantiſqꝫ cerebꝝ diuiſit ⁊ occidit. Deinde cumſorore ꝟgine hoīeꝫ membratim diuidētesin cloacā ꝓiecerūt. familia ꝟo artificꝭ cū redire tardaret. ad domū talis clerici venitvbi nā dn̄s ſuus eſſet inqͥſiuit. Elerico ꝟocū ſorore rn̄dētibꝰ. n̄ venit huc. circūſpiciētes veſtigia fuſi ſanguinis reꝑierūt. Quibus mox crimē homīcidij imponētes. accerſitis iudicibꝰ cū iam negare nō poſſent. tuꝫꝑfuſi ſanguīs oſtēſione. tū theſauri repertione. ſnīa data ē vt ambo in ignē mitterētur. Quid plura. cū ducerent̉ ad pęnā. dicebat puella germāo ſuo. frat̓ ecce ad mortem quā meruimꝰ ducim̄. quaꝫ tn̄ euaderemīme poſſumꝰ. conſiliū meū eſt vt de commiſſo ſcelere faciamꝰ cōfeſſionē. vt ſaltempęnā euadamꝰ ęternā. Ad hͦ ꝟba clericusindignatꝰ rn̄dit. nō faciā. qͥd enī mͥ ꝓdeſſepoſſet cōfeſſio taꝫ tarda? Illo itaqꝫ indurato. puella petiuit ſacerdotē. cui cū ml̓tacontritione confeſſa eſt crimen. deinde ambo ligati ad ſtipitē ſunt vno igne cōpioſocircumpoſiti. Mira virtus confeſſionis. mira clementia ſaluatoris. clericum deſperatum mox flāma deuorauit. puellaꝫ ꝟo nōtetigit. neqꝫ contriſtauit. neqꝫ quicqͣꝫ moleſtię intulit. vincula tamen eius ſicut legitur de tribus pueris ignis conſumpſit itavt libere deambulare poſſet. Viſo tāto miraculo. iudices puellam innocentem eſtimantes iuſſerunt vt exiret. Sicqꝫ per confeſſionē incendij illius euaſit ardorē. HęcCeſarius in dialogo.¶ Confeſſio liberat homineꝫ aconfuſione temporali Ex. XXIUit vir quidā qui ſupradictū dęmonē audire nimis deſiderans. ꝓpt̓ turpia quędam pctāquę cōmiſerat appropinqͣre nō audebat. timens ſibi illa coram omnibus improperari. ⁊ veniens ad ſacerdoteꝫ confeſſus ē vniuerſa peccata. tn̄ volūtate peccandi retētafactuſqꝫ ex eadē confeſſiōe ſecurior ad domū redijt. Mira res. mox vt limen domusattigit ⁊ ītroſpexit dęmon ī aere exclamauit: Amice veni. veni huc. certe bene te dealbaſti. Et ſtatim coram omnibus ibi exi-

ſtentibꝰ eū cōfundēs pctā eius turpia licetcōfeſſa ꝓdidit. Et valde triſtis igit̉ effectꝰ⁊ cōſciētia accuſante in ſe reu̓ſus ad ſacerdotē redijt cōfeſſionē reiterauit. ⁊ q̨̄ ſūt geſta retulit. ⁊ qꝛ d̓ reliqͦ emēdatiꝰ viuere vellet corde pollicitus ē deo ⁊ ſacerdoti. Tūcſacerdos mox inqͥt: reuertere ſecurus nō teconfundet ampliuſ. Et fec̄ ſic. Intrante eodomū quidā ex circūſtantibꝰ dixerunt demoni: Ecce amicus tuꝰ iterū venit. Quibꝰille rn̄dit. quis eſt. Illi inquiunt cui pauloan taꝫ turpia improperaſti. Reſpōdit demon. Ego nihil illi improperaui neqꝫ aliquid de eo mali noui. ⁊ eſtimabant dęmonem fuiſſe mentitū hī qui ipſius ignorauerunt confeſſionē. Sicqꝫ per virtutē confeſſionis ille euaſit notam confuſionis. HęcCeſarius. ¶ Mulier quę obticuitpeccatū in cōfeſſionē. ⁊ Mariaſubuenit ſibi Exemplu XXIIRat mulier quędā honeſtę conu̓ſatiōis. q̨̄ qͣꝫuis cōpulata¶ habitu ſęculari. vitaꝫ tamē regulareꝫ duxit. Verutn̄ in adoleſcētia qd̓dāflagitiū cōmiſerat. quod nulli auſa eſſet dicere prę pudore. ſed dum ſacerdoti confiteretur. palliato crimine ſic concluſit: de omnibus quę dixi ⁊ quę nō dixi reddo me culpabilem. ⁊ frequent̓ hęc dicens ſuſpirauitgrauiter. Hoc tandem ſacerdos conſiderans callide temptabat crimen elicere qd̓latebat. Et dū non poſſet monuit vt pͥorivicini monaſterij ſuam cōſcientiā manifeſtaret ſeu reuelaret. ⁊ ipſi vt eam caute inueſtigaret perſuaſit. Sed nec ille aliquidex ea extorquere potuit. Solebat tamenilla quaſi quotidie coram imagine vel altari beatę Marię virginis prędictū lapſūcum fletibus aperire. Tandem cuꝫ ſic mortua eſſet. ⁊ cum exequijs filia eius quę in remotiori vico erat expectaretur. Et illa tandem veniens cum vlulatū ⁊ fletu ⁊ gemituſparſis crinibus amplexata corpus matriſclamaret. Heu mater cur me miſeram deſeris. ita vt aſtantes ad fletum et lamenta conuerteret. Statimqꝫ anima reuerſaeſt. ⁊ mulier quaſi de ſomno euigilanſ ait:domino iubēte reuixi diſſoluite velamina